Баси ранҷ дар омоҷгаҳи ишқ ту барадем
بس رنج در آماجگه عشق تو بردیم
Мардему хадангии зи камон ту нахурдем
مردیم و خدنگی ز کمان تو نخوردیم
Бо сӯзи дилии гармтар аз оташи баҳман
با سوز دلی گرمتر از آتش بهمن
Чун оби дай аз сардии меҳри ту Фсрдим
چون آب دی از سردی مهر تو فسردیم
Бе моҳи рахти ҳамчуи ҳакямони расади банд
بیماه رخت همچو حکیمان رصد بند
Шаб то ба саҳари собит ва сайёра шимурдем
شب تا به سحر ثابت و سیاره شمردیم
Дар базми сафои софи хурон садр нишинанд
در بزم صفا صافخوران صدر نشینند
Мо зирншинони саф олӯда дардем
ما زیرنشینان صف آلودهٔ دردیم
Алмнаҳи ллаҳ ки з ойӣна ҳастӣ
المنهٔ لله که ز آیینهٔ هستی
Занги дуе аз сайқали тавҳиди стрдим
زنگ دویی از صیقل توحید ستردیم
То нафас нкштим нагаштем мусулмон
تا نفس نکُشتیم نگشتیم مسلمان
То латма нахурдем чу гӯ гӯй набардем
تا لطمه نخوردیم چو گو گوی نبردیم