Воҷиб набӯд дил ба бутии биҳдаҳ бастан

واجب نبود دل به بتی بیهده بستن

Ковро набӯд шева ба ҷузи аҳд шикастан

کاو را نبود شیوه به جز عهد شکستن

Ҳар дӯст ки бо дӯст надорад сари паймон

هر دوست که با دوست ندارد سر پیمان

Мебояд аз ӯ риштаи пайванди гусастан

میباید از او رشتهٔ پیوند گسستن

Чун ёр надорад хабар аз ёр чаҳ ҳосил

چون یار ندارد خبر از یار چه حاصل

Нолидану хӯн хӯрдан ва бар хоки нишастан

نالیدن و خون خوردن و بر خاک نشستن

Ёрӣ ки вафо бинад ва бо ғайр шавад ёр

یاری که وفا بیند و با غیر شود یار

Шартаст бирав аз сари ибрати нгрстн

شرطست برو از سر عبرت نگرستن

Чун бод хазон омад ва гул рафт ба тороҷ

چون باد خزان آمد و گل رفت به تاراج

эй абри баҳорӣ чаҳ барояд зи грстн

ای ابر بهاری چه برآید ز گرستن

Ҳар банда ки бигурехт зи эҳсони худованд

هر بنده که بگریخت ز احسان خداوند

Озоди куниш ков нашавад ром ба бастан

آزاد کنش کاو نشود رام به بستن

Бар зишт никуӣ натавон баст ба занҷир

بر زشت نکویی نتوان بست به زنجیر

Аз машк сиёҳӣ натавон барад ба шустан

از مشک سیاهی نتوان برد به شستن

Бо ёр бигӯед ки аз тири маломат

با یار بگویید که از تیر ملامت

Инсоф набошад дили мо ин ҳамаи хстн

انصاف نباشد دل ما این همه خستن

Зини пеши ҳамаи коми ту май ҷустам ва акнӯн

زین پیش همه کام تو می‌جستم و اکنون

Умед надорам ба ҷуз аз доми ту ҷустан

امید ندارم به جز از دام تو جستن

Ҷон додаму афсӯс ки ҷон нест гиёҳӣ

جان دادم و افسوس که جان نیست گیاهی

Ков зинда шавад сол дигар бози брстн

کاو زنده شود سال دگر باز برستن

Қоонии азин пас зи хаёл ту сабураст

قاآنی ازین پس ز خیال تو صبورست

Бо онкӣ маҳоласт сабурии зи ту ҷустан

با آنکه محالست صبوری ز تو جستن