Он сангдил ки шишаи ҷонҳости ҷой ӯ

آن سنگدل که شیشهٔ جانهاست جای او

Оташ занад дар обу гули мо ҳавоӣ ӯ

آتش زند در آب و گل ما هوای او

Савганд хӯрдаам ки бабўсам ҳазор бор

سوگند خورده‌ام که ببوسم هزار بار

Ҳарҷо расидааст ба якбори пой ӯ

هرجا رسیده است به یکبار پای او

Ҷуз кандар об ва ойӣна дидам ҷамоли вай

جز کاندر آب و آیینه دیدم جمال وی

Бар ҳеҷ кас назар нагушӯдам ба ҷой ӯ

بر هیچ کس نظر نگشودم به جای او

Ошиқ ки орзӯ накунад ҷузи ризои дӯст

عاشق که آرزو نکند جز رضای دوست

Ин аҷз ӯ бтар буд азкбрёӣ ӯ

این عجز او بتر بود ازکبریای او

Гар муддаӣ набӯд зи худ хоҳишӣ надошт

گر مدعی نبود ز خود خواهشی نداشت

ӯро чаҳ кор то талабади муддаоӣ ӯ

او را چه کار تا طلبد مدعای او

Гар зиракии бҳл ки ҳамин айн орзӯаст

گر زیرکی بهل که همین عین آرزوست

Каз дӯсти орзӯи бикунади ҷузи ризоӣ ӯ

کز دوست آرزو بکند جز رضای او

Қоонӣ ар з пой фитодаст айб нест

قاآنی ار ز پای فتادست عیب نیست

Некӯ қавӣаст дасти тавонои худоӣ ӯ

نیکو قویست دست توانا خدای او