Магари даричаи нурии ту ё натиҷаи ҳурӣ

مگر دریچهٔ نوری تو یا نتیجهٔ حوری

Ки фарқ то ба қадами ғарқ дар латофату нурӣ

که فرق تا به قدم غرق در لطافت و نوری

Марои ту мардуми чашмӣ чаҳ ғам ки ғоибӣ аз ман

مرا تو مردم چشمی چه غم که غایبی از من

Ҳузури айн чаҳ ҳоҷат буд ки айни ҳузурӣ

حضور عین چه‌ حاجت بود که عین حضوری

Гумон баранд хилоиқ ки ҳур бача назояд

گمان برند خلایق که حور بچه نزاید

Хилофи ман ки яқин донамат ки бачаи ҳурӣ

خلاف من که یقین دانمت که بچهٔ حوری

Чу акси моҳ ки уфтад даруни чашмаи равшан

چو عکس ماه که افتد درون چشمهٔ روشن

Ба чашми ман ҳамаи наздикӣу зи ман ҳамаи даврӣ

به‌ چشم من همه‌ نزدیکی و ز من همه‌ دوری

Ба лутфи оби ҳаётӣ ба таййиби боди баҳорӣ

به لطف آب حیاتی به طیب باد بهاری

Ба буии хоки биҳиштӣ ба нури оташи таврӣ

به‌ بوی خاک بهشتی به نور آتش‌ طوری

Чу ишқи раҳзани ақлӣ чу ақли зинати рӯҳӣ

چو عشق رهزن عقلی چو عقل زینت روحی

Чу рӯҳи зевари умрӣ чу умри мояи сӯрӣ

چو روح زیور عمری چو عمر مایهٔ سوری

Бутӣ на лаъибати чинии танӣ на боди баҳорӣ

بتی نه لعبت چینی تنی نه باد بهاری

Гулӣ на боғи биҳиштии маӣ на ҳури қусӯрӣ

گلی نه باغ بهشتی مهی نه حور قصوری

зи шарм рӯй ту шояд ки офтоб бигирад

ز شرم روی تو شاید که آفتاب بگیرد

Кунун ки анбар Соро дамидат аз гули сӯрӣ

کنون که عنبر سارا دمیدت از گل سوری

Ба ишқ дӯст кунам ноз бар малолати душман

به عشق دوست کنم ناز بر ملالت دشمن

Ки ишқро натавон кард чорае ба сабурӣ

که‌ عشق‌ را نتوان کرد چاره‌ای‌ به صبوری

Ба як ду ҷом ки қоонёи з дӯст гирифтӣ

به یک دو جام که قاآنیا ز دوست گرفتی

Чу ҷоми бодаи саропои ҳамаи нишоту сарварӣ

چو جام باده سراپا همه نشاط و سروری

Бар остони валиаҳди ин ҷалоли турои бас

بر آستان ولیعهد این جلال ترا بس

Ки рӯзу шаб чу саодати зи воқифони ҳузурӣ

که روز و شب چو سعادت ز واقفان حضوری