Ба рангу буии ҷаҳонӣ на балки беҳтар аз онӣ
به رنگ و بوی جهانی نه بلکه بهتر از آنی
Ба ҳукми онкии ҷаҳон пер гашта ва ту ҷавонӣ
به حکم آنکه جهان پیر گشته و تو جوانی
Ситорае на маӣ на фириштае на гулӣ на
ستارهای نه مهی نه فرشتهای نه گلی نه
Ки ҳарчӣ гӯямат онӣ чу бингарам ба аз онӣ
که هرچه گویمت آنی چو بنگرم به از آنی
Ки гуфт роҳати рӯҳӣ на роҳатӣ ки балое
که گفت راحت روحی نه راحتی که بلایی
Ки гуфт ҷавшани ҷонӣ на ҷавшанӣ ки синоне
که گفت جوشن جانی نه جوشنی که سنانی
зи хату холи ту барадами гумон ки оҳӯии чинӣ
ز خط و خال تو بردم گمان که آهوی چینی
Чу панҷа бо ту задам дидамат ки шери жёнӣ
چو پنجه با تو زدم دیدمت که شیر ژیانی
Фитад ки ое ва биншинӣ ва май орму нӯшӣ
فتد که آیی و بنشینی و می آرم و نوشی
Ба пои хезӣу бӯсии диҳӣу ҷони бастоне
به پای خیزی و بوسی دهّی و جان بستانی
Ҷаҳон ба рӯй ту тозаасту ҷон ба буии ту зинда
جهان بهروی تو تازه است و جان به بوی تو زنده
Ҷаҳони ҷони туе имрӯз аз онкии ҷони ҷаҳонӣ
جهان جان تویی امروز از آنکه جان جهانی
Ҳамин на офати шаҳрӣ ки офати дилу динӣ
همی نه آفت شهری ، که آفت دل و دینی
Ҳаме на фитнаи мулкӣ ки фитнаи тану ҷонӣ
همی نه فتنهٔ ملکی که فتنهٔ تن و جانی
Турои захираи роҳати шимурдам аз ҳамаи олам
ترا ذخیرهٔ راحت شمردم از همه عالم
Чу нек дидамат охири Неи захираи зӣоне
چو نیکدیدمت آخر نیی ذخیره زیانی
Амони халқи Не аз барои халқи азобӣ
امان خلق نیی از برای خلق عذابی
Баҳори айши Не дар фаноӣ айш хазоне
بهار عیش نیی در فنای عیش خزانی
Ба номи моҳи заминӣ ба боми меҳри сипеҳрӣ
به نام ماه زمینی به بام مهر سپهری
з рӯй боғи ҷиноне ба хуии доғи ҷаҳонӣ
ز روی باغ جنانی به خوی داغ جهانی
Ба қаҳр гуфтамаш охири сабур бе ту нишинам
به قهر گفتمش آخر صبور بیتو نشینم
Ба ханда гуфт сабурии з чун манӣ натавонӣ
به خنده گفت صبوری ز چون منی نتوانی
Хилофи шарт адаб ҳаст варна ҳамчуи асирон
خلاف شرط ادب هست ورنه همچو اسیران
Ба сӯии худ кшмт бо каманди ҷазб наоне
به سوی خود کشمت با کمند جذب نهانی
Манам ҳиҷоби раҳи ту чаҳ бошад ар зи аноят
منم حجاب ره تو چه باشد ار ز عنایت
Марои зи ман бурҳонӣ ба хештан барисоне
مرا ز من برهانی به خویشتن برسانی
Ту эй ситораи хокии зи чеҳр парда барафкан
تو ای ستارهٔ خاکی ز چهر پرده برافکن
Ки пардаи мау хуршеду ахтарони бадароне
که پردهٔ مه و خورشید و اختران بدرانی
Чигуна дар сухан ояд ҳадис рӯй наКувайт
چگونه در سخن آید حدیث روی نکویت
Ки ҳади ҳасани ту бартар буд зи дараки маъонӣ
که حدّ حسن تو برتر بود ز درک معانی
зи бихўдии шабии охири ду турра ту бигирам
ز بیخودی شبی آخر دو طرهٔ تو بگیرم
Бхоимти лабу дандони чунончии дидау доне
بخایمت لب و دندان چنانچه دیده و دانی
Китоби шеъри ту Қоонӣ ар биҷавӣ наад кас
کتاب شعر تو قاآنی ار بجوی نهد کس
зи оби як ду қадам бишр равад зи равонӣ
ز آب یک دو قدم بیشر رود ز روانی