Дилбарон ахтаранд ва ту моҳӣ

دلبران اخترند و تو ماهی

Некӯон лашкаранд ва ту шоҳӣ

نیکوان لشکرند و تو شاهی

Чндгўиии дилат чигуна буд

چندگویی دلت چگونه بود

Ту даруни дилии худ огоҳӣ

تو درون دلی خود آگاهی

Баси дрозстӣ эй шаби ялдо

بس درازستی ای شب یلدا

Лек бо зулфи дӯсти кӯтоҳӣ

لیک با زلف دوست کوتاهی

Аввал аз душманони броўргрд

اول از دشمنان برآورگرد

Охир аз дӯстон чаҳ май хоҳӣ

آخر از دوستان چه می‌خواهی

Моҳи нави хўонмт аз онкӣ ба ҳасан

ماه نو خوانمت از آنکه به حسن

намефизойӣ ҳаме наме коҳӣ

می‌فزایی همی نمی کاهی

Юсуф ар бо ту лоф ҳасан занад

یوسف ار با تو لاف حسن زند

Гӯи ту ҳарчанд соҳиби ҷоҳӣ

گو تو هرچند صاحب جاهی

Лек ман чоҳ бар занах дорам

لیک من چاه بر زنخ دارم

Каф ба зери занахи ту дар чоҳӣ

کف به زیر زنخ تو در چاهی

Лоф тоқат мазан даллокаи туро

لاف طاقت مزن دلاکه ترا

Шер пиндоштему рӯбоҳӣ

شیر پنداشتیم و روباهی

Гуфтӣ аз тоқатами чўкўаҳи грн

گفتی از طاقتم چوکوه گرن

Чун бидидам сабктар азкоҳӣ

چون بدیدم سبک‌تر ازکاهی

Панҷа бо боди кмтрк май зан

پنجه با باد کمترک می‌زن

эй ки аз заъфи камтари азкоҳӣ

ای که از ضعف کمتر ازکاهی

Чунӣ аз ҳиҷри дӯсти Қоонӣ

چونی از هجر دوست قاآنی

Тани пар аз захму дили пар аз оҳӣ

تن پر از زخم و دل پر از آهی