эй довари офоқ ки аз фарти саховат
ای داور آفاق که از فرط سخاوت
Бар хон нўолти ду ҷаҳон моҳзр ояд
بر خوان نوالت دو جهان ماحضر آید
Чун хонаи занбӯри мари он кохи мсдс
چون خانهٔ زنبور مر آن کاخ مسدّس
Бо вусъати кохи карамат мухтасар ояд
با وسعت کاخ کرمت مختصر آید
Танҳо на турои муждаи фатҳи омадаи имрӯз
تنها نه ترا مژدهٔ فتح آمده امروز
Ҳар рӯзи зи нави муждаи фатҳ дигар ояд
هر روز ز نو مژدهٔ فتح دگر آید
Ангехт адуяти шарари фитнау ғофил
انگیخت عدویت شَرَر فتنه و غافل
Каши умр ба кӯтоҳии ъмрр шарар ояд
کش عمر به کوتاهی عمرر شرر آید
Омад з дар меҳр ва ба кин рафт валикин
آمد ز در مهر و به کین رفت ولیکن
Зон раҳ ки ба по рафт дигар раҳ ба сар ояд
زان ره که به پا رفت دگر ره به سر آید
Афви ту зи оғоз амон дод мар ӯ ро
عفو تو ز آغاز امان داد مر او را
То мояи осоиши хайл башар ояд
تا مایهٔ آسایش خیل بشر آید
Адли ту наме хост ки он дузди хатокор
عدل تو نمیخواست که آن دزد خطاکار
Аз афви ту эмини зи бало ва хатар ояд
از عفو تو ایمن ز بلا و خطر آید
Май хост дигарбора занад навбати туғён
میخواست دگرباره زند نوبت طغیان
То боз бар ӯ кайфарӣ аз бад бтар ояд
تا باز بر او کیفری از بد بتر آید
Хасми ту чунон кард ки адли ту ҳамеи хост
خصم تو چنان کرد که عدل تو همیخواست
То бози сазовори зиён ва зарар ояд
تا باز سزاوار زیان و ضرر آید
Ҳолеи з миён рафт ва ба кини ту камари баст
حالی ز میان رفت و به کین تو کمر بست
Ғофил ки варои сайли бало то камар ояд
غافل که ورا سیل بلا تا کمر آید
Аз ҳила ба ҷяши ту расониди газандӣ
از حیله به جیش تو رسانید گزندی
Пиндошт ки он ҳилаи балоро сипар ояд
پنداشت که آن حیله بلا را سپر آید
Ғофил ки чу шуд паии сипари водии найранг
غافل که چو شد پیسپر وادی نیرنگ
Дар водии найранги аҷали пай сипар ояд
در وادی نیرنگ اجل پیسپر آید
Ангехт зи худ ҳамчуи чанори оташу ғофил
انگیخت ز خود همچو چنار آتش و غافل
Каз шуълаи он оташ бебарг ва бар ояд
کز شعلهٔ آن آتش بیبرگ و بر آید
Бар шамъ чу парвонаи бузади хеш ва надонист
بر شمع چو پروانه بزد خویش و ندانست
Каз шамъ чу парвона бебол ва пар ояд
کز شمع چو پروانهٔ بیبال و پر آید
Фардост ки дар ҷшми адуи чашмаи хуршед
فرداست که در جشمعدو چشمهٔ خورشید
Аз мардумаки чашм батон тира тар ояд
از مردمک چشم بتان تیرهتر آید
Фардост ки дар дашти вғои тири хадангат
فرداست که در دشت وغا تیر خدنگت
Бадхоҳи туро бар руки ҷон нештар ояд
بدخواه ترا بر رک جان نیشتر آید
Фардост ки дар шаъни ту аз олами боло
فرداست که در شأن تو از عالم بالا
Оёти зафари бештар аз пештар ояд
آیات ظفر بیشتر از پیشتر آید
Гуфтанд азин пеши баҳами биҳдаҳи гӯйон
گفتند ازین پیش بهم بیهده گویان
Дар порс на ҷузи танги қумош ва шукр ояд
در پارس نه جز تنگ قماش و شکر آید
Аз Форсёни фитна ва ошӯб наязд
از فارسیان فتنه و آشوب نیزد
Зии порси сипаҳ аз ҳашар дар ҳашар ояд
زی پارس سپه از حشر در حشر آید
Ҳаркас ки ба Ширози даройади зи паии ҷанг
هرکس که به شیراز درآید ز پی جنگ
Гӯйӣ ба мисли бар сари ганҷ гуҳар ояд
گویی به مثل بر سر گنج گهر آید
Зини мушти тараби пешаи нозуки тани айёш
زین مشت طرب پیشهٔ نازک تن عیاش
Кӣ сахтии арбоби вғо дар назар ояд
کی سختی ارباب وغا در نظر آید
Ҳар гӯш ки нишнид ба ҷузи замзамаи чанг
هر گوش که نشنید به جز زمزمهٔ چنگ
Шак нест ки аз дмдмаҳи кӯс кар ояд
شک نیست که از دمدمهٔ کوس کر آید
Бахти ту чунин крдкаҳ то халқи бидонад
بخت تو چنین کردکه تا خلق بداند
Каз Форсёни низгҳии шӯр ва шар ояд
کز فارسیان نیزگهی شور و شر آید
Танҳо на зи банголаи бдинҷои шукри оранд
تنها نه ز بنگاله بدینجا شکر آرند
Гуҳи ҷои шукри ҳодисаи ҷон шукр ояд
گه جای شکر حادثهٔ جان شکر آید
Танҳо на ҳамин танг тбрзд расад аз Миср
تنها نه همین تنگ طبرزد رسد از مصر
Гуҳ дар ивази танги тбрзд табар ояд
گه در عوض تنگ طبرزد تبر آید
Танҳо на ҳамин гандуму ҷӯи раведи азин малик
تنها نه همین گندم و جو روید ازین ملک
Танҳо на ҳамин ҳосили он сим ва зар ояд
تنها نه همین حاصل آن سیم و زر آید
Гуҳи сорму ханҷари ҳам аз он малик бирӯяд
گه صارم و خنجر هم از آن ملک بروید
Гуҳи ҷавшану мғФри ҳам азон малик барояд
گه جوشن و مغفر هم ازآن ملک برآید
Танҳо на мтри боради меғаш ба баҳорон
تنها نه مطر بارد میغش به بهاران
Каз меғи гуҳии тир ба ҷой мтр ояд
کز میغ گهی تیر به جای مطر آید
Танҳо на ба саҳроаш ғизоласт хиромон
تنها نه به صحراش غزالست خرامان
Гоҳе ҳам аз он бешаи буруни шер нар ояд
گاهی هم از آن بیشه برون شیر نر آید
Алқсаҳ касе ҷуз ту наёрад ки дарин аҳд
القصه کسی جز تو نیارد که درین عهد
Аз ӯҳдаи як рӯзаи ин малик барояд
از عهدهٔ یکروزهٔ این ملک برآید
На ҳаркии зи ҳмдўшии қадар ту занад лоф
نه هرکه ز همدوشی قدر تو زند لاف
Фии улҳоли муаййиди зи қазо ва қадар ояд
فیالحال مؤید ز قضا و قدر آید
На ҳаркии ниҳоди пой бар авранг шавад шоҳ
نه هرکه نهاد پای بر اورنگ شود شاه
На ҳарки ба сари тоҷ наад тоҷўр ояд
نه هرکه به سر تاج نهد تاجور آید
Бад кун ба адуи додгар то битавонӣ
بد کن به عدو دادگر تا بتوانی
Некаст ҳрони бад ки ба бидодгар ояд
نیکست هرآن بد که به بیدادگر آید
То ҳаст ҷаҳони сяти ту чун партави хуршед
تا هست جهان صیت تو چون پرتو خورشید
Ҳар рӯз дар атрофи ҷаҳон мштҳр ояд
هر روز در اطراف جهان مشتهر آید