Магар ба хандаи даройии вагарнаи ҳайбати ту

مگر به خنده درآیی وگرنه هیبت تو

Забони орифу омии бибандад аз гуфтор

زبان عارف و عامی ببندد از گفتار

Ман аз калом ту гӯям сухани чунон ки қамар

من از کلام تو گویم سخن چنان که قمر

зи офтоби фалак орият кунад анвор

ز آفتاب فلک عاریت کند انوار