эй зулфнигор ман аз бас ки парешоне

ای زلف نگار من از بس که پریشانی

Срто ба қадами монои сомони марои Монӣ

سرتا به قدم مانا سامان مرا مانی

Чун знгикии урёни зону ба занахи барда

چون زنگیکی عریان زانو به زنخ برده

Дар тобиши меҳр андар бинишастау урёнӣ

در تابش مهر اندر بنشسته و عریانی

Ҳиндӯ чу сипорад ҷон дар озараш андозанд

هندو چو سپارد جان در آذرش اندازند

Ту ба оташи сӯзон дар чун ҳиндӯии биҷонӣ

تو به‌آتش‌سوزان‌در چون‌هندوی بیجانی

Афъӣ задаро Монӣ аз бас ки ба худ пайчи

افعی‌زده را مانی از بس که به‌خود پیچی

Бо онкии ту худ аз шакл чун афъии печоне

با آنکه تو خود از شکل ‌چون افعی پیچانی

Афъӣ ба баҳори андар аз хоки براردи сар

افعی به بهار اندر از خاک برآرد سر

Зони чеҳри баҳори ойини зин рӯй гароёнӣ

زآن چهر بهار آیین زین روی گرایانی

Бисёр ба шаби каждум аз лона бурун ояд

بسیار به شب کژدم از لانه برون آید

Ту каждумӣу пайваст дар рӯз намойоне

تو کژدمی و پیوست در روز نمایانی

Он чеҳраи бад-ӣни хӯбии ошӯби ҷҳонстӣ

آن چهره بدین خوبی ‌آشوب جهانستی

Гӯйанд биҳиштӣ ҳаст гар ҳаст ҳмонстӣ

گویند بهشتی‌هست گر هست همانستی

Зии кӯии Муғони мо рогоҳии ду се май бояд

زی کوی مغان ما راگاهی دو سه می‌باید

Вази чанги Муғони моро ҷомии дўсаҳ май бояд

وز چنگ مغان ما را جامی دوسه می‌باید

Девонау жулидаи ошуфтау шӯрида

دیوانه و ژولیده آشفته و شوریده

Муштоқи накӯёнро номии ду се май бояд

مشتاق نکویان را نامی دو سه می‌باید

Зӯҳҳоди риёеро инкор буд аз май

زهاد ریایی را انکار بود از می

Бар гардани ин хомони хомии ду се май бояд

بر گردن این خامان خامی دو سه می‌باید

Чашми бади бадхоҳон аз ҳртрФӣ бозаст

چشم بد بدخواهان از هرطرفی بازست

Бар чеҳрнигор аз нили ломии ду се май бояд

بر چهر نگار از نیل لامی دو سه می‌باید

Дар ҷону дилу дидаи ҷокрдаҳи хаёли дӯст

در جان و دل و دیده جاکرده خیال دوست

Он тоири қудсиро бо май ду се май бояд

آن طایر قدسی را با می دو سه می‌باید

Аз ток ба хаму захм дар шиша аз он дар ҷом

از تاک به خم و زخم در شیشه از آن در جام

Дӯшизаи саҳборо момии ду се май бояд

دوشیزهٔ صهبا را مامی دو سه می‌باید

Зулфу хату гесуро зеби рухи ҷонони байн

زلف و خط و‌گیسو را زیب رخ جانان بین

Ваон субҳи ҳумоюнро шомии ду се май бояд

وان صبح همایون را شامی دو سه می‌باید

Хоҳӣ шавадат эй дили коми ду ҷаҳони ҳосил

خواهی شودت ای دل کام دو جهان حاصل

Зии боргаҳи хсрўгомии ду се май бояд

زی بارگه خسروگامی دو سه می‌باید

Шоҳӣ ки бар ӯ хатмаст оёти ҷҳондорӣ

شاهی که بر او ختمست آیات جهانداری

Ва омад ба сифати райши мроти ҷҳондорӣ

و آمد به صفت رایش مرآت جهانداری

Ман бандаи хоқонам аз даҳр наяндешам

من بندهٔ خاقانم از دهر نیندیشم

Трёқ ба каф дорам аз заҳр наяндешам

تریاق به کف دارم از زهر نیندیشم

Гар чарх занад ночхи вари дҳркшди ханҷар

گر چرخ زند ناچخ ور دهرکشد خنجر

Аз чархи нпрҳизми ваз даҳр наяндешам

از چرخ نپرهیزم وز دهر نیندیشم

Дӯшизаи саҳборо ман ақд бихоҳам баст

دوشیزهٔ صهبا را من عقد بخواهم بست

Меҳраши ҳама гар ҷонаст аз меҳр наяндешам

مهرش همه گر جانست از مهر نیندیشم

Гар теғ кашад хуршеди вари қҳркнди баҳром

گر تیغ کشد خورشید ور قهرکند بهرام

Зон теғ нтобам рӯ зон қаҳр наяндешам

زان تیغ نتابم رو زان قهر نیندیشم

Шаҳрӣ ба хилофи мангар тбғи кшдчўни бед

شهری به‌خلاف من گر تبغ کشدچون بید

Бо ҳрзи влои он зон шаҳр наяндешам

با حرز ولای آن زان شهر نیندیشم

Чун неи зи фалак бокам бодӣаст караи хокам

چون نی ز فلک باکم بادیست کرهٔ خاکم

Дар баҳри занами ғӯта аз наҳр наяндешам

در بحر زنم غوطه از نهر نیندیشم

Шоҳӣ ки влоӣ ӯ доруии ғмонстӣ

شاهی که ولای او داروی غمانستی

Дасти гуҳари ангезиши ошӯби ъмонстӣ

دست گهر انگیزش آشوب عمانستی