Болой ту сарваст на як боғ ниҳоласт

بالای تو سروست نه یک باغ نهالست

Абрӯӣ ту тоқаст на як ҷуфт ҳилоласт

ابروی تو طاقست نه یک جفت هلالست

Зулф ту шабаст он на шабистон фироқаст

زلف تو شبست آن نه شبستان فراقست

Рӯй ту гуласт он на гулистон висоласт

روی تو گلست آن نه گلستان وصالست

Як завҷ ғизоласт ду чашми ту на ҳошо

یک زوج غزالست دو چشم تو نه حاشا

Як завҷ кадомаст ки як фавҷ ғизоласт

یک زوج کدامست که یک فوج غزالست

Он халъат дебост на бал талъат зебост

آن خلعت دیباست نه بل طلعت زیباست

Он дом хаёласт на бал дона холаст

آن دام خیالست نه بل دانهٔ خالست

Мўисти миёни ту на мӯ маҳз гумонаст

مویست میان تو نه مو محض گمانست

Ҳеҷаст даҳони ту балӣ сарф хаёласт

هیچست دهان تو بلی صرف خیالست

Гулгуна нахоҳад рухи гулгуни ту зинҳор

گلگونه نخواهد رخ گلگون تو زنهار

Гулгуна раво нест барони гӯна ки оласт

گلگونه روا نیست برآن گونه که آلست

Рухсори ту ташнааст ба дили бурдани мо на

رخسار تو تشنه است به دل بردن ما نه

Длҳост бар ӯ ташна ки ӯ об зулоласт

دلهاست بر او تشنه که او آب زلالست

Ҳасани ту ба сарҳад камоласт на ҳошо

حسن تو به سرحد کمالست نه حاشا

Гомии ду се болои трг аз ҳад камоласт

گامی دو سه بالا ترگ از حد کمالست

Сархат ҷудоӣаст хати сабзи ту зинҳор

سرخط جداییست خط سبز تو زنهار

Сархати худоист ки ин ҳад ҷамоласт

سرخط خداییست که این حد جمالست

Гӯйӣ ки хурии бодаи балии ин чаҳ ҳадисаст

گویی که‌ خوری باده بلی این چه حدیثست

Пурсӣ ки даҳуми бӯсаи нъми ин чаҳ суоласт

پرسی که دهم بوسه نعم این چه سوالست

То рӯй ту пиромни мӯӣ ту надидам

تا روی تو پیرامن موی تو ندیدم

Иқрор накардам ки маликро пар ва боласт

اقرار نکردم که ملک را پر و بالست

Ғамгин машав ар васфи ҷамол ту накардам

غمگین مشو ار وصف جمال تو نکردم

Каз васфи ту мейри ҷаҳон нотиқа лоласт

کز وصف تو میر جهان ناطقه لالست

Рӯй ту баҳораст нигоро на биҳиштаст

روی تو بهارست نگارا نه بهشتست

Ҳамшира ҳураст на фарзанд фиришта аст

همشیرهٔ حورست نه فرزند فرشته است

Дар тинат ту карда худои дили ивази гул

در طینت تو کرده خدا دل عوض گل

Вонгаҳ ба дили об ба маҳтоб сиришта аст

وانگه به دل آب به مهتاب سرشته است

Зулф ту абираст на авдаст на дӯдаст

زلف تو عبیرست نه عودست نه دودست

Ҷаъд ту камандаст на бандаст на ришта аст

جعد تو کمندست نه‌بندست نه‌رشته است

Рӯй ту раседаст ба сарҳади никуӣ

روی تو رسیدست به سرحد نکویی

Неи не ки аз он ҳади қадамӣ чндгзштаҳ аст

نی نی که‌از آن‌حد قدمی چندگذشته است

Биност хиради лекин дар ишқи тўкўрст

بیناست خرد لیکن در عشق توکورست

Зебост биҳишт аммо бо ҳис ту зиштаст

زیباست بهشت اما با حس‌ تو زشتست

Зулфин тугар тираи намояд аҷабӣ нест

زلفین توگر تیره نماید عجبی نیست

Каз тобиши хуршеди ҷамоли ту биришта аст

کز تابش‌ خورشید جمال تو برشته است

Бояд ки зи хати ҳасани ту берун наниҳад пой

باید که ز خط حسن تو بیرون ننهد پای

Ман хондаам он хат ки ба рӯй ту навишта аст

من‌ خوانده‌ام آن‌ خط که به ‌روی تو نوشته است

Дар аҳди ту хуршеди кас аз соя надонад

در عهد تو خورشید کس از سایه نداند

Ков низ шабу рӯз ба дунбол ту гашта аст

کاو نیز شب و روز به ‌دنبال تو گشته است

Дар базми ту раҳ нест зи баси хаста ки бастаст

در بزم تو ره ‌نیست ز بس خسته که بستست

Дар кӯй ту ҷонӣаст зи баси кушта ки пушта аст

در کوی تو جانیست ز بس کشته که پشته است

Гӯйӣ ки худо чун дили бадхоҳи худованд

گویی که خدا چون دل بدخواه خداوند

Дар тинати ту тухми вафо ҳеҷ накушта аст

در طینت تو تخم وفا هیچ نکشته است