Хезед ва як ду соғар саҳбо биоваред

خیزید و یک دو ساغر صهبا بیاورید

Соғар камаст як ду се мино биоваред

ساغر کمست یک دو سه مینا بیاورید

Мино ба кор ноед киштӣ кунед пар

مینا به کار ناید کشتی کنید پر

Киштии кафофи надиҳад дарё биоваред

کشتی کفاف ندهد دریا بیاورید

Хубони шаҳрро ҳамаи як ҷо кунед ҷамъ

خوبان شهر را همه یک‌جا کنید جمع

Ҷое ки ман нишастаам онҷо биоваред

جایی که من نشسته‌ام آنجا بیاورید

Моро агар ба ҷом сафолин диҳед май

ما را اگر به جام سفالین دهید می

Хокаши зи косаи сар доро биоваред

خاکش ز کاسهٔ سر دارا بیاورید

Аз малики рай ба соҳати яғмо сипаҳ кашид

از ملک ری به ساحت یغما سپه کشید

Ҳарҷо парии рхист ба яғмо биоваред

هرجا پری رخیست به یغما بیاورید

Вази рӯм ҳар куҷои бача тарсоӣ маҳвашаст

وز روم هر کجا بچه ترسای مهوشست

Вари худ буд кишӣш килисо биоваред

ور خود بود کشیش کلیسا بیاورید

Дар базми айшам аз лабу дандони маҳвашон

در بزم عیشم از لب و دندان مهوشان

Як осмони Суҳайл ва сурайё биоваред

یک آسمان سهیل و ثریا بیاورید

То ман ба ёди чашм накӯён хӯрам шароб

تا من به یاد چشم نکویان خورم شراب

Як ҷӯйбори наргис Шаҳло биоваред

یک جویبار نرگس شهلا بیاورید

То ман ба буии зулф батон тар кунам димоғ

تا من به بوی زلف بتان تر کنم دماغ

Як марғзори сунбул бўё биоваред

یک مرغزار سنبل بویا بیاورید

Гиред гӯши Зуҳра ва ӯро кашони кашон

گیرید گوش زهره و او را کشان کشان

Аз осмон ба соҳат ғбро биоваред

از آسمان به ساحت غبرا بیاورید

Тобед зулфи ҳурӣ ва ӯро давони давон

تابید زلف حوری و او را دوان دوان

Сӯии ман аз биҳишт ба дунё биоваред

سوی من از بهشت به دنیا بیاورید

То ман кунам санои худованди худ рақам

تا من کنم ثنای خداوند خود رقم

Калаку мидоди вкоғз ва иншо биоваред

کلک و مداد وکاغذ و انشا بیاورید

Аввал ба ҷои сафҳаи зи боли Фариштагон

اول به جای صفحه ز بال فرشتگان

Парии се чори дилкаш ва зебо биоваред

پری سه چار دلکش و زیبا بیاورید

Вар аз ду соқ ғулмон ноед қалам ба даст

ور از دو ساق غلمان ناید قلم به دست

Аз соидин он бут тарсо биоваред

از ساعدین آن بت ترسا بیاورید

Пас ҷои ду даҳ мардумаки дидагони ҳур

پس جای دو ده مردمک دیدگان حور

Соеду ҳарасаи чиз ба якҷо биоваред

سایید و هرسه چیز به یکجا بیاورید

Тркои магари ту бачаи ҳури ҷнонё

ترکا مگر تو بچهٔ حور جنانیا

Кандар ҷаҳони перӣу доими ҷўонё

کاندر جهان پیری و دایم جوانیا

Маъҷуни ҷону ҷавҳари дили каси надида буд

معجون جان و جوهر دل کس ندیده بود

Инак ту ҷавҳари дилу маъҷуни ҷонё

اینک تو جوهر دل و معجون جانیا

Савганд мехӯрам ки ба дунё биҳишт нест

سوگند می‌خورم که به‌دنیا بهشت نیست

Вар ҳаст дар замонаи биҳиштии ту онё

ور هست در زمانه بهشتی تو آنیا

Сим аз паии захира тан мениҳанд халқ

سیم از پی ذخیرهٔ تن می‌نهند خلق

Ту симтни захираи рӯҳи рўонё

تو سیمتن ذخیرهٔ روح روانیا

Шодӣ диҳад ба дили рухи хуби ту эй аҷаб

شادی دهد به ‌دل رخ خوب تو ای‌ عجب

Каз ранги арғавон ба асари зъФронё

کز رنگ ارغوان به اثر زعفرانیا

Ҳангоми рақс чунки ба чарх уфтадат сарин

هنگام رقص چونکه به چرخ افتدت سرین‌

Пндормт ба рӯй замини осмонё

پندارمت به روی زمین آسمانیا

Дилро ба нася гарчи диҳии ваъдаҳо валек

دل را به نسیه گرچه دهی وعده‌ها ولیک

Ҷонро ба нақди зиндагии ҷоўдонё

جان را به نقد زندگی جاودانیا

Ҳргаҳ ки ташна гирдам хоҳам бнўшмт

هرگه که تشنه گردم خواهم بنوشمت

Пиндорам аз латофати оби рўонё

پندارم از لطافت آب روانیا

Суҳроби вори ханҷари ишқати дилами шикофт

سهراب‌وار خنجر عشقت دلم شکافت

Тркои магари ту рустами зоўлстонё

ترکا مگر تو رستم زاولستانیا

Гӯйанд ҷони зи фарти латофати ниҳон буд

گویند جان ز فرط لطافت نهان بود

Ҷонии ту дар латофат ва инак ъёнё

جانی تو در لطافت و اینک عیانیا

Маълум шуд ки мардуми чашми манӣ аз онк

معلوم شد که مردم چشم منی از آنک

Дар чашм ман нишаста ва аз ман нҳонё

در چشم من نشسته و از من نهانیا

Бингар дар обу оинаи мангар ки трсмт

بنگر در آب و آینه منگر که ترسمت

Ошиқи шӯй ба хешу дрондаҳи бмонё

عاشق شوی به خویش و درانده بمانیا

Рӯзӣ бипурс аз даҳани танги худ ки ту

روزی بپرس از دهن تنگ خود که تو

Ошиқ нагаштае з чаҳ рӯ бе ншонё

عاشق نگشته‌ای ز چه رو بی‌نشانیا

Дар узви узви пайкари ман нақш рӯй тест

در عضو عضو پیکر من نقش روی تست

Як тани фузуни Не ва ба чандини мконё

یک تن فزون نیی و به چندین مکانیا

Аллоҳи Акбар эй сари зулфин ёри ман

الله اکبر ای سر زلفین یار من

Худ моя чист коинҳмаҳи анбари Фшонё

خود مایه چیست کاینهمه عنبر فشانیا

Аввали заъиф ва зор намӯдӣ ба чашми ман

اول ضعیف و زار نمودی به چشم من

Вохри бдидмт ки аҷаби пҳлўонё

وآخر بدیدمت که عجب پهلوانیا

Аз тори тори мӯӣ ту ояд шамеми машк

از تار تار موی تو آید شمیم مشک

Гӯйӣ ки халқи волии мозндронё

گویی که خلق والی مازندرانیا

эй зулф донам аз чаҳ бад-инсон хамида Эй

ای زلف دانم از چه بدینسان خمیده‌ای

Умрӣ ба дӯши бори дил мо кашида Эй

عمری به دوش بار دل ما کشیده‌ ای

Зинсон ки бинмти мау хуршед дар бағал

زینسان که بینمت مه و خورشید در بغل

Дорам гумон ки чархӣ аз онру хамида Эй

دارم گمان که چرخی از آنرو خمیده‌ای

Шайтон шунидаам ки бурун шуд зи хулд ва ту

شیطان شنیده‌ام که برون شد ز خلد و تو

Шайтонӣ ва ҳануз ба хулд орамида Эй

شیطانی و هنوز به خلد آرمیده‌ای

Монӣ ба зоғи хулд ки умрӣ ба боғи хулд

مانی به زاغ خلد که عمری به باغ خلد

Хуши хуш ба гирди кавсар ва тӯбо чареда Эй

خوش خوش‌ به‌ ‌گرد کوثر و طوبی چریده‌ای

Ризвон чаҳ кард бо туу ҳўрои туро чаҳ гуфт

رضوان چه کرد با تو و حورا ترا چه گفت

КошФтаҳ эй ва бо пару боли шамида Эй

کاشفته‌ای و با پر و بال شمیده‌ای

Ғулмони магар ба шухӣ сангӣ задат ба бол

غلمان مگر به شوخی سنگی زدت به بال

Каз хулд қаҳр карда ба дунё парида Эй

کز خلد قهر کرده به دنیا پریده‌ای

Наздики гӯши ёрӣу ошуфтае магар

نزدیک گوش یاری و آشفته‌ای مگر

Ошуфтаи ҳолеи ман аз онҷо шунида Эй

آشفته حالی من از آنجا شنیده‌ای

Чанбар намӯда пушт ва ба зонуи ниҳодаи сар

چنبر نموده پشت و به زانو نهاده سر

Монанди аҳли ҳол ба кунҷии хазида Эй

مانند اهل حال به کنجی خزیده‌ای

Нурӣ аз он ба дидаи мардуми мкрмӣ

نوری از آن به دیدهٔ مردم مکرٌمی

Ҳурӣ аз он ба боғи ҷинони ҷои гузида Эй

حوری از آن به باغ جنان جا گزیده‌ای

Пас деви дил чарое агар ҳури тинатӣ

پس دیو دل چرایی اگر حور طینتی

Пас тираи ҷон чарое агар нури дида Эй

پس تیره جان چرایی اگر نور دیده‌ای

Домани зи пеши барзада чун марди паҳлавон

دامن ز پیش برزده چون مرد پهلوان

Дар рӯй моҳ аз паии киштии давида Эй

در روی ماه از پی کشتی دویده‌ای

Холнигор ман магасаст ва ту анкабут

خال نگار من مگس است و تو عنکبوت

Каз баҳри сайди тор ба гардиши танида Эй

کز بهر صید تار به گردش تنیده‌ای

Ваии холки сиёҳи ту ҳам зон шиканҷи зулф

وی خالک سیاه تو هم زان شکنج زلف

Бинмоӣ рух ки шбрўкии шӯхи дида Эй

بنمای رخ که شبروکی شوخ دیده‌ای

Мтўорик чу дона назар мекунӣ зи дом

متواریک چو دانه نظر می کنی ز دام

Дар интизори сайди шикори рамида Эй

در انتظار صید شکار رمیده‌ای

Монанди зоғи бачаи норустаи пару бол

مانند زاغ بچهٔ نارسته پرّ و بال

Тан гирд карда дар дили модари тпидаҳ Эй

تن گرد کرده در دل مادر طپیده‌ای

Дуздидае дили ман ва аз дида гашта давр

دزدیده‌ای دل من و از دیده گشته دور

Дар зери пардаи пардаи мардуми дарида Эй

در زیر پرده پردهٔ مردم دریده‌ای

Дузди дили манӣ з чаҳ ҷони бхшмт ба музд

دزد دل منی ز چه جان بخشمت به مزد

Ҷузи хеши дузди мздстони ҳеҷ дида Эй

جز خویش دزد مزدستان هیچ دیده‌ای

Торик ва равшанаст зи ту чашми ман азонк

تاریک و روشنست ز تو چشم من ازانک

Чун мардумаки зи зулмату нури офарӣда Эй

چون مردمک ز ظلمت و نور آفریده‌ای

Гар худ саводи мардуми чашми манӣ чаро

گر خود سواد مردم چشم منی چرا

Пайванди улфат аз назари ман бурӣда Эй

پیوند الفت از نظر من بریده‌ای

ё қатраи мураккаби хушкӣ ки бар ҳарир

یا قطرهٔ مرکب خشکی که بر حریر

Аз нӯки калаки волии волои чакида Эй

از نوک کلک والی والا چکیده‌ای

Шуд вақт о наки рӯи сӯй сорӣ кунад ҳаме

شد وقت آ‌نکه رو سوی ساری کند همی

Фармони шаҳ ба сорӣ ҷорӣ кунад ҳаме

فرمان شه به ساری جاری کند همی

Зонсон кисор нағма сарояд ба шохсор

زانسان که سار نغمه سراید به شاخسار

Бар шохсори давлат сорӣ кунад ҳаме

بر شاخسار دولت ساری کند همی

Рӯи сӯии сории орад ва онгаҳ ба қавли тарк

رو سوی ساری‌آرد و آنگه به قول ترک

Рухсори душманонро сорӣ кунад ҳаме

رخسار دشمنان را ساری کند همی

Сорӣ кунун зи ваҷд чу сӯрӣаст сурх рӯй

ساری کنون ز وجد چو سوریست سرخ روی

Бечораи номи худ з чаҳ сорӣ кунад ҳаме

بیچاره نام خود ز چه ساری کند همی

Сорӣаст ранги зард ба туркӣу зини луғат

ساریست رنگ زرد به ترکی و زین لغت

Сорӣ шавадгар огаҳ зорӣ кунад ҳаме

ساری شودگر آگه زاری کند همی

Неи боз шодмон шавад ар бшнўдкаҳи тарк

نی باز شادمان شود ار بشنودکه ترک

Рухшандаи номи яздон торӣ кунад ҳаме

رخشنده نام یزدان تاری کند همی

Бории сздкаҳи сорӣ аз ваҷди ин хабар

باری سزدکه ساری از وجد این خبر

То ҳашари шукри неъмат борӣ кунад ҳаме

تا حشر شکر نعمت باری کند همی

Вақтаст кордшир барояд ба пушти Рахш

وقتست کاردشیر برآید به پشت رخش

Бирка нишаста тай сҳорӣ кунад ҳаме

برکه نشسته طی صحاری کند همی

Вақтаст кордшир ба иқболи шаҳриёр

وقتست کاردشیر به اقبال شهریار

Аз чарху моҳи пел ва иморӣ кунад ҳаме

از چرخ و ماه پیل و عماری کند همی

Чархиши зи пай илм кашад аз хати устуво

چرخش ز پی علم کشد از خط استوا

Меҳраши зи пеши ғошия дорӣ кунад ҳаме

مهرش ز پیش غاشیه‌داری کند همی

Яздони ҳавои тоъат ӯро ба сони рӯҳ

یزدان هوای طاعت او را به سان روح

Дар узв узв ҳастӣ сорӣ кунад ҳаме

در عضو عضو هستی ساری کند همی

Хуршеди райш аз уфуқ дил кунад тулӯъ

خورشید رایش از افق دل کند طلوع

Сад рӯзи равшан аз шаб торӣ кунад ҳаме

صد روز روشن از شب تاری کند همی

Дар ҳрнФс ки баркашад аз сидқи ҳамчуи субҳ

در هرنفس‌ که برکشد از صدق همچو صبح

Бории ҳазор бориш ёрӣ кунад ҳаме

باری هزار بارش یاری کند همی

Одам ба хулд бинад агар фару ҷоҳ ӯ

آدم به خلد بیند اگر فرّ و جاه او

Фахр аз улувва шаън зрорӣ кунад ҳаме

فخر از علوّ شأن ذراری کند همی

Ҳршб ба шарт онкӣ кунад ёди азин ғулом

هرشب به‌شرط آنکه کند یاد ازین غلام

Болини зи зулфи тарк тторӣ кунад ҳаме

بالین ز زلف ترک تتاری کند همی

Ҳргаҳ ки дасти ҳиммат ӯ дирафшон шавад

هرگه که دست همت او دُرفشان شود

Домони чархи пари з дрорӣ кунад ҳаме

دامان چرخ پر ز دراری کند همی

эй осмон ба тўъу иродати замини ту

ای آسمان به طوع و ارادت زمین تو

Ганҷинаи ясори ҷаҳон дар ямини ту

گنجینهٔ یسار جهان در یمین تو

Гардун дар уфуқ накушояд бар офтоб

گردون در افق نگشاید بر آفتاب

То ҳар саҳар чу сояи нбўсди замини ту

تا هر سحر چو سایه نبوسد زمین تو

Алҳақ баҷостгар ҳамаи аҷзои рӯзгор

الحق بجاست گر همه اجزای روزگار

Яксар забон шавад зи паии офарини ту

یکسر زبان شود ز پی آفرین تو

Бо садҳазори чашм ба чандини ҳазор қарн

با صدهزار چشم به چندین هزار قرن

Гардуни надида дар ҳамаи гетии қарини ту

گردون ندیده در همه گیتی قرین تو

Аксати дробу оинаи мушкил Фтдкаҳ нест

عکست درآب و آینه مشکل فتدکه نیست

Кас дар ҷаҳон ба сӯрату маънии қарини ту

کس در جهان به صورت و معنی قرین تو

Зонрў ба наҳл ваҳй фиристод кирдигор

زآنرو به نحل وحی فرستاد کردگار

Каши мум буд қобили нақши нигини ту

کش موم بود قابل نقش نگین تو

То ҷумлаи коиноти бибинанди нақши хеш

تا جمله کاینات ببینند نقش خویش

Ҳақ сохтаст оинае аз ҷабини ту

حق ساختست آینه‌ای از جبین تو

Наздики он расида ки бинии замири халқ

نزدیک آن رسیده که بینی ضمیر خلق

эй ман фидои ин назари дурбини ту

ای من فدای این نظر دوربین تو

Набӯд аҷаб ки даъвӣ пайғамбарӣ кунад

نبود عجب که دعوی پیغمبری کند

Рӯзӣ ки бадсигол ту ояд ба кини ту

روزی که بدسگال تو آید به کین تو

Конрўзи хасм соя надорад ки соя аш

کانروز خصم سایه ندارد که سایه‌اش

Пинҳон шавад зи ҳайбати чини ҷабини ту

پنهان شود ز هیبت چین جبین تو

Ва аъзоӣ ӯ мтобът ӯ наме кунад

و اعضای او متابعت او نمی کند

Гар душманӣ буд ба мисли дркмини ту

گر دشمنی بود به مثل درکمین تو

Аз дасти тести мӯъҷизи рӯҳи аллоҳи ошкор

از دست تست معجز روح‌الله آشکار

Домон Марямаст магари остини ту

دامان مریمست مگر آستین تو

Аҳли ҳунар ба канаи камолат куҷо расанд

اهل هنر به کُنه کمالت کجا رسند

Хирман турост венаи дгарони хӯшаи чини ту

خرمن ‌تراست‌وین‌دگران‌ خوشه‌چین تو

Қоонӣ аз бар ту ба ҷое наме равад

قاآنی از برِ تو به جایی نمی‌رود

Ту ангабинӣ ӯ магаси ангабини ту

تو انگبینی او مگس انگبین تو

То он замони бимон ки зи паии шоҳидӣ ба хулд

تا آن‌ زمان ‌بمان که ز پی شاهدی به خلد

Тангат ба бркшдкаҳи манам ҳўръини ту

تنگت به برکشدکه منم حورعین تو