Зоҳдо чанде биё бо мо ба хилват ёр бош

زاهدا چندی بیا با ما به‌ خلوت یار باش

Суҳбат аҳрор бишинав муҳаррам асрор бош

صحبت احرار بشنو محرم اسرار باش

То ба кӣ зорӣ кунӣ то сайд бозорӣ кунӣ

تا به کی زاری کنی تا صید بازاری کنی

Тарк зорӣ кун вазин бозорён безор бош

ترک زاری کن وزین بازاریان بیزار باش

На ҳадис оқилон бишинав на панди ноқилон

نه حدیث عاقلان بشنو نه پند ناقلان

Гуфтугӯ судӣ надорад толиб дидор бош

گفتگو سودی ندارد طالب دیدار باش

Куфр инкор оварад орифи барони инкори шӯ

کفر انکار آورد عارف برآن انکار شو

Зуҳд пиндор оварад воқифи азин пиндор бош

زهد پندار آورد واقف ازین پندار باش

Беназар кун ҷустуҷӯӣ ва безабон кун гуфтугӯӣ

بی‌نظر کن جستجوی و بی‌زبان کن گفتگوی

Толиб ганҷанд тарророни ту ҳам таррор бош

طالب گنجند طرّاران تو هم طرّار باش

Чашми хубони хоб ғифлат оварад бедори шӯ

چشم خوبان خواب غفلت آورد بیدار شو

Лофи мастӣ * худпарастӣ бар диҳад ҳушёр бош

لاف مستی *‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خودپرستی بر دهد هشیار باش

Нисбатӣ бо зулфу чашми ёр агар бояд туро

نسبتی با زلف و چشم یار اگر باید ترا

Ҳамчуи зулфу чашм ӯ ошуфта ва бемор бош

همچو زلف و چشم او آشفته و بیمار باش

Толиби солус ҳар шаб Мустафо бинад ба хоб

طالب‌ سالوس هر شب مصطفی بیند به‌ خواب

Ҳам ба ҷони Мустафо каз хоб ӯ бедор бош

هم به‌جان مصطفی کز خواب او بیدار باش

Чанд май гӯйии фалони зиндиқ ва баҳмон фосиқаст

چند می گویی فلان زندیق و بهمان فاسقست

Қодирӣ ғаффор бошу оҷизӣ саттор бош

قادری غفار باش و عاجزی ستار باش

Чун турои бинӣ ки дукон дор пиндоранд халқ

چون ترا بینی که دکان‌دار پندارند خلق

Маслиҳат дар тӯҳмат халқаст дукон дор бош

مصلحت در تهمت خلقست دکان‌دار باش‌

Аз саги чӯпони раҳу расми амонати ёдгир

از سگ چوپان ره و رسم امانت یادگیر

Пайрави аҳрори андари ҷома ашрор бош

پیرو احرار اندر جامهٔ اشرار باش

Ҳарчӣ пеш ояд ризои даҳ вази ғам ва шодӣ матарс

هرچه پیش آید رضا ده وز غم و شادی مترس

Бар ғаму шодии қалами даракаш қлндрўор бош

بر غم و شادی قلم درکش قلندروار باش

Нафаси абтар антараст аз ҳамла ӯ рӯи мтоб

نفس‌ ابتر عنتر است از حملهٔ او رو متاب

Зулфиқор ишқ баркаш ҳайдар каррор бош

ذوالفقار عشق برکش حیدر کرار باش

Бандагӣ кун Муртазоро чун шаҳаншоҳи ҷаҳон

بندگی‌ کن مرتضی را چون شهنشاه جهان

Вар қабулат кард андари бандагӣ солор бош

ور قبولت کرد اندر بندگی سالار باش

Симро аз ҷони ширин дўстр дорад лӣим

سیم را از جان شیرین دوستر دارد لئیم

Ман сарин шоҳдонро дўстр дорам зи сим

من سرین شاهدانرا دوستر دارم ز سیم

Гар сарину симро дар маҷлисӣ ҳозир кунанд

گر سرین و سیم را در مجلسی حاضر کنند

Он нахоҳам ин бихоҳам ин зи ман он аз лӣим

آن نخواهم این بخواهم این ز من آن از لئیم

Симу молу ганҷу ҷоҳами орзӯ нбўдкаҳ ҳаст

سیم و مال و گنج و جاهم آرزو نبودکه‌ هست

Ганҷи ранҷу ҷоҳи чоҳу моли мор ва сим рем

گنج رنج و جاه چاه و مال مار و سیم ریم

Бе падари тифлӣ ба чанг овардаам каз рӯй ӯ

بی‌پدر طفلی به چنگ آورده‌ام کز روی او

Садҳазорони бӯсагар хоҳӣ диҳад бетарсу бим

صدهزاران بوسه گر خواهی دهد بی ترس‌ و بیم

Нафас ӯ дар бода хӯрдани тоҳмии бинии аҷул

نفس او در باده خوردن تاهمی بینی عجول

Табъ ӯ дар бӯса додан то ҳамеи хоҳии ҳалим

طبع‌او در بوسه‌دادن تا همی خواهی حلیم

ӯ зи мавзунӣ чу табъи ман қадӣ дорад баланд

او ز موزونی چو طبع من قدی دارد بلند

Ман зи меҳнат чун сарин ӯ дилӣ дорам ду ним

من ز محنت چون سرین‌ او دلی دارم دو نیم

Пуршикан гардад дилам чун ҳалқҳои зулф ӯ

پرشکن ‌گردد دلم چون حلقهای زلف او

Бар шиканҷи зулф ӯ ҳргаҳ ки май ғлтди насим

بر شکنج زلف او هرگه که می‌غلتد نسیم

Ростиро мункирам то дидам он гесуии каҷ

راستی را منکرم تا دیدم آن گیسوی کج

Офиятро душманам то дидам он чашми сқим

عافیت را دشمنم تا دیدم آن چشم سقیم

Ганҷ бодоўрд дорад моҳи ман дар зери пой

گنج بادآورد دارد ماه من در زیر پای

Лоҷарам айбаш макунгар хислатӣ дорад Карим

لاجرم عیبش مکن گر خصلتی دارد کریم

Дай ба шухӣ гуфт Қоонии маро камтар бабўс

دی به شوخی‌ گفت قاآنی مرا کمتر ببوس

Раҳм кун охир ки ошиқро дилӣ бояд раҳим

رحم کن آخر که عاشق را دلی باید رحیم

Гуфтамаш бар нафаси саркаш гарчи набӯд эътимод

گفتمش بر نفس سرکش گرچه نبود اعتماد

Занни бад борӣ мабар дарбора ёри қадим

ظن بد باری مبر دربارهٔ یار قدیم

Он яке аз мстҳботст дар шаръи расӯл

آن یکی از مستحباتست در شرع رسول

Кодмӣ аз меҳри бӯсади сӯрати Тифли ятем

کآدمی از مهر بوسد صورت طفل یتیم

Ин сухан аз содаи лавҳӣ бовараш афтод ва гуфт

این سخن از ساده لوحی باورش افتاد و گفت

Бе сабаби нбўдкаҳи шоҳаншаҳ туро хонд ҳаким

بی‌سبب نبودکه شاهنشه ترا خواند حکیم

Оқибати туркии марои Маҳмӯд ном омад ба даст

عاقبت ترکی مرا محمود نام آمد به دست

Оқибат Маҳмӯд бошад ошиқонро ҳарки ҳаст

عاقبت محمود باشد عاشقان را هرکه هست

Ҷои он дордкаҳ бар дунё фишонам остин

جای آن داردکه بر دنیا فشانم آستین

Зонка дар дунё кам уфтад инчунин давлат ба даст

زانکه در دنیا کم افتد اینچنین دولت به دست

Бар рух хубаш кунам назора чун муфлис ба сим

بر رخ خوبش کنم نظاره چون مفلس به سیم

Дар хами зулфаш барам ангушт чун моҳӣ ба шаст

در خم زلفش‌ برم انگشت چون ماهی به شست

Гуҳи биногвашаши ббўим чун кунад аз бӯсаи манъ

گه بناگوشش ببویم چون کند از بوسه منع

Гуҳ дар оғӯшаш бигирам чун шӯи д аз бодаи маст

گه در آغوشش بگیرم چون شو‌د از باده مست

Дар қимори ишқ ӯ ҳар каси дилу ҷони бохти барад

در قمار عشق او هر کس دل و جان باخت برد

Дар каманди зулф ӯ ҳар кас ба банд афтод раст

در کمند زلف‌ او هر کس به ‌بند افتاد رست

Бо ҷамоли равшан ӯ қурс хуршедаст тор

با جمال روشن او قرص خورشیدست تار

Бо сарин фарбеҳ ӯ кӯҳ Албурзаст паст

با سرین فربه او کوه البرزست پست

Чашми ман бо сӯзан мижгон биравӣ хеш дӯхт

چشم من با سوزن مژگان بروی خویش دوخت

Пои ман бо ршаҳи гесу ба кӯии хеши баст

پای من با رشهٔ گیسو به کوی خویش بست

Нарми нармаки бӯса Эй доду дилам аз дасти барад

نرم نرمک بوسه‌ای داد و دلم از دست برد

Андаки андаки ишва Эй карду танам аз ҷавр хаст

اندک اندک عشوه ای کرد و تنم از جور خست

Ғайри ман бо ҳар касе ёраст зонрўи хўонмш

غیر من با هر کسی یار است زانرو خوانمش‌

Офтоби муштарии ҷӯи дилбари ошиқи параст

آفتاب مشتری جو دلبر عاشق‌پرست

Ганҷи васли хешро аз кас намедорад дареғ

گنج وصل خویش را از کس نمی‌دارد دریغ‌

Фош мегуяд дили халқ худо натавон шикаст

فاش‌ می‌گوید دل خلق خدا نتوان شکست

Ҳарчӣ зу хоҳӣ балӣ гуяд бинозам ҳифз ӯ

هرچه زو خواهی بلی‌ گوید بنازم حفظ او

Кони балии гуфтан фаромӯшаш нагаштаст аз аласт

کان ‌بلی گفتن فراموشش نگشتست از الست

Гӯй симобаст пиндории србнш каз нишот

گوی سیمابست پنداری سربنش کز نشاط

Як нафаси осӯда бар як ҷой натавонад нишаст

یک‌ نفس آسوده بر یک جای نتواند نشست

Муддатӣ кардам камӣн то соқаш оварадам ба чанг

مدتی کردم کمین تا ساقش آوردم به چنگ

Лек чун моҳӣ ба чангам дайр омад зуди ҷуст

لیک‌ چون ماهی به‌ چنگم دیر آمد زود جست

Дӯш гуфтам бӯсае даҳ лаб ба ширинии гшўи д

دوش گفتم بوسه‌ای ده لب به شیرینی گشو‌د

Каз паии як бӯса натавон лаби зи мадҳи шоҳи баст

کز پی یک بوسه نتوان لب ز مدح شاه بست

Чанд борат гуфтам эй Маҳмӯди чашм худ бапуш

چند بارت گفتم ای محمود چشم خود بپوش

Варна аз Ширози ғавғои хезад аз мардуми хурӯш

ورنه از شیراز غوغا خیزد از مردم خروش

Панд нишнидӣу шаҳриро ки беошӯб буд

پند نشنیدیّ و شهری‌ را که بی‌آشوب بود

Зотши савдои худ чун дег оварадӣ ба ҷӯш

زآتش سودای خود چون دیگ آوردی به جوش

То чаҳ гуяд шаҳ чу бинад шаҳрӣ аз ҷаврати хароб

تا چه گوید شه چو بیند شهری از جورت خراب

Маслиҳатро аз вафо чанде дар ободӣ бакӯш

مصلحت را از وفا چندی در آبادی بکوش

Трсмт султон бигирад кин ҳамаи ғавғои зи тест

ترسمت سلطان بگیرد کاین همه غوغا ز تست

ё сафар кун зини вилоят ё ду чашм худ бапуш

یا سفر کن زین ولایت یا دو چشم خود بپوش

Дӯш бо ёди лабати ҳргаҳ ки ҷомӣ ме задам

دوش با یاد لبت هرگه که جامی می‌زدم

намешунидам ҳотифӣ аз осмон мегуфт нави ш

می‌شنیدم هاتفی از آسمان می گفت نو‌ش

Мастии дӯшину ёди он лаби нӯшин чаҳ шуд

مستی دوشین و یاد آن لب نوشین چه شد

эй бдои аҳволи имрӯз эй хушо аҳволи дӯш

ای بدا احوال امروز ای خوشا احوال دوش

Аз лабу чашмати дилами пайваста дар хавф ва раҷост

از لب‌ و چشمت‌ دلم پیوسته در خوف‌ و رجاست

Кин занад аз ғамзаи неш ва он диҳад аз бӯсаи нӯш

کاین زند از غمزه نیش و آن دهد از بوسه نوش

Рӯзу шаб аз шавқи дидори туу гуфтори ту

روز و شب از شوق دیدار تو و گفتار تو

Чун зираи бки мушти чашмам чун сипари бки лухти гӯш

چون زره بک‌مشت چشمم چون سپر بک لخت گوش

То ду зулф паст дидам шодам аз афтодагӣ

تا دو زلف پست دیدم شادم از افتادگی

То ду чашмат маст дидам душманам бо ақлу ҳуш

تا دو چشمت مست‌ دیدم دشمنم با عقل و هوش‌

Бо лабати мҳмўи ди мардумро ба меҳоҷат намонад

با لبت محمو‌د مردم را به می حاجت نماند

Хез ва лаб бигушоӣ то дукони бибандад май фуруш

خیز و لب بگشای تا دکان ببندد می‌فروش

Хоҳам аз мастӣ ки чун саҷҷода бар дӯшам ниҳанд

خواهم از مستی که چون سجاده بر دوشم نهند

Рағми аҳдӣ каз риёи саҷҷода май барадам ба дӯш

رغم عهدی کز ریا سجاده می‌بردم به دوش

Ёд дорам каз шабистони дай чу дар бустон шудам

یاد دارم کز شبستان دی چو در بستان شدم

Мурғакони боғро омад наДоӣ аз сурӯш

مرغکان باغ را آمد ندایی از سروش

Гуфт к-эии мурғони бустони хоссае муштоқи гул

گفت کای مرغان بستان خاصه‌ ای مشتاق گل

эй ки булбули номи дории пандӣ аз ман май нюаш

ای که بلبل نام داری پندی از من می‌نیوش‌

Дар санои шоҳи Қоонӣ агар гуё шавад

در ثنای شاه قاآنی اگر گویا شود

Маслиҳатро беҳтари о Н бош дакка биншинӣ хамӯш

مصلحت را بهتر آ‌ن باش دکه بنشینی خموش

Борҳо гуфтам ки гӯям тарки ёру тарк май

بارها گفتم که گویم ترک یار و ترک می

Мумкинам борӣ нашуд на тарк май на тарки вай

ممکنم باری نشد نه ترک می نه ترک وی

эй бути ширини калом эй шоҳиди Маҳмӯди ном

ای بت شیرین کلام ای شاهد محمود نام

эй лабат дар рангу бӯи ҳамсанги гули ҳамранг май

ای لبت در رنگ و بو همسنگ گل همرنگ می

Чашм аз рӯят надорамгар маро дузанд чашм

چشم از رویت ندارم گر مرا دوزند چشم

Пой аз Кувайт набарамгар маро баранд пай

پای از کویت نبرم گر مرا برند پی

Нешикари қисмат ба рухсори ману лаъл ту кард

نیشکر قسمت به‌ رخسار من و لعل تو کرد

Бар лаби ту таъми шукр бар рухи ман ранги не

بر لب تو طعم شکر بر رخ من رنگ نی

Шоми зулфати бас ки дар чашмами ҷаҳон торик кард

شام زلفت بس که در چشمم‌ جهان تاریک کرد

Дар ду чашмами ғайр торикӣ наёяд ҳеҷ шайъ

در دو چشمم غیر تاریکی نیاید هیچ شی

Қадари абрӯии ту зон хол сияҳ бишнохтам

قدر ابروی تو زان خال سیه بشناختم

Ореи ореи қибларо мардум шиносанд аз ҷаддӣ

آری آری قبله را مردم شناسند از جدی

Чанд гӯйии коимт вақте ки коми дили даҳум

چند گویی کایمت وقتی که کام دل دهم

Хӯн шуд аз ҳасрати дилами он коми кӯи он вақт кӣ

خون شد از حسرت دلم آن کام کو آن وقت کی

Хуррамаст инак ҷаҳони ҷом ар кашӣ башитоб ҳон

خرّمست اینک جهان جام ار کشی بشتاب هان

Хилватаст инак сарои ком ар диҳӣ вақтаст ҳай

خلوتست اینک سرا کام ار دهی وقتست هی

Чанд дар қоқм хазӣу ангушт аз сармои газӣ

چند در قاقُم خزی و انگُشت از سرما گزی

Ба ки ҷом май мзии комади баҳор ва рафт дай

به که جام می مزی کامد بهار و رفت دی

эй бут розӣ машав розӣ ки аз дунболи ту

ای بت رازی مشو راضی که از دنبال تو

Ҳамчуи гирди афтону хезони рӯи нуҳум то малики рай

همچو گرد افتان و خیزان رو نهم تا ملک ری

Ёди он рӯзӣ ки давр аз чашми захми осмон

یاد آن روزی که دور از چشم‌زخم آسمان

Бо ту будам дар канор зинда равад малики ҷай

با تو بودم در کنار زنده‌رود ملک جی

Борҳо гуфтӣ ба шухии ҷомкии даҳ ё або

بارها گفتی به شوخی جامکی ده یا ابا

Ман туро гуфтам ба зории бўскии даҳ ё банӣ

من تو را گفتم به زاری بوسکی ده یا بنی

Ёди он муддат чаҳ суд акнӯн ки бар коми ҳасуд

یاد آن مدت چه سود اکنون که بر کام حسود

Меҳр кам шуд айш ғам шуд шаҳд сам шуд рушди ғӣ

مهر کم شد عیش‌ غم شد شهد سم شد رشد غی

эй дариғо қадар Қоонӣ надонад ҳеҷ кас

ای دریغا قدر قاآنی نداند هیچ کس

Ҷузи хдиўи малики Эрони ҷонишини тахт кӣ

جز خدیو ملک ایران جانشین تخت کی

Тоҷи давлати рукни дайни ғиси замини ғўси замон

تاج دولت رکن دین غیث زمین غوث زمان

Шоҳи одили хусрави бозли шаҳаншоҳи ҷаҳон

شاه عادل خسرو باذل شهنشاه جهان

Маргро дар мушт гирад инак ин теғаши далел

مرگ ‌را در مشت ‌گیرد اینک این تیغش‌ دلیل

Мор дар ангушт гирад инак он рмҳши нишон

مار در انگشت گیرد اینک آن رمحش‌ نشان

Хашм ӯ ёради зиҳами бгсстни аъзои сипеҳр

خشم او یارد زهم بگسستن اعضای سپهر

Ҳзм ӯ танд баҳами пайвастани аҷзои замон

حزم او تاند بهم پیوستن اجزای زمان

Чун намояди ёди теғаш оташин гардад хаёл

چون نماید یاد تیغش آتشین گردد خیال

Чун сарояд васфи гурзаш оҳанӣн гардад забон

چون سراید وصف‌ گرزش آهنین گردد زبان

Бас ки асрори ниҳон аз нур райш равшанаст

بس که اسرار نهان از نور رایش روشنست

Орзӯ аз дил падедорасту маънӣ аз баён

آرزو از دل پدیدارست و معنی از بیان

Малик малик ӯст то ҳарҷо ки тобади офтоб

مُلک مُلکِ اوست تا هرجا که تابد آفتاب

Давр давр ӯст то ҳргаҳ ки гардад осмон

دور دور اوست تا هرگه که گردد آسمان

Нохудо то достони ҳзму азм ӯ шунид

ناخدا تا داستان حزم و عزم او شنید

Гуфт зини пас мари маро ин лангараст он бодбон

گفت زین پس مر مرا این لنگرست آن بادبان

Ҳуққаи боз соҳирам хонанд мардум зонка ман

حقه‌باز ساحرم خوانند مردم زانکه من

Дар мдиҳ шаҳ кунам ҳрдми шигифтиҳо аён

در مدیح شه کنم هردم شگفتی‌ها عیان

Ёди теғ ӯ кунам дӯзах фишонам аз замир

یاد تیغ او کنم دوزخ فشانم از ضمیر

Номи хашм ӯ барам оташ барорам аз даҳон

نام خشم او برم آتش برآرم از دهان

Раъд ғаррад гар бигӯям кӯс ӯ ҳаст инчунин

رعد غٌرد گر بگویم کوس او هست اینچنین

Кӯҳи пурд гар бигӯям Рахш ӯ ҳаст ончунон

کوه پرّد گر بگویم رخش او هست آنچنان

Номи халқ ӯ барам хезади зи хоки тираи гул

نام خلق او برم خیزد ز خاک تیره گل

Васфи ҷӯад ӯ кунам бахшам ба санги хораи ҷон

وصف جود او کنم بخشم به سنگ خاره جان

Номи ҳзмш бар забони орм фалак монад зи сайр

نام حزمش بر زبان آرم فلک ماند ز سیر

Зикри азмаш дар миёни орм замин гардад равон

ذکر عزمش در میان آرم زمین گردد روان

Шарҳи разм ӯ даҳум гардад ҷавон аз ғуссаи пер

شرح رزم او دهم گردد جوان از غصه پیر

Ёди базм ӯ кунам пер аз тараб гардад ҷавон

یاد بزم او کنم پیر از طرب گردد جوان

эй синӣни умри ту чу сайри ахтари бишмор

ای سنین عمر تو چو سیر اختر بیشمار

Ваии русуми адли ту чун сунъи дови ри бекарон

وی رسوم عدل تو چون صنع داو‌ر بیکران

Бас ки дар аҳди ту шойиъ гашта расми ростӣ

بس که در عهد تو شایع‌ گشته رسم راستی

Шояд ар мрдкмонгри сахти нтўондкмон

شاید ار مردکمانگر سخت نتواندکمان

Хсрўои олами асири ҳукми оламгири тест

خسروا عالم اسیر حکم‌عالمگیر تست

Ҳарчӣ дрҳстӣ буд дрҳитаҳи тасхири тест

هرچه درهستی بود درحیطهٔ تسخیر تست

Шарқ то ғарб ҷаҳон гирад ба як дами офтоб

شرق تا غرب جهان گیرد به یک دم آفتاب

Ғолибан нойиби мноби теғи оламгири тест

غالباً نایب مناب تیغ عالمگیر تست

Ҳеҷ тақдирии хилофи ройу тадбир ту нест

هیچ تقدیری خلاف رای و تدبیر تو نیست

Рости гӯйии ҷунбиши тақдир дар тадбири тест

راست‌گویی جنبش تقدیر در تدبیر تست

Халқи тасвири ту май бенанд дар як шбри ҷой

خلق تصویر تو می‌بینند در یک شبر جای

Ғофиланд аз як ҷаҳони маънӣ ки дар тасвири тест

غافلند از یک جهان معنی که در تصویر تست

Аз пас яздони ҷаҳонро иллати аввалии туе

از پس یزدان جهان را علت اولی تویی

Арзи втўли офариниши ҷумла аз тақдири тест

عرض وطول آفرینش‌ جمله از تقدیر تست

Рости пиндории қазоӣ каз ту зояд хайру шар

راست پنداری قضایی کز تو زاید خیر و شر

Венаи баланду пасти гетии ҷумла дар таъсири тест

وین بلند و پست‌ گیتی جمله در تأثیر تست

Ҷои он дордкаҳи донои даҳрро хонд қадим

جای آن داردکه دانا دهر را خواند قدیم

То низоми рӯзгор аз ҳукм бе тағйири тест

تا نظام روزگار از حکم بی‌تغییر تست

Дар зуҳӯри офариниши иллати ғоеи туе

در ظهور آفرینش علت غایی تویی

Лоҷарами тақдири зотии мӯҷиби тохири тест

لاجرم تقدیر ذاتی موجب تاخیر تست

Зин сипас шояд ки ҳар перӣ ҷавон гардад зи шавқ

زین سپس شاید که هر پیری جوان گردد ز شوق

Токаи ин бахти ҷуволи ҳамдасти ақли пери тест

تاکه این بخت جوال همدست عقل پیر تست

Ҳар ки гуяд маргро чангол ва нохун нест ҳаст

هر که گوید مرگ را چنگال و ناخن نیست هست

Чнгл ӯ теғ туасту нохун ӯ тир туаст

چنگل او تیغ توست و ناخن او تیر توست

Меҳру маи гӯйӣ , асири ҳукм ва фармон тавонад

مهر و مه ‌گویی، اسیر حکم و فرمان تواند

Ва осмони зиндону анҷуми ҳалқа занҷир туаст

و آسمان زندان و انجم حلقهٔ زنجیر توست

Хсрўо то чанд таҳқирами намояди рӯзгор

خسروا تا چند تحقیرم نماید روزگار

Дафъи таҳқири ҷаҳон дар ӯҳда тўқир туаст

دفع تحقیر جهان در عهدهٔ توقیر توست

Халъати имсола аз шаҳ хоҳаму анъоми пор

خلعت امساله از شه خواهم و انعام پار

Венаи ду раҳмати ршҳаҳ эй аз файзи як тақрир туаст

وین دو رحمت رشحه‌ای از فیض یک‌ تقریر توست