эй довари дайнпарвар одил ки зи адлат

ای داور دین پرور عادل که ز عدلت

Кебеки дарии инсофи з шаҳбоз сетанд

کبک دری انصاف ز شهباز ستاند

Онии ту ки дар Мисри ҷаҳон ҳар ки азизаст

آنی تو که در مصر جهان هر که عزیزست

Аз тоъати даргоҳи ту эъзоз сетанд

از طاعت درگاه تو اعزاز ستاند

Ҳукми ту чунонаст кигар нофиз гардад

حکم تو چنان است که گر نافذ گردد

Аз чашм батон ғамза ғаммоз сетанд

از چشم بتان غمزه غماز ستاند

Мулкӣ ки мулӯкаш ба сипоҳии нстоннд

ملکی که ملوکش به سپاهی نستانند

Туркии зи сипоҳи ту ба як ноз сетанд

ترکی ز سپاه تو به یک ناز ستاند

Ҳар ҷмраҳ ки аз тўби ҷаҳони кӯби ту хезад

هر جمره که از توب جهان کوب تو خیزد

Аз барқи шитоб , аз раъд овоз сетанд

از برق شتاب، از رعد آواز ستاند

Гар ккчаҳу сдрки талабади рӯсии бдрк

گر ککچه و صدرک طلبد روسی بدرک

Шамшери ту толинаҳ ва Қафқоз сетанд

شمشیر تو تالینه و قفقاز ستاند

Бал то ҳади порису птри бўрғ ба як азм

بل تا حد پاریس و پطر بورغ به یک عزم

Сарҳанги ту бо найза сарбоз сетанд

سرهنگ تو با نیزه سرباز ستاند

Бо адли ту золими натавонад ки зи мазлӯм

با عدل تو ظالم نتواند که ز مظلوم

Дар малики ту як ҳуба ва як ғозстонд

در ملک تو یک حبه و یک غازستاند

Ҷузи ҳокими бидодгари буму ?бурма

جز حاکم بیدادگر بوم و برما

Кӯи луқма ба ҳирс аз даҳан оз сетанд

کو لقمه به حرص از دهن آز ستاند

Дасти тамаъаш гар бирасад бар ҷабали қоф

دست طمعش گر برسد بر جبل قاف

Аз болу пари анқо парвоз сетанд

از بال و پر عنقا پرواز ستاند

Гар нозир гардун шавад аз фарқаду ҷавзо

گر ناظر گردون شود از فرقد و جوزا

Хоҳад ки қарини дуздад ва анбоз сетанд

خواهد که قرین دزدد و انباز ستاند

Вари нозим алҳон шавад , асҷоъу ағонӣ

ور ناظم الحان شود، اسجاع و اغانی

Аз пардаи мансӯрӣ ва шаҳбоз сетанд

از پرده منصوری و شهباز ستاند

Хирадяш надидему лекин ба бузургӣ

خردیش ندیدیم و لیکن به بزرگی

Аз аҳди вафо аз въд анҷоз сетанд

از عهد وفا از وعد انجاز ستاند

Сад ашъби таммоъ бибояд ки дарин фан

صد اشعب طماع بباید که درین فن

Сармашқ аз он ахнс ҳамаз сетанд

سرمشق از آن اخنث هماز ستاند

Шлтўк диҳад тарҳу биринҷӣ ки кунад ош

شلتوک دهد طرح و برنجی که کند آش

Бо чӯбу фалаки муфти зи рзозстонд

با چوب و فلک مفت ز رزازستاند

Зон ашки ятемон ҳама андӯхт ки як ҷо

زان اشک یتیمان همه اندوخت که یک جا

Обаш кунаду моя зхроз сетанд

آبش کند و مایه زخراز ستاند

Молӣ ки ба анҷоми з мулкӣ натавон ёфт

مالی که به انجام ز ملکی نتوان یافت

Хоҳад ки зи як қария дар оғоз сетанд

خواهد که ز یک قریه در آغاز ستاند

Баради он чаҳ маро буд ба ҷузи дил ки наёраст

برد آن چه مرا بود به جز دل که نیارست

Аз турраи он лаъибат танноз сетанд

از طره آن لعبت طناز ستاند

Он Зуҳраи куҷо буд мар ӯро ки тавонад

آن زهره کجا بود مر او را که تواند

Мурғ аз кафи тифлӣ қадар андоз сетанд

مرغ از کف طفلی قدر انداز ستاند

Туркӣ ки ба як лаҳзаи дилу ҷони ҷаҳонӣ

ترکی که به یک لحظه دل و جان جهانی

зи афсуни ду ҷодӯии фусун соз сетанд

ز افسون دو جادوی فسون ساز ستاند

Ҷон бар ғам ӯ дил наад ва дард бичинад

جان بر غم او دل نهد و درد بچیند

Дил дар бар ӯ ҷони дҳдў ноз сетанд

دل در بر او جان دهدو ناز ستاند

Адли ту магари бози дил ғам зада мо

عدل تو مگر باز دل غم زده ما

Аз ғамзаи он ҷодӯӣ ғаммоз сетанд

از غمزه آن جادوی غماز ستاند

Зон сон ки талаби куҳнаи туҷҷори хазар ро

زان سان که طلب کهنه تجار خزر را

Фарроши ту аз фирқа бзоз сетанд

فراش تو از فرقه بزاز ستاند

эй он ки зи адлати саги тозии натавонад

ای آن که ز عدلت سگ تازی نتواند

Оҳӯи барраи зоҳў ба так ва тоз сетанд

آهو بره زاهو به تک و تاز ستاند

Чунаст ки дар аҳди ту амволи ман аз ман

چون است که در عهد تو اموال من از من

Як аъўри айёри дағал боз сетанд ?

یک اعور عیار دغل باز ستاند؟

Гар фош нахоҳӣ ки шавад рози вай , аввал

گر فاش نخواهی که شود راز وی، اول

Фармо ба ғуломӣ ки азу боз сетанд

فرما به غلامی که ازو باز ستاند

Вари тавсанӣ оғоз кунад хез ва бифармо

ور توسنی آغاز کند خیز و بفرما

Тороизи қаҳри ту ба мҳмоз сетанд

تارایض قهر تو به مهماز ستاند

Вари худ нстонии ту магари бози паямбар

ور خود نستانی تو مگر باز پیمبر

Боз ояд ва бо қӯт эъҷоз сетанд

باز آید و با قوت اعجاز ستاند

Зеро ки шҳншаҳ чу ба солор бифармуд

زیرا که شهنشه چو به سالار بفرمود

Комўоли судӯр аз каф эъҷоз сетанд

کاموال صدور از کف اعجاز ستاند

Ваон гоҳ ки тасреҳ ва кноит натавонист

وان گاه که تصریح و کنایت نتوانست

Як ғоз ба аизоҳ ва ба алғоз сетанд

یک غاز به ایضاح و به الغاز ستاند

Дидам ки на фармон ва на млФўнаҳ тавонад

دیدم که نه فرمان و نه ملفونه تواند

Ин мол ба итноб ва ба эҷоз сетанд

این مال به اطناب و به ایجاز ستاند

Гуфтам ки чу шаҳи азм Фароҳон кунад ин бор

گفتم که چو شه عزم فراهان کند این بار

Инсофи ман аз ҳоким каззоз сетанд

انصاف من از حاکم کزاز ستاند

Ногуҳ хабар омад ки аз внстд ва аз ман

ناگه خبر آمد که از ونستد و از من

Хоҳад ки зи нави пеши кашии бозстонд

خواهد که ز نو پیش کشی بازستاند

Фарроши ғазаб бар сари арбобу раоё

فراش غضب بر سر ارباب و رعایا

Устода ва бо анбр ва бо газ сетанд

استاده و با انبر و با گاز ستاند

Зон сон ки магари хайли хавориҷ ба тғлб

زان سان که مگر خیل خوارج به تغلب

Боҷ аз ҳашами Басра ва Аҳвоз сетанд

باج از حشم بصره و اهواز ستاند

ё ҳокими охстаҳу члдр ба чаповул

یا حاکم آخسته و چلدر به چپاول

Сад солаи хароҷ аз ҳашар лоз сетанд

صد ساله خراج از حشر لاز ستاند

ё шаҳнаи кўклону имўт аз паии дуздон

یا شحنه کوکلان و یموت از پی دزدان

Афтодау мол аз дўҷ ва доз сетанд

افتاده و مال از دوج و داز ستاند

Мо банда шоҳему шаҳ аз бандаи сару ҷон

ما بنده شاهیم و شه از بنده سر و جان

Бояд ки ба миқдор ва ба ҳндоз сетанд

باید که به مقدار و به هنداز ستاند

Гар шаҳи талабади моли ту ҳар ҷо ки яқин аст

گر شه طلبد مال تو هر جا که یقین است

Бояд ки збғдоду з Широз сетанд

باید که زبغداد و ز شیراز ستاند

Вари мол маро хоҳад инсоф чунин аст

ور مال مرا خواهد انصاف چنین است

Каз лашкари ғоратгар ҷон боз сетанд

کز لشکر غارت گر جان باز ستاند

Бар мазраъ ғорат задагар дахл нависад

بر مزرع غارت زده گر دخل نویسد

Бояд ки ба мсоҳ ва ба ҳроз сетанд

باید که به مساح و به حراز ستاند

Чун бандаи пас аз хизмати як қарн бибояд

چون بنده پس از خدمت یک قرن بباید

Кин кайфари махсӯсӣ мумтоз сетанд

کاین کیفر مخصوصی ممتاز ستاند

Гӯи хизмати сӣ сола ба мо боз диҳад шоҳ

گو خدمت سی ساله به ما باز دهد شاه

Гар неъмати сӣ сола ба мо боз сетанд

گر نعمت سی ساله به ما باز ستاند

Муздӣ ки гадоёни нстоннди зи муздур

مزدی که گدایان نستانند ز مزدور

Зулмаст агар шоҳ сарафроз сетанд

ظلم است اگر شاه سرافراز ستاند