Хсрўо , дайни пурваро : эй он ки кори малик ро
خسروا، دین پرورا: ای آن که کار ملک را
Ҳар замон аз давлати ту равнақи дигар буд
هر زمان از دولت تو رونق دیگر بود
Ин ҳамон маликаст ва он кишвар ки пеш аз аҳди ту
این همان ملک است و آن کشور که پیش از عهد تو
Гуфтӣ аз баси шӯру шари ҳангомаи маҳшар буд
گفتی از بس شور و شر هنگامه محشر بود
Венаи замон дар сояи иқболи рӯзи афзӯни ту
وین زمان در سایه اقبال روز افزون تو
Аз риёзи хулди ризвони бартар ва батар буд
از ریاض خلد رضوان برتر و به تر بود
Равад Сурхобасту табризи ин ки пиндорӣ кунун
رود سرخاب است و تبریز این که پنداری کنون
Каъбау замзам буд ё ҷинату кавсар буд
کعبه و زمزم بود یا جنت و کوثر بود
Рӯму рӯс аз баҳр ва бурдоранд азм , аммо чаҳ ғам
روم و روس از بحر و بردارند عزم، اما چه غم
То ҳисори ҳзми ту баргарди ин кишвар буд
تا حصار حزم تو برگرد این کشور بود
Разми султон буд ё новирди лашкардор буд
رزم سلطان بود یا ناورد لشکردار بود
Хасмро шоистӣ ар савдои кин дар сар буд
خصم را شایستی ار سودای کین در سر بود
Лек акнӯн сулҳи ҷӯянд аз ту ва набӯд аҷаб
لیک اکنون صلح جویند از تو و نبود عجب
Сулҳ ҷӯяд ҷанги ҷӯ , чун оҷизу музтар буд
صلح جوید جنگ جو، چون عاجز و مضطر بود
Гар набӯдӣ як сабаби биллоҳ ки боистӣ кунун
گر نبودی یک سبب بالله که بایستی کنون
Сари ҳади малики ту қстнтину колнҷр буд
سر حد ملک تو قسطنطین و کالنجر بود
Бас ҷасорат бошад аммо ҳар якеро аз хадам
بس جسارت باشد اما هر یکی را از خدم
Хидматӣ фармо ки ӯро лоиқ ва дар хур буд
خدمتی فرما که او را لایق و در خور بود
Дар замони сулҳу ҳангоми фароғати ҷузи ту кӣ аст
در زمان صلح و هنگام فراغت جز تو کی است
Кӯ , на ғофил аз фусуни хасми афсунгар буд ?
کو، نه غافل از فسون خصم افسون گر بود؟
Ҷузи шаҳаншоҳи ҷаҳони фатҳъалии шаҳ аз шаҳон
جز شهنشاه جهان فتحعلی شه از شهان
Кӣаст кӯрро хусравӣ монанди ту чокар буд
کی است کور را خسروی مانند تو چاکر بود
Вази ҳазорон банда кӯ дорад зи насли поки хеш
وز هزاران بنده کو دارد ز نسل پاک خویش
Кӣаст кўро чун ту хизмати кору фармон бар буд ?
کی است کورا چون تو خدمت کار و فرمان بر بود؟
Вар набӯдӣ ин чунин боист ҷузи ту дайгарӣ
ور نبودی این چنین بایست جز تو دیگری
Вориси тоҷу сариру ёрау афсар буд
وارث تاج و سریر و یاره و افسر بود
Ту паноҳи дайни яздонеу яздонати паноҳ
تو پناه دین یزدانی و یزدانت پناه
Аз нифоқ ва кед бадхоҳони бдохтр буд
از نفاق و کید بدخواهان بداختر بود
Рости хоҳии теғи ту асласту кори шаръи фаръ
راست خواهی تیغ تو اصل است و کار شرع فرع
Ҳар ки гуяд ғайр азин бошад крои бовар буд ?
هر که گوید غیر ازین باشد کرا باور بود؟
Малики Эрони ҷумла вайрон гардад аз аъдои дайн
ملک ایران جمله ویران گردد از اعدای دین
Гар на хайли кофаронро теғи ту кайфар буд
گر نه خیل کافران را تیغ تو کیفر بود
Вар набошад ҳифзи ту ин давлат ва ин дайни ҳама
ور نباشد حفظ تو این دولت و این دین همه
Пои моли наъли асби душманони як сар буд
پای مال نعل اسب دشمنان یک سر بود
Он тўӣӣ каз савлати гурзу шиква бар зтў
آن توئی کز صولت گرز و شکوه بر زتو
Рӯзи ҳиҷои ларза бар андоми шери нар буд
روز هیجا لرزه بر اندام شیر نر بود
Зуд бошад каз нФози амри ту дар шарқу ғарб
زود باشد کز نفاذ امر تو در شرق و غرب
Ҳар куҷои дайру килисо , масҷиду минбар буд
هر کجا دیر و کلیسا، مسجد و منبر بود
Омилони шаръро кӣ буд ҷуз дар аҳди ту
عاملان شرع را کی بود جز در عهد تو
Кин ҳамаи ҷоҳу ҷалолу қадару фахру фар буд ?
کاین همه جاه و جلال و قدر و فخر و فر بود؟
Ганҷи парвизӣ ба ҳар даҳлезашон хокасту бод
گنج پرویزی به هر دهلیزشان خاک است و باد
Дар кафи худоами дорои Сикандар дар буд
در کف خدام دارای سکندر در بود
Бо кафи ту сим ва зар набӯд ба гетӣ , вар буд
با کف تو سیم و زر نبود به گیتی، ور بود
Пеши хокии ту шакон дар зери хоки андар буд
پیش خاکی تو شکان در زیر خاک اندر بود
Бо ҳифозати чанг ва не набӯд ба олами вар буд
با حفاظت چنگ و نی نبود به عالم ور بود
Пеши хотуни фалак дар зер на чодар буд
پیش خاتون فلک در زیر نه چادر بود
Ҳеҷ гӯшӣ нашунӯд дар аҳди ту овои ҷанг
هیچ گوشی نشنود در عهد تو آوای جنگ
Ҷузи наво , каз барбати ноҳиди хунёгар буд
جز نوا، کز بربط ناهید خنیاگر بود
Гар ба лаби номи шароби орад касе дар аҳди ту
گر به لب نام شراب آرد کسی در عهد تو
Давр набӯдгар нафас дар ҳнҷрши ханҷар буд
دور نبود گر نفس در حنجرش خنجر بود
Вар ба дили ёди гуноҳи орад касе аз бими ту
ور به دل یاد گناه آرد کسی از بیم تو
Ҳар сари мӯяш ба тани сад новак ва нашутур буд
هر سر مویش به تن صد ناوک و نشتر بود
Бандаи шаҳдиро ва чун ин банда беш аз сад ҳазор
بنده شهدی را و چون این بنده بیش از صد هزار
Ҷони фидои ин чунин султони дайнпарвар буд
جان فدای این چنین سلطان دین پرور بود
Гар , ба рӯзи иди Фитр аз ман гуноҳӣ рафт , рафт
گر، به روز عید فطر از من گناهی رفت، رفت
Афви ту сад бор аз он ҷурми аъзаму Акбар буд
عفو تو صد بار از آن جرم اعظم و اکبر بود
Ёди хамр ар кас кунад дар урф кӣ муҷрим шавад
یاد خمر ار کس کند در عرف کی مجرم شود
Номи куфр ар каси барад дар шаръ , кӣ кофар буд ?
نام کفر ار کس برد در شرع، کی کافر بود؟
Шоиронро гар набоистӣ ки дар сабки қриз
شاعران را گر نبایستی که در سبک قریض
Зикрӣ аз базми сбўъу бодаи аҳмар буд
ذکری از بزم صبوع و باده احمر بود
Шеъри Абдуллоҳи каъбу молику ҳисону Қайс
شعر عبدالله کعب و مالک و حسان و قیس
Худ набоистӣ писанди табъи пайғамбар буд
خود نبایستی پسند طبع پیغمبر بود
ё сабоу андалебу миҷмару асҳоб ро
یا صبا و عندلیب و مجمر و اصحاب را
Ин ҳамаи неъмати зи дорои ҷаҳони довар буд
این همه نعمت ز دارای جهان داور بود
Вар буд мункир касе ин иддаоро , гӯ : биё
ور بود منکر کسی این ادعا را، گو: بیا
Дафтари ахбори қавм , ин бандаро аз бар буд
دفتر اخبار قوم، این بنده را از بر بود
Хсрўои инсофи даҳ аз ровӣон охир бипурс
خسروا انصاف ده از راویان آخر بپرس
Ҷурми ман кӣ бештар аз Сайиди ҳмир буд ?
جرم من کی بیش تر از سید حمیر بود؟
Ман ба лаби ном шароб оварадам , ӯ ҷоми шароб
من به لب نام شراب آوردم، او جام شراب
Ҳол ӯ сад бор боистӣ зи ман бадтар буд
حال او صد بار بایستی ز من بدتر بود
Ман зи эҳсон ту дорам чашми онч аз базлу фазл
من ز احسان تو دارم چشم آنچ از بذل و فضل
Ҳмириро дар ду кун аз ҳазрати ҷаъфар буд
حمیری را در دو کون از حضرت جعفر بود
Сайиди саҷҷодро бингар ки чанд анъому лутф
سید سجاد را بنگر که چند انعام و لطف
Аз паии як қитъа бо як марди оҳангар буд
از پی یک قطعه با یک مرد آهنگر بود
Бўнўоси фосиқу фоҷир ба байн каз як ду байт
بونواس فاسق و فاجر به بین کز یک دو بیت
То куҷои махсӯси лутфи хусрави ховар буд ?
تا کجا مخصوص لطف خسرو خاور بود؟
Аз каммияту Диъбилу трмоҳи вусӯлии қисса ҳо
از کمیت و دعبل و طرماح وصولی قصه ها
Бо имомони ҳудо дар тай ҳар дафтар буд
با امامان هدی در طی هر دفتر بود
Сидқи дил бояд на тзўбри забон варна чаро
صدق دل باید نه تزوبر زبان ورنه چرا
Ашъарӣ дар пеши шери ҳақ на чун уштур буд
اشعری در پیش شیر حق نه چون اشتر بود
Биллоҳи андари хбси тинат бас зиёдаст аз зиёд
بالله اندر خبث طینت بس زیادست از زیاد
Он ки дар изҳори зуҳди афзӯнтар аз бўзр буд
آن که در اظهار زهد افزون تر از بوذر بود
Гург чун дар ҷлдмиш ояд буд андеша беш
گرگ چون در جلدمیش آید بود اندیشه بیش
Посбон бояд ки аз ин рози огаҳтар буд
پاسبان باید که از این راز آگه تر بود
Пардагар бар хезад аз кори хилоиқи як нафас
پرده گر بر خیزد از کار خلایق یک نفس
Кори мо ва ин ҷамоати аўзҳу азҳар буд
کار ما و این جماعت اوضح و اظهر بود
Бозкн бар ҳоли ман чашму мубин бар ман ба хашм
بازکن بر حال من چشم و مبین بر من به خشم
Чун шавадгар чун тўӣиро чун манӣ чокар буд ?
چون شود گر چون توئی را چون منی چاکر بود؟
Моли девонро ҳаме бояд магар ӣнон хуранд
مال دیوان را همی باید مگر اینان خورند
Бандаро ҳам қисматии зини ганҷи бодовар буд
بنده را هم قسمتی زین گنج باد آور بود
Кили ҳаззи бандаро аўФӣ кун аз анбори худ
کیل حظ بنده را اوفی کن از انبار خود
То згнҷи фазли субҳони ҳақи ту аўФр буд
تا زگنج فضل سبحان حق تو اوفر بود
Қутби давлатро буд ёрб ба шахси ту мадор
قطب دولت را بود یارب به شخص تو مدار
То мадори қутби гардуни ҷумла бар меҳвар буд
تا مدار قطب گردون جمله بر محور بود