эй хусрави фархунда ки гарданда ба ҳикмат

ای خسرو فرخنده که گردنده به حکمت

Даври шаб ва рӯзаст мадори ма ва сол аст

دور شب و روزست مدار مه و سال است

Инак ба раҳи каъбаи даргоҳи шаҳаншоҳ

اینک به ره کعبه درگاه شهنشاه

Имрӯз ба ҳукми ту маро шуд рҳол аст

امروز به حکم تو مرا شد رحال است

Ин низ яқинаст ки дорои ҷаҳон ро

این نیز یقین است که دارای جهان را

Аз разми туу базми ту зини банда суол аст

از رزم تو و بزم تو زین بنده سوال است

Посух чаҳ даҳуми догарои худ ту бифармо ӣ

پاسخ چه دهم دادگرا خود تو بفرما ی

Зини банда чаҳ зебанда ба ҷузи сидқ мақоласт ?

زین بنده چه زیبنده به جز صدق مقال است؟

Бади кешам агар пӯшам дар малики ту ҳар ҷо

بد کیشم اگر پوشم در ملک تو هر جا

Бошад халалӣ гарчи ба миқдор хилол аст

باشد خللی گرچه به مقدار خلال است

Аз ҷяши туу айши тугар пурсад гӯям :

از جیش تو و عیش تو گر پرسد گویم:

Шаҳи душман моласту сипаҳи душман мол аст

شه دشمن مال است و سپه دشمن مال است

Вази ганҷи туу ранҷи ту , гар ҷӯяд , гӯям :

وز گنج تو و رنج تو، گر جوید، گویم:

Ганҷаш ба фироқи андару ранҷиш ба висол аст

گنجش به فراق اندر و رنجش به وصال است

Вази малики тугар пурсад , гӯям ки : вуҷӯдаш

وز ملک تو گر پرسد، گویم که : وجودش

Дар малики ҷаҳони мбдоءи хайрот ва фаъол аст

در ملک جهان مبداء خیرات و فعال است

Ҳар феъл ва асар коед аз он мбдоءи файёз

هر فعل و اثر کاید از آن مبداء فیاض

Бо офияти оқибату ҳасан мол аст

با عافیت عاقبت و حسن مآل است

Ҷузи он ки дарин малики магари хӯни фақирон

جز آن که درین ملک مگر خون فقیران

Бар ҳар ки зҷои ҷусту ҷафои ҷуст ҳалол аст

بر هر که زجا جست و جفا جست حلال است

Туркӣаст дарин кӯча ба ҳамсоягии мо

ترکی است درین کوچه به همسایگی ما

Каз меҳри фурӯзандаи фузунтар з ҷамол аст

کز مهر فروزنده فزون تر ز جمال است

Дили дуздад ,у хӯни резад , ва ҷон гирад ва гуяд :

دل دزدد، و خون ریزد، و جان گیرد و گوید:

Кин шеваи мошмаҳ аз ғанҷ ва даллол аст

کاین شیوه ماشمه از غنج و دلال است

Гар ҳндўӣӣ аз ҳиндӯӣ шаҳ нест пас аз чист

گر هندوئی از هندوی شه نیست پس از چیست

Кӯ низ ба қатли андар чун ин ба қаттол аст

کو نیز به قتل اندر چون این به قتال است

Инсофи ман эй шоҳи зи ҳамсояи ман хоҳ

انصاف من ای شاه ز همسایه من خواه

КонсоФи шаҳонро ҳамаи фархунда ба фол аст

کانصاف شهان را همه فرخنده به فال است

Аз тарки ман имрӯзи магар бо дилам он рафт

از ترک من امروز مگر با دلم آن رفت

Каз дасти ту бар ганҷи ту дар рӯз навол аст

کز دست تو بر گنج تو در روز نوال است

Варна з чаҳ дар малики ту вайронаи ду хона аст

ورنه ز چه در ملک تو ویرانه دو خانه است

Кин хонаи меҳри ту , ва он хона мол аст

کاین خانه مهر تو، و آن خانه مال است

Шоҳо ! ба хдоӣӣ ки зи як партави лутфаш

شاها! به خدائی که ز یک پرتو لطفش

Шоҳӣ чу турои ин ҳама ҷоҳаст ва ҷалол аст

شاهی چو ترا این همه جاه است و جلال است

Кин бахшиш беҳдро , ҳаддии бунаи охир

کاین بخشش بی حدرا، حدی بنه آخر

Ҷӯади ту магари ҷӯади худоӣ мутаъоласт ?

جود تو مگر جود خدای متعال است؟

Каси рег биёбон накунад харҷи бад-ӣни сон

کس ریگ بیابان نکند خرج بدین سان

Гирам ба мисли моли ту афзӯни з , раммол аст

گیرم به مثل مال تو افزون ز، رمال است

То кафи кафи фазли ту аз базл ҳаром аст

تا کف کف فضل تو از بذل حرام است

Моли ту ба ҳар кас ки тамаъ кард ҳалол аст

مال تو به هر کس که طمع کرد حلال است

Венаи турфа ки аз ганҷи ту ҳар хоми тамаъ ро

وین طرفه که از گنج تو هر خام طمع را

Моласт ва маноласту мар ӯ зар ва вабол аст

مال است و منال است و مر او زر و وبال است

Фардост ки чун кӣса тиҳӣ шуд ҳама гӯйанд

فرداست که چون کیسه تهی شد همه گویند

Кин омил бесарфа сазовор накол аст

کاین عامل بی صرفه سزاوار نکال است

Рӯзӣ ки ба ҳукми ту ману муддаӣон ро

روزی که به حکم تو من و مدعیان را

Девони ҷадали нусхаи майдон ҷидол аст

دیوان جدل نسخه میدان جدال است

Китоби турои фикр ҳисобаст ва китоб аст

کتاب ترا فکر حساب است و کتاب است

Ҳсоди марои макр ва фасодаст ва ҳёл аст

حساد مرا مکر و فسادست و حیال است

Як тайифаро замзама аз боризу ҳшўост

یک طایفه را زمزمه از بارز و حشواست

Як тайифаро ҳамаа аз мозӣ ва ҳол аст

یک طایفه را همهه از ماضی و حال است

Ин тард маро ҷӯяду ҷӯёии тродст

این طرد مرا جوید و جویای طرادست

Ваон назул туро хоҳад ва хоҳон назол аст

وان نزل ترا خواهد و خواهان نزال است

Ҳам босира аз дидан ин тайифа кӯраст

هم باصره از دیدن این طایفه کورست

Ҳам нотиқа аз гуфтани ин воқеа лол аст

هم ناطقه از گفتن این واقعه لال است

Ҳам воҳима чун уштур бигусаста маҳораст

هم واهمه چون اشتر بگسسته مهارست

Ҳам оқила чун бора бар баста ъқол аст

هم عاقله چون باره بر بسته عقال است

Ақласт ки бо ҷаҳли мураккаб ба ҷиҳодаст

عقل است که با جهل مرکب به جهادست

Ҷаҳласт ки бо ақли муҷаррад ба ҷидол аст

جهل است که با عقل مجرد به جدال است

Гуҳи калак ва бенон тез ба таҳрир ҷавоб аст

گه کلک و بنان تیز به تحریر جواب است

Гуҳи нутқу баёни гарм ба тақрир суол аст

گه نطق و بیان گرم به تقریر سئوال است

Ҳам тундтар аз рмҳи синони рмҳ лисон аст

هم تندتر از رمح سنان رمح لسان است

Ҳам кунадтар аз ҳади қалам , ҳад набол аст

هم کندتر از حد قلم، حد نبال است

Тир фалак уфтад ба тазалзул ки дигар бор

تیر فلک افتد به تزلزل که دگر بار

Дар фирқаи китоб чаҳ қиласт ва чаҳ қол аст

در فرقه کتاب چه قیل است و چه قال است

Брҷис ҳаме гуяд : к-эии вой фулонӣ аст

برجیس همی گوید: کای وای فلانی است

Бе чораи дарин махмаса бехоб ва хаёл аст

بی چاره درین مخمصه بی خواب و خیال است

Байнеду басӣ ибрат гиред ки чун ӯ

بینید و بسی عبرت گیرید که چون او

Олии нисбӣ бо чаҳ гуруҳе ба ҷувол аст

عالی نسبی با چه گروهی به جوال است

Дар шаҳри шумо шамси шуморо чаҳ фитодаст

در شهر شما شمس شما را چه فتادست

Имрӯз ки бо зўзнбӣ чанд ҳам?ил аст

امروز که با ذوذنبی چند همال است

Шоҳои ту худ имрӯз тасаввур кун кони рӯз

شاها تو خود امروز تصور کن کان روز

Ин банда дар он вартаи ҳоил ба чаҳ ҳол аст

این بنده در آن ورطه هایل به چه حال است

Он кист ки гуяд гунаҳ аз ҷӯади малик буд

آن کیست که گوید گنه از جود ملک بود

Кобнои замонаши ҳама монанди аёл аст

کابنای زمانش همه مانند عیال است

Ваон кист ки гуяд талаб аз аҳл тамаъ хост

وان کیست که گوید طلب از اهل طمع خاست

Кин тайифаро фарзи шбъи айн маҳол аст

کاین طایفه را فرض شبع عین محال است

Ваон кист ки гуяд худ азин бахшиш бе ҳад

وان کیست که گوید خود ازین بخشش بی حد

Симу зари ман бештар аз санг ва суфол аст

سیم و زر من بیش تر از سنگ و سفال است

Биллоҳ ҳама гӯйанд ки ин омили ҷоҳил

بالله همه گویند که این عامل جاهل

Дар доду ситади нақси вуҷӯдаш ба камол аст

در داد و ستد نقص وجودش به کمال است

Ваон кас ки фузун тар хӯрд аз моли ту он рӯз

وان کس که فزون تر خورد از مال تو آن روز

Бартар ба мақомасту фузунтар ба мақол аст

برتر به مقام است و فزون تر به مقال است

Зон мардаки оҳистаи сухани гӯй ҳазар кун

زان مردک آهسته سخن گوی حذر کن

Кӯи Марк нармӣаст ки баси хуши хат ва хол аст

کو مارک نرمی است که بس خوش خط و خال است

Дар дафтари китоб на бинии қаламии рост

در دفتر کتاب نه بینی قلمی راست

То хомаи тӯҳматро бар , нома маҷол аст

تا خامه تهمت را بر، نامه مجال است

Бар моли худу ҷони ман эй шоҳ ба бахшой

بر مال خود و جان من ای شاه به بخشای

Акнӯн ки марои ҷон ва туро макунат ва мол аст

اکنون که مرا جان و ترا مکنت و مال است

Ман гуфтам ва рафтам вагар ин гуфта гуноҳ аст

من گفتم و رفتم و گر این گفته گناه است

Бигузар ту ки бар қоидаи син балол аст

بگذر تو که بر قاعده سین بلال است

Ман бегунаҳу хизмати дерина шафиъ аст

من بی گنه و خدمت دیرینه شفیع است

Ваз дод ту бедод баъӣдаст , бадеъ аст

وز داد تو بیداد بعید است، بدیع است

Гӯ : ҳар чаҳ тавонад бад мо гуяд бади гӯй

گو: هر چه تواند بد ما گوید بد گوی

Он ҷо ки ниўшндаҳ басираст ва самиъ аст

آن جا که نیوشنده بصیرست و سمیع است

Як хизмат ва сад тӯҳмати он хоҷа каз оғоз

یک خدمت و صد تهمت آن خواجه کز آغاز

Дар қаҳр бтӣ омад ва дар афв сариъ аст

در قهر بطی آمد و در عفو سریع است

Биллоҳ ки наяндешам азиро ки чаҳ осеб

بالله که نیندیشم ازیرا که چه آسیب

Аз воҳиди мавҳум ба мавҷӯд ҷамеъ аст

از واحد موهوم به موجود جمیع است

Гар афв кунад варна кунад хоҷа матоъ аст

گر عفو کند ورنه کند خواجه مطاع است

Вар қаҳр кунад ё на кунад банда мутӣъ аст

ور قهر کند یا نه کند بنده مطیع است

Ҷузи ҷодаи кӯии ту на донам , на шиносам

جز جاده کوی تو نه دانم، نه شناسم

Роҳӣ ба худо , малики худо гарчи васеъ аст

راهی به خدا، ملک خدا گرچه وسیع است

Сӣ соли тмръ на тавон кард фаромӯш

سی سال تمرع نه توان کرد فراموش

Солӣ ки ду мръӣ на дар он рубъ мриъ аст

سالی که دو مرعی نه در آن ربع مریع است

Асҳоби тугар ҷумла бар аътоб ту ҷамъанд

اصحاب تو گر جمله بر اعتاب تو جمعند

Венаи бандаи дарин балада ваҳидаст ва вдиъ аст

وین بنده درین بلده وحیدست و ودیع است

Ин даврӣу наздикии азин гардиши гардун

این دوری و نزدیکی ازین گردش گردون

На қоидаи тоза ва на расм бадеъ аст

نه قاعده تازه و نه رسم بدیع است

Бўбкру умри байн ки ба аъноб расӯланд

بوبکر و عمر بین که به اعناب رسولند

Мӯсоу ҳасани байн ки ба Бағдод ва бақиъ аст

موسی و حسن بین که به بغداد و بقیع است

Дируз ба ком аз ту марои шаҳду шукр буд

دیروز به کام از تو مرا شهد و شکر بود

Имрӯз ба коми дгарони сам нқиъ аст

امروز به کام دگران سم نقیع است

Зини неши пас аз нӯши ту ҳаргиз нахӯрам ғам

زین نیش پس از نوش تو هرگز نخورم غم

Чун фасли хриФ аз пай ҳар фасл рабиъ аст

چون فصل خریف از پی هر فصل ربیع است

Хуршеди фалакро ба шаби арқър ҳазиз аст

خورشید فلک را به شب ارقعر حضیض است

Ғам нест ки чун рӯз шавад авҷ рафеъ аст

غم نیست که چون روز شود اوج رفیع است

Зудаст ки чун шоми балоро саҳар ояд

زودست که چون شام بلا را سحر آید

Он қалби шарифи огаҳи азин вазъ вазеъ аст

آن قلب شریف آگه ازین وضع وضیع است

Мисбоҳи риҷол алҳақ то субҳ фурӯзад

مصباح رجال الحق تا صبح فروزد

На зяти ъҷўзӣ ки ҳҷўъш ба ҳиҷъ аст

نه زیت عجوزی که هجوعش به هیجع است

Худ шъшаҳи сидқ манаст он ки ба олам

خود شعشه صدق من است آن که به عالم

Сотиъ шуда чун ғарраи ғроӣ стиъ аст

ساطع شده چون غره غرای سطیع است

Он талъат шайдост ки толеъ шавад аз шер

آن طلعت شیداست که طالع شود از شیر

На ҳрдми каждум ки ҳзирш ба ҳзиъ аст

نه هردم کژدم که هزیرش به هزیع است

Биллоҳ ки ба дарбон ту ораст ки гӯйанд :

بالله که به دربان تو عارست که گویند:

Боҳиндӯии афлок қаринаст ва қриъ аст

باهندوی افلاک قرین است و قریع است

Моро чаҳ ки дар мадҳу ҳиҷо боз шуморем

ما را چه که در مدح و هجا باز شماریم

Кин хоҷа мнўъ омад ва он хоҷа мниъ аст

کاین خواجه منوع آمد و آن خواجه منیع است

Ёзид аминасту фузунтар зомин аст

یازید امین است و فزون تر زامین است

ё умр ва рафеъасту фаротари з рафеъ аст

یا عمر و رفیع است و فراتر ز رفیع است

ё шарбати ин софи хаму ноби нбидст

یا شربت این صاف خم و ناب نبیدست

ё қисмати он лои ғаму дард нҷиъ аст

یا قسمت آن لای غم و درد نجیع است

Дар малики малики ҳам чу маниро чаҳ руҷӯъ аст

در ملک ملک هم چو منی را چه رجوع است

Гар адл ъмимаст вагар қатл зриъ аст

گر عدل عمیم است و گر قتل ذریع است

Биллоҳ ки марои бас буд ин баҳс ки билфеъл

بالله که مرا بس بود این بحث که بالفعل

Ворид шуда дар масаълаи ғабн мбиъ аст

وارد شده در مسئله غبن مبیع است

Ҳам номи ман гуми номи он хоҷа ки шояд

هم نام من گم نام آن خواجه که شاید

Кӯи шайхи раисаш ба назари Тифл рзиъ аст

کو شیخ رئیسش به نظر طفل رضیع است

Бо бандаи мсоръ буд имрӯз ва ту доне

با بنده مصارع بود امروز و تو دانی

Каши чархи баланд аз як осеб сриъ аст

کش چرخ بلند از یک آسیب صریع است

Он ҷомеъи аздод ки бо покии доман

آن جامع اضداد که با پاکی دامن

Расвои ду олам ба таваллоӣ рабиъ аст

رسوای دو عالم به تولای ربیع است

Ман дар тъб аз ин ки тъиним лъин аст

من در تعب از این که طعینیم لعین است

ӯ дар тараб аз ин ки сниъиш сниъ аст

او در طرب از این که صنیعیش سنیع است

Фарқаст миёни ду Абулқосими кўро

فرق است میان دو ابوالقاسم کورا

Аҳрори қарини инро ашрор қриъ аст

احرار قرین این را اشرار قریع است

ӯ рӯзу шаби андар бар худоам вҷиаҳ аст

او روز و شب اندر بر خدام وجیه است

Ин дам ба дами андари дами самсом вқиъ аст

این دم به دم اندر دم صمصام وقیع است

Як рӯз набошад ки ман гӯша нишин ро

یک روز نباشد که من گوشه نشین را

Тӯҳмат на з ҳар гӯша ба сад амр Фзиъ аст

تهمت نه ز هر گوشه به صد امر فظیع است

Гар адл шҳншаҳ набӯд ҳоли ман имрӯз

گر عدل شهنشه نبود حال من امروز

Садраи бтар аз ҳоли псрзод ва киъ аст

صدره بتر از حال پسرزاد و کیع است

Лекин ба худои шукр ки дар даргаи аъло

لیکن به خدا شکر که در درگه اعلی

Ман бегунаҳу хизмати дерина шафиъ аст

من بی گنه و خدمت دیرینه شفیع است

Рӯзи айшу тарабу вақти нишот ва шааф аст

روز عیش و طرب و وقت نشاط و شعف است

Шодӣ аз ҳар ҷиҳатасту тараб аз ҳар тараф аст

شادی از هر جهت است و طرب از هر طرف است

Шамсро навбати таҳвил ба бурҷ ҳамл аст

شمس را نوبت تحویل به برج حمل است

Шоҳро нири иқбол ба бурҷ шараф аст

شاه را نیر اقبال به برج شرف است

Чашми гардуни ҳама бар шаъшааи сим ва зараст

چشم گردون همه بر شعشعه سیم و زرست

Гӯши гетии ҳама бар замзама ноӣ ва даф аст

گوش گیتی همه بر زمزمه نای و دف است

Соқии базм сабӯҳаст ки ҳангоми сабоҳ

ساقی بزم صبوح است که هنگام صباح

Лаъли рахшон ба лабу кони Бадахшон ба каф аст

لعل رخشان به لب و کان بدخشان به کف است

Ҷинси ҷонҳо ҳама дар турраи соқӣ гарав аст

جنس جان ها همه در طره ساقی گرو است

Нақди конҳо ҳама аз бахшиши шоҳӣ талаф аст

نقد کان ها همه از بخشش شاهی تلف است

Бахшиш шоҳӣ бахшанда , ки зарроти вуҷӯд

بخشش شاهی بخشنده، که ذرات وجود

Ҳифз ӯро ҳама аз фазли худо дар кнФ аст

حفظ او را همه از فضل خدا در کنف است

Номвари хусрави хасми афкани аббоси шаҳи онк

نامور خسرو خصم افکن عباس شه آنک

Хасм ӯ новаки офоти ҷаҳонро ҳадаф аст

خصم او ناوک آفات جهان را هدف است

Он ки аз дасти гуҳарбораш дар ҷумлаи ҷаҳон

آن که از دست گهربارش در جمله جهان

Лаълу ёқӯт ба арзонии санг ва хзФ аст

لعل و یاقوت به ارزانی سنگ و خزف است

Ваон ки имрӯз ба дарбораш аз хайли шаҳон

وان که امروز به دربارش از خیل شهان

Пеши кашҳои мулӯконаи равон ҳар тараф аст

پیش کش های ملوکانه روان هر طرف است

Як тарафи хозину ҳангомаи базл нъм аст

یک طرف خازن و هنگامه بذل نعم است

Як тарафи оризу дастурии арз туҳаф аст

یک طرف عارض و دستوری عرض تحف است

Осмон бар дараш афтода ба сари дам ба дам аст

آسمان بر درش افتاده به سر دم به دم است

Хусравон дар буриши устода ба пои саф ба саф аст

خسروان در برش استاده به پا صف به صف است

Зуҳраи мъҷри зи сарафкандау сари бркрдаҳ

زهره معجر ز سرافکنده و سر برکرده

Баҳри назораи ин базми знилӣ ғрФ аст

بهر نظاره این بزم زنیلی غرف است

Чарх агар меҳру мау ахтараши орад ба нисор

چرخ اگر مهر و مه و اخترش آرد به نثار

На шигифтаст ки ҳар пери куҳанро хрФ аст

نه شگفت است که هر پیر کهن را خرف است

Зон ки ҳар собиту сайёра ки бошад ба фалак

زان که هر ثابت و سیاره که باشد به فلک

Ҷумла бар хоки раҳаши ҳам чўҳшим ва ҳшФ аст

جمله بر خاک رهش هم چوهشیم و حشف است

Дасти шоҳ он кунад имрӯз ки олам гӯйанд

دست شاه آن کند امروز که عالم گویند

Биллоҳи ин базлу схонист ки базр ва срФ аст

بالله این بذل و سخانیست که بذر و سرف است

Шоҳ дар ханда ки худ шимаҳи волои шаҳон

شاه در خنده که خود شیمه والای شهان

Ҷумла бо шеваи абнои ҷаҳон мухталиф аст

جمله با شیوه ابنای جهان مختلف است

Табъи дунро ба дирами дории ҳирс ва тамаъ аст

طبع دون را به درم داری حرص و طمع است

Дасти моро ба дирами бахшеи шавқ ва шааф аст

دست ما را به درم بخشی شوق و شعف است

Хоссаи имрӯз ки кам бошад агар базл кунем

خاصه امروز که کم باشد اگر بذل کنیم

Ҳар чаҳ дар баҳр ва бар аз ҳосили кон ва садаф аст

هر چه در بحر و بر از حاصل کان و صدف است

На аз он рӯ ки ситора шимурон ме гӯйанд

نه از آن رو که ستاره شمران می گویند

КоФтоби фалаки имрӯз ба байт алшрФ аст

کافتاب فلک امروز به بیت الشرف است

ё азин роҳ ки ороиши базми наврӯз

یا ازین راه که آرایش بزم نوروز

Ёдгорӣаст ки аз аҳди мулӯк салаф аст

یادگاری است که از عهد ملوک سلف است

Бал ба шукронаи ин неъмати азмии комрўз

بل به شکرانه این نعمت عظمی کامروز

Рӯзи дороӣии султони сарир Наҷаф аст

روز دارائی سلطان سریر نجف است

Хсрўо ! бандаи ҳадисӣ ба иҷозат гӯям :

خسروا! بنده حدیثی به اجازت گویم:

Гарчи бар рои ту худ рози ҷаҳон мнкшФ аст

گرچه بر رای تو خود راز جهان منکشف است

Иди худоами ту рӯзӣаст ки аз ҳиммати ту

عید خدام تو روزی است که از همت تو

Хоркин як сира аз гулбуни дайн мқттФ аст

خارکین یک سره از گلبن دین مقتطف است

На яке рӯзи нав аз сол ки дар ҳар дару дашт

نه یکی روز نو از سال که در هر در و دشت

Рӯзи афзӯнӣу анбӯҳии об ва алаф аст

روز افزونی و انبوهی آب و علف است

Идии имрӯз агар ҳаст мари он соӣмаҳи рост

عیدی امروز اگر هست مر آن سائمه راست

Ки чароу саман аз баъди ҳзол ва ъҷФ аст

که چرا و سمن از بعد هزال و عجف است

На гуруҳе ки нишинанд ва ба бенанд ки куфр

نه گروهی که نشینند و به بینند که کفر

Барқи хотФ буду дайни худо мхттФ аст

برق خاطف بود و دین خدا مختطف است

Ид агар кафи яд аз дафъи аъодӣ шояд

عید اگر کف ید از دفع اعادی شاید

Ҳамаро иду иду ҳамаро каф ва каф аст

همه را عید و عید و همه را کف و کف است

На магари нанг буд ин ки ба малики ислом

نه مگر ننگ بود این که به ملک اسلام

Рӯс рӯ карда чу каркас ба ҳавоӣ ҷиФ аст

روس رو کرده چو کرکس به هوای جیف است

Шоҳидон гарчи латифанд ва зарифанд , вале

شاهدان گرچه لطیفند و ظریفند، ولی

Ин на ҳангоми латоиф на мақом зарф аст

این نه هنگام لطایف نه مقام ظرف است

Магари он гоўк бешох ба зоҳид монад

مگر آن گاوک بی شاخ به زاهد ماند

Каш на як дами тиҳӣ аз коҳу алаф мътлФ аст

کش نه یک دم تهی از کاه و علف معتلف است

Аз ҷиҳодаши ҳамаи эъроз ва тҷоФӣаст вале

از جهادش همه اعراض و تجافی است ولی

Дар слўтш ба тасаннӯъи ҳамаи майл ва ҷнФ аст

در صلوتش به تصنع همه میل و جنف است

Гарна тақдим ҷиҳод уфтад азин савму слўаҳ

گرنه تقدیم جهاد افتد ازین صوم و صلوه

Чаҳ савобаст ки ин тайифаро мқтрФ аст

چه ثواب است که این طایفه را مقترف است

Худ ту ғаввосӣ ва мо ҷумлаи шиногар ки туро

خود تو غواصی و ما جمله شناگر که ترا

Дару гавҳар ба каф ва мо ҳамаро лой ва каф аст

در و گوهر به کف و ما همه را لای و کف است

Оби баҳр ар чаҳ фузунаст вале ҳар кас ро

آب بحر ار چه فزون است ولی هر کس را

Дар хури вусъату гунҷоиши каф мғтрФ аст

در خور وسعت و گنجایش کف مغترف است

Тўӣии он шоҳ мӯед ки ба таъйиди худоӣ

توئی آن شاه موید که به تایید خدای

Дръи дайнат ба бару теғи ҷиҳодат ба каф аст

درع دینت به بر و تیغ جهادت به کف است

Ҳар куҷои рояти сафин муқобил гардад

هر کجا رایت صفین مقابل گردد

Шоҳ чун Форси сафин ҳамаи ҷои пеш саф аст

شاه چون فارس صفین همه جا پیش صف است

Ҷой дорад ки ҳаме нозад ва бар худ болад

جای دارد که همی نازد و بر خود بالد

Салафии кӯро монанди ту фаррух халаф аст

سلفی کو را مانند تو فرخ خلف است

Хўонмти меҳр , на Меҳрӣ ки ба чарх аз фалак аст

خوانمت مهر، نه مهری که به چرخ از فلک است

Донамат моҳ , на моҳӣ ки ба ранҷ аз клФ аст

دانمت ماه، نه ماهی که به رنج از کلف است

Ҳама аз неъмати ту ҷумлаи паии хизмати тест

همه از نعمت تو جمله پی خدمت تست

Ҳар чаҳ дар сулбу раҳми куну ҳусӯл нтФ аст

هر چه در صلب و رحم کون و حصول نطف است

Тўӣӣ эй шоҳи ҷаҳони он ки дилу ҷони туро

توئی ای شاه جهان آن که دل و جان ترا

Меҳри султони Наҷафи мултазам ва мўтлФ аст

مهر سلطان نجف ملتزم و موتلف است

Ба худои шери худогар назарӣ бо ту надошт

به خدا شیر خدا گر نظری با تو نداشت

Ҳам дарин сғр ки сад душманаш аз ҳар тараф аст

هم درین ثغر که صد دشمنش از هر طرف است

Бо чунин малики муҳақар ки на бар вифқи ҳисоб

با چنین ملک محقر که نه بر وفق حساب

Дар миёни туу ҳамсояи ту мннсФ аст

در میان تو و همسایه تو مننصف است

Ин ду ҳамсояи пари моя ки дар мазҳаби ман

این دو همسایه پر مایه که در مذهب من

Васфашон низ ваболӣаст ки бар ман васф аст

وصفشان نیز وبالی است که بر من وصف است

Кӣ чунин оҷиз ва мақҳур шудандӣ комрўз

کی چنین عاجز و مقهور شدندی کامروز

Ҳар дуро сар ба китф дар шуда ҳам чун кашф аст

هر دو را سر به کتف در شده هم چون کشف است

Лек даранда чу зибаст ва ба кин карда камӣн

لیک درنده چو ذیب است و به کین کرده کمین

На гила муҳтарамаст ва на рама мктнФ аст

نه گله محترم است و نه رمه مکتنف است

Гург бо гила қаринаст чаҳ ҷой тараб аст

گرگ با گله قرین است چه جای طرب است

Куфрро рахна ба дайнаст чаҳ ҷой шааф аст

کفر را رخنه به دین است چه جای شعف است

Ростии ин ки на дайни дор ва на давлат хоҳ аст

راستی این که نه دین دار و نه دولت خواه است

Ҳар ки имрӯз ба таътилу Касал муттасиф аст

هر که امروز به تعطیل و کسل متصف است

Зон ки аз кишвари ислом кунун чандини шаҳр

زان که از کشور اسلام کنون چندین شهر

Ба ситам мғтсбаст ва ба ҷафо мътсФ аст

به ستم مغتصب است و به جفا معتسف است

Ҳар куҷои савмиъау масҷиду маъбад май буд

هر کجا صومعه و مسجد و معبد می بود

Ҳамаи бути хона ва май хона ва дороллтФ аст

همه بت خانه و می خانه و داراللطف است

Мо ҳамаи воқифи азин қиссау донои ниҳон

ما همه واقف ازین قصه و دانای نهان

Воқифи нияту феълу амали ман вақф аст

واقف نیت و فعل و عمل من وقف است

Ҷумла аз лутфи ту мағрури вази хизмати ғофил

جمله از لطف تو مغرور وز خدمت غافل

Аввали ин банда ки худ ҳам ба хато мӯътариф аст

اول این بنده که خود هم به خطا معترف است

Зон ки аз чокар дерина нишоед ғифлат

زان که از چاکر دیرینه نشاید غفلت

Баъди сӣ сол ки бар даргаи шаҳ мӯътакиф аст

بعد سی سال که بر درگه شه معتکف است

Афв кун афви барин банда ки ҳам акнӯн низ

عفو کن عفو برین بنده که هم اکنون نیز

Ақтсорш ба ҳамин ҳарфати шеър аз ҳарф аст

اقتصارش به همین حرفت شعر از حرف است