Қитъаеро ки Авестоади Ироқ

قطعه ای را که اوستاد عراق

Дар тақозоӣ барра фармоед

در تقاضای بره فرماید

Қитъае он чунон ки бо дилу ҷон

قطعه ای آن چنان که با دل و جان

Кори савҳон ва арра фармоед

کار سوهان و اره فرماید

На ҳамин дудмони одам ро

نه همین دودمان آدم را

Қатъи айш ва мсраҳ фармоед

قطع عیش و مسره فرماید

Бал ки қатъи ҳаёти олам ро

بل که قطع حیات عالم را

Караи баъд кара фармоед

کره بعد کره فرماید

Тӯби аббоси шоҳро монад

توپ عباس شاه را ماند

Ки ба кайҳон музира фармоед

که به کیهان مضره فرماید

Хосса вақте ки бонги ҷӯшу хурӯш

خاصه وقتی که بانگ جوش و خروش

Мараи баъд мара фармоед

مره بعد مره فرماید

Гар иҷозат буд ҷавобаш ро

گر اجازت بود جوابش را

Ҳозири алўқт зарра фармоед

حاضر الوقت ذره فرماید

Сазад ар қитъае чунинро шоҳ

سزد ار قطعه ای چنین را شاه

Сала аз сўт ва дарра фармоед

صله از سوط و دره فرماید

ё ба ӯ он чаҳ кардааст нақиб

یا به او آن چه کرده است نقیب

Бо адиб мъраҳ фармоед

با ادیب معره فرماید

ё даҳони ҷаноби шоир ро

یا دهان جناب شاعر را

Мамлу аз лой ва хара фармоед

مملو از لای و خره فرماید

Даррау кӯҳи дарду коҳад

دره و کوه درد و کاهد

Гар ба кӯҳ ва ба дарра фармоед

گر به کوه و به دره فرماید