То шуд дили ман бастаи он зулф чу занҷир

تا شد دل من بسته آن زلف چو زنجیر

Ҳам дил бишуд аз корам ва ҳам кори зи тадбир

هم دل بشد از کارم و هم کار ز تدبیر

Тақдири чунин бар ман ва дил рафт ва нишоед

تقدیر چنین بر من و دل رفت و نشاید

Бо қӯти тақдираши андешаи тағйир

با قوت تقدیرش اندیشه تغییر

Чун дил ки асир омад дар ҳалқаи он зулф

چون دل که اسیر آمد در حلقه آن زلف

Тадбир асир омад дар панҷаи тақдир

تدبیر اسیر آمد در پنجه تقدیر

эй зевари айвони ман , айвони ман аз ту

ای زیور ایوان من، ایوان من از تو

Гуҳи таъна ба Фархор занад , гоҳ ба Кашмӣр

گه طعنه به فرخار زند، گاه به کشمیر

То бо туам аз бахти манам хурраму дили шод

تا با توام از بخت منم خرم و دل شاد

Чун бетуам аз умри манам ранҷау дили гир

چون بی توام از عمر منم رنجه و دل گیر

Ҷон ар бидиҳам шарми рухами хашяти амлоқ

جان ار بدهم شرم رخم خشیت املاق

Бӯс ар надиҳӣ узри лабати шнъти табзир

بوس ار ندهی عذر لبت شنعت تبذیر

Рухсор ту хулдаст ки ризвонаш бар омехт

رخسار تو خلدست که رضوانش بر آمیخت

Гўӣӣ ба шукри лаъл ва ба гули машк ва ба май шер

گوئی به شکر لعل و به گل مشک و به می شیر

Ҷо карда дар он хулди ду шайтон ки ба дастон

جا کرده در آن خلد دو شیطان که به دستان

Доранд ба хами дом ва ба кафи теғ ва ба зиҳи тир

دارند به خم دام و به کف تیغ و به زه تیر

Нашигифт ки нахҷӣр кунандам дилу дайн зонк

نشگفت که نخجیر کنندم دل و دین زانک

Баси ҳуш паямбар бигирифтанд ба нахҷӣр

بس هوش پیمبر بگرفتند به نخجیر

Тадбир чунинаст ки шуд бўолбшр аз роҳ

تدبیر چنین است که شد بوالبشر از راه

Ҷурмӣ ба ҷавон нест чу гум роҳ шавад пер

جرمی به جوان نیست چو گم راه شود پیر

ЗошФтгии ишқи тугар дӯши з ман рафт ,

زآشفتگی عشق تو گر دوش ز من رفت،

Дар хизмати даргоҳи худовандии тақсир

در خدمت درگاه خداوندی تقصیر

Бахшед чу бар одами додари ҷаҳони дор

بخشید چو بر آدم دادار جهان دار

Шояд ки ба ман бахшад дорои ҷаҳони гир

شاید که به من بخشد دارای جهان گیر

Аббоси шаҳи он хусрави фархунда ки гирад

عباس شه آن خسرو فرخنده که گیرد

Авранги шаҳаншоҳӣ бо қабзаи шамшер

اورنگ شهنشاهی با قبضه شمشیر

Ногуҳ ба шабихуни сипаҳи нур ба зулмат

ناگه به شبیخون سپه نور به ظلمت

Аз тохтан оварадӣ чун бодбаҳ , шаби гир

از تاختن آوردی چون بادبه ، شب گیر

Он гуҳ ба лаб об раседӣ ки бидидӣ

آن گه به لب آب رسیدی که بدیدی

Аз рӯз ба шаби шер дар омехта бо қӣр

از روز به شب شیر در آمیخته با قیر

Чун субҳи аён гашт фиканданд зи ташкик

چون صبح عیان گشت فکندند ز تشکیک

Бар сафҳаи ташвиши ҳамеи муҳраи тшўир

بر صفحه تشویش همی مهره تشویر

Ин гуфт савобаст кунун наҳзати мо зуд

این گفت صواب است کنون نهضت ما زود

Чун дӯши мабодо ки шавад ркзти мо дайр

چون دوش مبادا که شود رکضت ما دیر

Ваон гуфт дигар ҳарб раво нест ки имрӯз

وان گفت دگر حرب روا نیست که امروز

Ҳам ҷяш ба тақлиласт , ҳам хасм ба таксир

هم جیش به تقلیل است، هم خصم به تکثیر

Ту тан ба ғзо дода ки аҳкоми қазо ро

تو تن به غزا داده که احکام قضا را

На қудрат тақдимаст на муҳлати тохир

نه قدرت تقدیم است نه مهلت تاخیر

Барадӣ ба ҳунари ҷяши сӯии ҳсни мухолиф

بردی به هنر جیش سوی حصن مخالف

Чунон ки набии баради сӯии бадар ба тадбир

چونان که نبی برد سوی بدر به تدبیر

Аз ҷяши ту он рафт дар он ҳсн ба тахриб

از جیش تو آن رفت در آن حصن به تخریب

Каз шаръ набӣ рафт дар ислом ба таъмир

کز شرع نبی رفت در اسلام به تعمیر

Ҳам тиру синони он ҷо бар сафҳа ҳастӣ

هم تیر و سنان آن جا بر صفحه هستی

Оҷол риҷол оварад дар маърази таҳрир

آجال رجال آورد در معرض تحریر

Аз рӯз ҷазо дод магари рӯзи ғзои бод

از روز جزا داد مگر روز غزا باد

Консор ба таъзир ва нсораст ба тақрир

کانصار به تعزیر و نصار است به تقریر

Афтодаи яке бар хок аз садамаи ночх

افتاده یکی بر خاک از صدمه ناچخ

Ғлтидаҳи яке дар хӯн аз зарбати шамшер

غلطیده یکی در خون از ضربت شمشیر

Ин дар зирааши брз ва ба кафи гурз ва ба дили кин

این در زرهش برز و به کف گرز و به دل کین

Ваон дар гиреҳаши кор ва ба ғами ёру зи ҷони сайр

وان در گرهش کار و به غم یار و ز جان سیر

Дар мавкиб олӣаст вазирӣ ки қазои баст

در موکب عالی است وزیری که قضا بست

Ин малик ба тадбираш чун чарх ба тдўир

این ملک به تدبیرش چون چرخ به تدویر