эй азизӣ ки молу ҷоҳи туро

ای عزیزی که مال و جاه ترا

Ба фаноу заволи муштоқам

به فنا و زوال مشتاقم

Биллоҳи он рӯзу рӯзгори гузашт

بالله آن روز و روزگار گذشت

Ки миннат гуфтамӣ зи ушшоқам

که منت گفتمی ز عشاقم

Бас кун ин нозу ғамза кандар шаръ

بس کن این ناز و غمزه کاندر شرع

Кард хоҳии сазои аҳроқм

کرد خواهی سزای احراقم

Баъди ҳафтод соли умри магар

بعد هفتاد سال عمر مگر

Бандаи боз аз гуруҳи Фсоқм ?

بنده باز از گروه فساقم؟

Мртро ҳдўдқ сазост вале

مرترا حدودق سزاست ولی

Ман на ҳад дорам ва на дқоқм

من نه حد دارم و نه دقاقم

Гар ба ақди давоми хизмати ту

گر به عقد دوام خدمت تو

Буд чанд арӯси ашўоқм

بود چند عروس اشواقم

Хуб кардӣ ки толқш кардӣ

خوب کردی که طالقش کردی

То хурии баҳраҳо зи итлоқам

تا خوری بهره ها ز اطلاقم

Варна хӯрдӣ ту рости гӯи пас кӯ

ورنه خوردی تو راست گو پس کو

Дахли шаҳру тиўли рстои Қум ?

دخل شهر و تیول رستا قم؟

Виҳк эй нави дукони гушӯда ки ман

ویحک ای نو دکان گشوده که من

Шайхи аснофу пери асўоқм

شیخ اصناف و پیر اسواقم

Чанд нозӣ ки ин манам комрўз

چند نازی که این منم کامروز

Мушаррафи мустамару итлоқам

مشرف مستمر و اطلاقم

Агар итлоқу мустамари зи ту гашт

اگر اطلاق و مستمر ز تو گشت

На гарон ояд ону неи шоқм

نه گران آید آن و نی شاقم

Лекин аз нихвати ту ранҷам аз онк

لیکن از نخوت تو رنجم از آنک

Ман на махлуқам ва ту халлоқам

من نه مخلوقم و تو خلاقم

Ту ки то ин ду рӯзаи бўдстӣ

تو که تا این دو روزه بودستی

Ҳам чу хари зери сиху шаллоқам

هم چو خر زیر سیخ و شلاقم

Гўӣӣ аз бандаи бандагии хоҳӣ

گوئی از بنده بندگی خواهی

Ки кунӣ мстмоли ашФоқм

که کنی مستمال اشفاقم

Гуҳ махӯр ҳаргиз ин нахоҳад шуд

گه مخور هرگز این نخواهد شد

Вар кунад шаҳи танобу тхмоқм

ور کند شه طناب و تخماقم

Ту на раззоқи абдӣ ва ба худо

تو نه رزاق عبدی و به خدا

Бандаи онам ки абди раззоқам

بنده آنم که عبد رزاقم

Ба худогар худо шӯй нашавам

به خدا گر خدا شوی نشوم

Бандаи ?ут , Варшаваами қрмсоқм

بنده ات، ورشوم قرمساقم

Коши раззоқи кул ҳавола кунад

کاش رزاق کل حواله کند

Ҷои дигари бароти арзоқам

جای دیگر برات ارزاقم

Варна ту ризқ чун манӣ надиҳӣ

ورنه تو رزق چون منی ندهی

Ки на шайёдам ва на зроқм

که نه شیادم و نه زراقم

Рӯ ба хуишон хештан бичашон

رو به خویشان خویشتن بچشان

Ҳар чаҳ монад аз тъўми возўоқм

هر چه ماند از طعوم واذواقم

Ки ба зарқанд ва шед шуҳра на ман

که به زرقند و شید شهره نه من

Ки ба оёти сидқи мисдоқам

که به آیات صدق مصداقم

Баҳри муштии қизили дўотӣ чанд

بهر مشتی قزل دواتی چند

Бар дар ин қро ва он оқам

بر در این قرا و آن آقم

Ман на мяш шиқоқем ки баранд

من نه میش شقاقیم که برند

Гуҳ ба яйлоқу гуҳ ба қишлоқам

گه به ییلاق و گه به قشلاقم

На бузи днблӣ ки ризқ расад

نه بز دنبلی که رزق رسد

Гуҳи зи салмосу гуҳи зи албоқм

گه ز سلماس و گه ز الباقم

Бали яке чокарам ки вирд буд

بل یکی چاکرم که ورد بود

Мадҳи шаҳи дръшӣу ишроқам

مدح شه درعشی و اشراقم

Гар ту надиҳӣ барот , бидиҳад нақд

گر تو ندهی برات، بدهد نقد

Аз кафи хеш , шоҳи офоқам

از کف خویش، شاه آفاقم

Шоҳи аббоси он ки гар накунам

شاه عباس آن که گر نکنم

Шукри эҳсонаш аз падари оқам

شکر احسانش از پدر عاقم

Ҳолеи он чоқчўи рӯи шолу кулоҳ

حالی آن چاقچو رو شال و کلاه

Чун ба сар бар ниҳанд ва бар соқам

چون به سر بر نهند و بر ساقم

Дар бар тахти шоҳ хоҳӣ дид

در بر تخت شاه خواهی دید

Ки бар аз на равоқи ин тоқам

که بر از نه رواق این طاقم

Шери нарро шағол мода кунад

شیر نر را شغال ماده کند

Банки аръоду бими аброқм

بانک ارعاد و بیم ابراقم

Об дар чашми офтоби орад

آب در چشم آفتاب آرد

Шуълаи барқи теғи барроқам

شعله برق تیغ براقم

Теғи ман ин забон буд ки буд

تیغ من این زبان بود که بود

Батар аз теғу тиру мрзоқм

به تر از تیغ و تیر و مرزاقم

Растхези он буд ки бо ту кунанд

رستخیز آن بود که با تو کنند

Калаки ҳроФу нутқи ҳроқм

کلک حراف و نطق حراقم

Хоҷаи гӯ : чанд мумтаҳани дорӣ ,

خواجه گو: چند ممتحن داری،

Гуҳ ба ашФоқу гуҳ ба ашФоқм ?

گه به اشفاق و گه به اشفاقم؟

Чанд азин лаъиби кӯдакони бозӣ

چند ازین لعب کودکان بازی

Ман на перам ки Тифли қундоқам

من نه پیرم که طفل قنداقم

Ман магари кӯдакам ки бФрибӣ

من مگر کودکم که بفریبی

Гуҳ ба мизробу гуҳ ба мҳроқм

گه به مضراب و گه به محراقم

ё яҳудам ки тарсу бими диҳӣ

یا یهودم که ترس و بیم دهی

Ҳам здўрмоқ ва ҳам зўўрмоқм

هم زدورماق و هم زوورماقم

ё яке бачаи барзигари комрўз

یا یکی بچه برزگر کامروز

Нав ба шаҳри омадаи зи рстоқм

نو به شهر آمده ز رستاقم

Шарми дорои нъолу каъби зи ман

شرم دارای نعال و کعب ز من

Ки раиси судӯру аъноқм

که رئیس صدور و اعناقم

Осмону замин ба ман хнднд

آسمان و زمین به من خندند

Гар буд бо ту аҳду мисоқам

گر بود با تو عهد و میثاقم

Зон ки ту авҷи зулму ҷӯрӣ ва ман

زان که تو اوج ظلم و جوری و من

Мавҷӣ аз баҳри адлу эҳқоқам

موجی از بحر عدل و احقاقم

Гар тўӣии дард , бандаи дармонам

گر توئی درد، بنده درمانم

Вари тўӣии заҳр , бандаи трёқм

ور توئی زهر، بنده تریاقم

Дар абусати мубодирати з чаҳ рӯаст

در عبوست مبادرت ز چه روست

Ман на махлуқам ва на халлоқам

من نه مخلوقم و نه خلاقم

Кам кун ин кибру тумтароқ ки нест

کم کن این کبر و طمطراق که نیست

Тоқати ин трнб ва ин тоқам

طاقت این طرنب و این طاقم

На ту онӣ ки аклу шурби ту буд

نه تو آنی که اکل و شرب تو بود

Гуҳи зодрору гуҳи зи итлоқам ?

گه زادرار و گه ز اطلاقم؟

Ту ҳамоне ки дахлу харҷи ту буд

تو همانی که دخل و خرج تو بود

Гуҳи зи анъому гуҳи зонФоқм

گه ز انعام و گه زانفاقم

Чаҳ шуд охир кунун ки бояд кард

چه شد آخر کنون که باید کرد

Хоки пои ту кӯҳли омоқм ?

خاک پای تو کحل آماقم؟

Халқ аз халқи нохуш ту шуданд

خلق از خلق ناخوش تو شدند

Ҷумлаи мафтӯни ҳасани ахлоқам

جمله مفتون حسن اخلاقم

То ту боҷавру боҷафои ҷуфтӣ

تا تو باجور و باجفا جفتی

Банда дар меҳр ва дар вафои тоқам

بنده در مهر و در وفا طاقم

Кам ба шилтоқ ва ахз кӯш ки ман

کم به شلتاق و اخذ کوش که من

Ботили алсҳри ахзу шилтоқам

باطل السحر اخذ و شلتاقم

Зон ҳазар кун ки рӯзи арзи ҳисоб

زان حذر کن که روز عرض حساب

Арза гардад бутуни авроқам

عرضه گردد بطون اوراقم

На дар адли шаҳ на роҳи Ироқ

نه در عدل شه نه راه عراق

Бастаанд ва на бандаи дстоқм

بسته اند و نه بنده دستاقم

эй муширӣ ки ъзўҷоаҳи туро

ای مشیری که عزوجاه ترا

Ба давому саботи муштоқам

به دوام و ثبات مشتاقم

Ба мдиҳт ки ёдгор ман аст

به مدیحت که یادگار من است

Ошиқи содиқии зи ушшоқам

عاشق صادقی ز عشاقم

Булҳавас нестам мъозоллаҳ

بوالهوس نیستم معاذالله

На ҳаваси ноку неи зФсоқм

نه هوس ناک و نی زفساقم

Гарна мадҳи ту дар сухан гӯям

گرنه مدح تو در سخن گویم

Мустаҳаққ наколу аҳроқм

مستحق نکال و احراقم

Сари бадхоҳу сари бдгў ро

سر بدخواه و سر بدگو را

Ман чу бзозм ва чу дқоқм

من چو بزازم و چو دقاقم

Зарқ ва шеду фусун чаро нахӯрам

زرق و شید و فسون چرا نخورم

На фусуни созам ва на зроқм

نه فسون سازم و نه زراقم

Рӯзии ман ҳавола бар кафи тест

روزی من حواله بر کف تست

Гарчи донам ки кист раззоқам

گرچه دانم که کیست رزاقم

Чун чунинаст баси фаровон ба

چون چنین است بس فراوان به

Қисмати андари миёни арзоқам

قسمت اندر میان ارزاقم

То газандӣ на байнам ва нарасад

تا گزندی نه بینم و نرسد

Миннат аз ҳар ғуру қрмсоқм

منت از هر غر و قرمساقم

Вари ҳнрҳст чун ки бодгарон

ور هنرهست چون که بادگران

Нисбати ихтисосу итлоқам

نسبت اختصاص و اطلاقم

Боз гӯям ки ҳаст бо дгарӣ

باز گویم که هست با دگری

Нисбати аҳли шаҳру рстоқм

نسبت اهل شهر و رستاقم

Ҳар чаҳ хоҳам равост зон ки зи ахз

هر چه خواهم رواست زان که ز اخذ

Ъористми барии зшлтоқм

عاریستم بری زشلتاقم

Соҳбои назмро ба амди чунин

صاحبا نظم را به عمد چنین

Гуфтам валек ҳаст илҳоқам

گفتم ولیک هست الحاقم

Лутфат арёр шуд ба фаҳму зко

لطفت اریار شد به فهم و ذکا

Шуҳра дар рӯзгору офоқам

شهره در روزگار و آفاقم

Вонгаҳеи бовафоу сидқу сафо

وانگهی باوفا و صدق و صفا

Дар замони фард ва дар ҷаҳони тоқам

در زمان فرد و در جهان طاقم

Варна ҳастам чу писта бе мағз

ورنه هستم چو پسته بی مغز

Аз даруни пучи вази буруни чоқам

از درون پوچ وز برون چاقم