Чашмӣ бигушо магар на ман онам ,
چشمی بگشا مگر نه من آنم،
Каз ҳасани назири моҳи тобонам ?
کز حسن نظیر ماه تابانم؟
Бо тири нигаҳи магар на фато кам
با تیر نگه مگر نه فتا کم
Бо зулфи сияҳи магар на фаттонам ?
با زلف سیه مگر نه فتانم؟
Дар ишваи магар на роҳати рӯҳам
در عشوه مگر نه راحت روحم
Вази ғамзаи магар на роҳати ҷонам ?
وز غمزه مگر نه راحت جانم؟
Бигусастаи магари каманди злФинм
بگسسته مگر کمند زلفینم
Бишкастаи магари хаданги мижгонам ?
بشکسته مگر خدنگ مژگانم؟
Чун шуд ки ба назд хоҷагон акнӯн
چون شد که به نزد خواجگان اکنون
Монанди гуҳар ба баҳри Аммонам ?
مانند گهر به بحر عمانم؟
Зини сабзаи фиғон ки хўобгаҳ багазед
زین سبزه فغان که خوابگه بگزید
Дар сояи сунбули гулистонам
در سایه سنبل گلستانم
Ҳасани гул агар ба сабза афзоед
حسن گل اگر به سبزه افزاید
Зини сабза ба гул чарост нуқсонам
زین سبزه به گل چراست نقصانم
Ушшоқи маро чаҳ шуд ки як сон шуд
عشاق مرا چه شد که یک سان شد
Андӯҳу нишоту васлу ҳиҷронам ?
اندوه و نشاط و وصل و هجرانم؟
Ҳеҷам бифурӯшад он ки хоҳон буд
هیچم بفروشد آن که خواهان بود
Як дам ба ду сад ҳазор тӯмонам
یک دم به دو صد هزار تومانم
Ваон хоҷа ки бади асиру дарбандам
وان خواجه که بد اسیر و دربندم
Имрӯз кунад асири дарбонам
امروز کند اسیر دربانم
Он гармии рустаи маро чун шуд
آن گرمی رسته مرا چون شد
Ваон дастаи муштарӣ ба дуконам
وان دسته مشتری به دکانم
Дар баста ба кунҷ ҳуҷра бинишаста
در بسته به کنج حجره بنشسته
Савдогари вари шикастаро монам
سوداگر ور شکسته را مانم
Ваон гоҳ ба дасти воъизии пари гӯй
وان گاه به دست واعظی پر گوی
Афтодаи зи бахти бади гиребонам
افتاده ز بخت بد گریبانم
Чандон гуяд ки дил ба ҷон ояд
چندان گوید که دل به جان آید
Аз рӯза ва аз намозу қуръонам
از روزه و از نماز و قرآنم
эй кофари золим , ар ту дайни дорӣ
ای کافر ظالم، ار تو دین داری
Кам гӯии магар на ман мусулмонам ?
کم گوی مگر نه من مسلمانم؟
Ризвони зи куҷои боғи ҳасани ман
رضوان ز کجا باغ حسن من
Кӯ ваъда диҳад ба боғи ризвонам
کو وعده دهد به باغ رضوانم
Дӯзахи зи куҷоу нори ишқи ман
دوزخ ز کجا و نار عشق من
Кӯи Зуҳраи баради зи нору нбронм
کو زهره برد ز نار و نبرانم
Инак ба хами ду зулфи ҷодўбин
اینک به خم دو زلف جادوبین
Куфрӣ ки ба аз ҳазор имонам
کفری که به از هزار ایمانم
Дардо ки ба пеши чашми ин ёрон
دردا که به پیش چشم این یاران
Чун оинаи пеши чашми кўронм
چون آینه پیش چشم کورانم
Дар мавқифи ин мъскри Мансур
در موقف این معسکر منصور
Чун зераи миёни шаҳри Кирмонам
چون زیره میان شهر کرمانم
Корӣ на марои ҷузин ки пайваста
کاری نه مرا جزین که پیوسته
Бинишаста зи худ магаси ҳамеи ронам
بنشسته ز خود مگس همی رانم
Ваон булҳавасон ки гирд ман буданд
وان بوالهوسان که گرد من بودند
Ҳам чун магасон парида аз хонам
هم چون مگسان پریده از خوانم
Дар Мисри шумо ки дам ба дами оранд
در مصر شما که دم به دم آرند
Ҳар рӯза ба сӯқи бардаи ёронам
هر روزه به سوق برده یارانم
эй кош ба як дўнх баҳо ме кард
ای کاش به یک دونخ بها می کرد
Золӣ ки гарони хирад на арзонам
زالی که گران خرد نه ارزانم
Бо он ки худои гўости Юсуф ро
با آن که خدا گواست یوسف را
Дар ҳасан , ғулом худ наме донам
در حسن، غلام خود نمی دانم
Инаст ки болмсли ту пиндорӣ
این است که بالمثل تو پنداری
Бар хирмани гули дамидаи райҳонам
بر خرمن گل دمیده ریحانم
Хаттӣаст магар ба худои гули рангам
خطی است مگر به خدا گل رنگم
Гардӣаст магар ба гирди марҷонам
گردی است مگر به گرد مرجانم
Ҷурмӣ ба вуҷӯди худ наме байнам
جرمی به وجود خود نمی بینم
Ҷузи мӯӣ ки руста аз занхдонам
جز موی که رسته از زنخدانم
Бо мӯии занах ба бар , на хўонндм
با موی زنخ به بر، نه خوانندم
Сад мусҳаф агар зибр ҳаме хонам
صد مصحف اگر زبر همی خوانم
Эзад ки либоси хилқатами пӯшед
ایزد که لباس خلقتم پوشید
Аз кисвати ҳасани хости урёнам
از کسوت حسن خواست عریانم
Венаи ҷурм дигар ки коми бадхоҳон
وین جرم دگر که کام بدخواهان
Бурноед азин наҳифи ҳмдонм
برناید ازین نحیف حمدانم
Венаи турфа ки ғрчкӣу қўодӣ
وین طرفه که غرچکی و قوادی
Хоҳам ки кунам ва лек натавонам
خواهم که کنم و لیک نتوانم
Зон рӯй ба пеши хоҷагони аҳд
زان روی به پیش خواجگان عهد
Нокомтар аз ҷамеъи ақронм
ناکام تر از جمیع اقرانم
Ҷузи мейри низом каз вафо дорад
جز میر نظام کز وفا دارد
Дар ҳазрати худ азизу меҳмонам
در حضرت خود عزیز و مهمانم
Гар ӯ надиҳад гумон мабар коед
گر او ندهد گمان مبر کاید
Имрӯз ба дасти як лаби нонам
امروز به دست یک لب نانم
Бо ҳиммат ӯ фузуни зи Темурам
با همت او فزون ز تیمورم
Вази давлат ӯ брози сулаймонам
وز دولت او براز سلیمانم
Бар шохи саноу мадҳ ӯ доим
بر شاخ ثنا و مدح او دایم
Ҳам нағмаи булбули хуши алҳонам
هم نغمه بلبل خوش الحانم
Лекин на хуш оядам ки бо ин қавм
لیکن نه خوش آیدم که با این قوم
Бар гӯям аз вҳрон чаҳ ме донам
بر گویم از وهران چه می دانم
Борӣ кунамаш дуо ва ин умед
باری کنمش دعا و این امید
Бошад зи ҷаноби раби субҳонам
باشد ز جناب رب سبحانم
Кӯр аз қазо агар газандӣ ҳаст
کور از قضا اگر گزندی هست
Гардад ба фидоӣ ӯ сарви ҷонам
گردد به فدای او سرو جانم