эй вой ба ман ки як ғалат гуфтам

ای وای به من که یک غلط گفتم

Аз гуфта хештани пушаймонам

از گفته خویشتن پشیمانم

Ҷузи ҷодаи кӯй ту наме донам

جز جاده کوی تو نمی دانم

Бо ин ҳамаи вусъи малики субҳонам

با این همه وسع ملک سبحانم

Дар малики ризои нишастанами хуш тар

در ملک رضا نشستنم خوش تر

Аз гӯшаи хонаҳои вайронам

از گوشه خانه های ویرانم

Хоки раҳи шоҳи ҳаштумин бӯдан

خاک ره شاه هشتمین بودن

Ба аз шоҳии рӯму Эронам

به از شاهی روم و ایرانم

эй даст аҷал бигир бозуем

ای دست اجل بگیر بازویم

Ваии халъат охират бпушонам

وی خلعت آخرت بپوشانم

эй санги лаҳад ба фарқ ман биншин

ای سنگ لحد به فرق من بنشین

Ваии хок ба хеши сози пинҳонам

وی خاک به خویش ساز پنهانم

эй шоми фироқи давртар ронам

ای شام فراق دورتر رانم

Ваии субҳи висол беш тар хонам

وی صبح وصال بیش تر خوانم

Гўӣӣ ки мидоди хӯн дил бошад

گوئی که مداد خون دل باشد

Комрўзи бурун шудаи зи чашмонам

کامروز برون شده ز چشمانم