Аё шикастаи сари зулфи тарки табризӣ

ایا شکسته سر زلف ترک تبریزی

Шиори ту ҳамаи дили бандӣу диловезӣ

شعار تو همه دل بندی و دلاویزی

Абиру анбар бар меҳри анвари афшонӣ

عبیر و عنبر بر مهر انور افشانی

Ақиқу шукр бар машки азФр омезӣ

عقیق و شکر بر مشک اذفر آمیزی

Гуҳӣ ба сунбули ошуфтаи барги гули сипарӣ

گهی به سنبل آشفته برگ گل سپری

Гуҳӣ ба лолаи нави рустаи машктар , бпзӣ

گهی به لاله نو رسته مشک تر، بپزی

Ҳамеи бғлтӣ бар лолаҳои бастоне

همی بغلطی بر لاله های بستانی

Ҳаме бигардӣ дар сабзаҳои полизӣ

همی بگردی در سبزه های پالیزی

Ба боғ ва бустон бошӣ ҳамеша бомстон

به باغ و بستان باشی همیشه بامستان

Чаро зсҳбти номаҳрамон на парҳезӣ ?

چرا زصحبت نامحرمان نه پرهیزی؟

Ду шӯхи мустанади он ҳар ду тарки теғ ба даст

دو شوخ مستند آن هر دو ترک تیغ به دست

Ки корашони ҳамаи хӯн хорӣасту хӯни резӣ

که کارشان همه خون خواری است و خون ریزی

Фиғони азин дӯстамгар ки фитна шан бигузашт ,

فغان ازین دوستم گر که فتنه شان بگذشت،

Ҳазор мартаба аз фитнаҳои Чингизӣ

هزار مرتبه از فتنه های چنگیزی

Ту гўӣии ин ду наёмухтанд дар ҳамаи умр

تو گوئی این دو نیاموختند در همه عمر

Ба ҷуз : ду рўӣӣ ,у дуздӣ ,у фитнаи ангезӣ

به جز : دو روئی ، و دزدی، و فتنه انگیزی

Ғуломи зулфу рухи шоҳидони табризам

غلام زلف و رخ شاهدان تبریزم

Хилофи маслиҳати зоҳидии даҳлезӣ

خلاف مصلحت زاهدان دهلیزی

Ҷамоатии мтзҳд ки дом ом кунанд ,

جماعتی متزهد که دام عام کنند،

Салоҳу сбҳаҳу саҷҷодау саҳархезӣ

صلاح و سبحه و سجاده و سحرخیزی

Аё мунофиқи мъҷби ман аз ту он байнам

ایا منافق معجب من از تو آن بینم

Ки дид ҷади кборми зи аҷаби парвизӣ

که دید جد کبارم ز عجب پرویزی

Ту худ бараҳна , ва бебарг , ва хор бошӣ визр

تو خود برهنه، و بی برگ، و خوار باشی وزر

Ба хоки дорӣ чун бӯстони поизӣ

به خاک داری چون بوستان پائیزی

Агар на аҷўФу мҳмўзӣ аз чаҳ дории риш

اگر نه اجوف و مهموزی از چه داری ریش

Ба ҳар ду паҳлу аз зғтаҳҳои маҳмизӣ

به هر دو پهلو از ضغطه های مهمیزی

Ту худ чаҳ чизе ? охир чаҳ корае ? ки кунӣ

تو خود چه چیزی؟ آخر چه کاره ای؟ که کنی

Фиғону шикваи зи бекорӣ , ваз бе чизе

فغان و شکوه ز بیکاری، وز بی چیزی

Худоӣ дод ба ҳар кас , ҳар он чаҳ лоиқ буд

خدای داد به هر کس، هر آن چه لایق بود

Набоядат ки ба ҳукми худо дар овезӣ

نبایدت که به حکم خدا در آویزی

Ту хоҳ розӣ бош эй азиз , ва хоҳ мабош

تو خواه راضی باش ای عزیز، و خواه مباش

Балӣ , қазост ки воруна мекунад пизӣ

بلی، قضاست که وارونه می کند پیزی

На ман ки бо ту ба ин чарбӣ ва ба ин нармӣ

نه من که با تو به این چربی و به این نرمی

Бигӯям ва ту , ба он тундӣ ва ба он тезӣ

بگویم و تو، به آن تندی و به آن تیزی

Ҷузин ки бо ту бигуфтам ки : ҳиз ва дузд мабош

جزین که با تو بگفتم که: حیز و دزد مباش

Чаҳ кардаам ки ба қасди ҳалоки ман хезӣ ?

چه کرده ام که به قصد هلاک من خیزی؟

Бирав ббош , чаҳ бояд маро ки панди даҳум ,

برو بباش، چه باید مرا که پند دهم،

Туро ба меҳр , ва ту бо ман ба кӣнаи бстизӣ

ترا به مهر، و تو با من به کینه بستیزی

Магар на нойиби султон рӯзгор диҳад ,

مگر نه نایب سلطان روزگار دهد،

Сазои он ки кунад дуздӣ , ва кунад ҳизӣ ?

سزای آن که کند دزدی، و کند حیزی؟

Адуии ҷоҳаши нӯшади шароби зақумӣ

عدوی جاهش نوشد شراب زقومی

Мудоми давлати хоҳиши зулоли коризӣ

مدام دولت خواهش زلال کاریزی