эй бадеъи оҳистатар рӯ , бас бадеъаст ин ки ту ,

ای بدیع آهسته‌تر رو، بس بدیع است این که تو،

Шеър чун ман шоириро шоҳид худ ме кунӣ

شعر چون من شاعری را شاهد خود می‌کنی

Ман чунон гӯям ки : ҳарфи зиштро зебо кунам

من چنان گویم که: حرف زشت را زیبا کنم

Ту чунон гӯйӣ ки : лафзи хубро бад ме кунӣ

تو چنان گویی که: لفظ خوب را بد می‌کنی

Гар , ба сад лафзи андаруни як ҳарф ман бошад хато

گر، به صد لفظ اندرون یک حرف من باشد خطا

Ту , ба як лафзи андарун , хабту хато сад ме кунӣ

تو، به یک لفظ اندرون، خبط و خطا صد می‌کنی

Врчаҳ ноед дар адади хабт ва хатоҳои ту , лек

ورچه ناید در عدد خبط و خطاهای تو، لیک

Сбҳаҳи сад донаро бурдор агар ъад ме кунӣ

سبحه صد دانه را بردار اگر عد می‌کنی

Ҷурм борон чист ? ҳарҷо худ ту аз нобахрадӣ ,

جرم باران چیست؟ هرجا خود تو از نابخردی،

Зиштро гирдоварӣ , мақбулро рад ме кунӣ

زشت را گرد آوری، مقبول را رد می‌کنی

Ҳамчунон каз ҳарчӣ дар шаҳнома гуфт устоди Тӯс

همچنان کز هرچه در شهنامه گفت استاد طوس

Иктифо бар лафзи ҷамшед мшдд ме кунӣ

اکتفا بر لفظ جمشید مشدّد می‌کنی

Тавба кун , астағфируллоҳ ! куфр маҳзаст ин ки : ту

توبه کن، استغفرالله! کفر محض است این که: تو

Жожи аҳмақро қиёс аз роз Аҳмад ме кунӣ

ژاژ احمق را قیاس از راز احمد می‌کنی

Худ туро бо роҳу бахти дигарон охир чаҳ кор ?

خود ترا با راه و بخت دیگران آخر چه کار؟

Роҳи ҳалқи хешро мекун , агар сад ме кунӣ

راه حلق خویش را می‌کن، اگر سد می‌کنی

Ҳар хатоеро хатоеи фоштар ореи далел

هر خطایی را خطایی فاش‌تر آری دلیل

Рости гӯйӣ : дафъи фосидро ба аФсд ме кунӣ

راست گویی: دفع فاسد را به افسد می‌کنی

Худ чаро дар силки назму қайду зани ореи сухан

خود چرا در سلک نظم و قید و زن آری سخن

Зулм маҳзаст ин ки : мутлақро муқайяд ме кунӣ

ظلم محض است این که: مطلق را مقید می‌کنی

Гар гунаҳ карданд собит кун , вагарна бесубут ,

گر گنه کردند ثابت کن، وگرنه بی‌ثبوت،

Бегуноҳонро чаро ҳабс мӯбад мекунӣ ?

بی‌گناهان را چرا حبس موبد می‌کنی؟

Гар зи ман пурсӣ , раҳо кун ин асиронро зи банд

گر ز من پرسی، رها کن این اسیران را ز بند

Вар наме пурсӣу ибром муҷаддад мекунӣ ,

ور نمی‌پرسی و ابرام مجدد می‌کنی،

Чун дигар хрбндгон аз наълу мқўди бозгуӣ

چون دگر خربندگان از نعل و مقود بازگوی

Ту чаҳ ҳади дорӣ ки наъти тоҷ ва маснад мекунӣ ?

تو چه حد داری که نعت تاج و مسند می‌کنی؟

То куҷои ҷаҳли мураккаб эй бадеъи охир чаро

تا کجا جهل مرکب ای بدیع آخر چرا

Ту бад-ӣни таркиби баҳс аз зот муфрад мекунӣ ?

تو بدین ترکیب بحث از ذات مفرد می‌کنی؟

Дар хлоби табъу ҳис , вои монда чун хиради рўҳл

در خلاب طبع و حس، وا مانده چون خرد روحل

Пас ҷадал дар мабҳаси ақл муҷаррад ме кунӣ

پس جدل در مبحث عقل مجرد می‌کنی

Марди доноро бад ояд зини суханҳо зинҳор

مرد دانا را بد آید زین سخن‌ها زینهار

Рӯ , забон дар коми даракашгар хуш омад ме кунӣ

رو، زبان در کام درکش گر خوش آمد می‌کنی

Панд ман бипазир ва аз наъти бузургон дар гузар

پند من بپذیر و از نعت بزرگان در گذر

Вар , ба напазирӣу исрор муаккад ме кунӣ

ور، به نپذیری و اصرار موکد می‌کنی

Гар нагӯйӣ чун сабои борӣ чу миҷмари гӯй агар

گر نگویی چون صبا باری چو مجمر گوی اگر

Наъти шоҳаншоҳ Мансур мӯед ме кунӣ

نعت شاهنشاه منصور موید می‌کنی

Варна арзи хешро дар ҳалқаи алвоти рай

ورنه عرض خویش را در حلقه الواط ری

Оқибат чун арзи садри аддӣн Муҳамад ме кунӣ

عاقبت چون عرض صدر الدین محمد می‌کنی