Сидои даст ва по мазан ки : бъў

سیدا دست و پا مزن که: بعو

Ни илоҳии ҳусайни бен мстў

ن الهی حسین بن مستو

Фии смоъили Тафришии зини тў

فی سماعیل تفرشی زین طو

р ки кӯшад ҳаме ба завқ ва башу

ر که کوشد همی به ذوق و بشو

қи бдрсди ҳаме ба лайл ва ба ю

ق بدرسد همی به لیل و به یو

м бубахшед ҳаме ба таҳт ва ба Фў

م ببخشید همی به تحت و به فو

қи бипушади назари зи аклу зи нав

ق بپوشد نظر ز اکل و ز نو

м шавад ани қариби фозили қў

م شود عن قریب فاضل قو