Хоби бас эй бахти хуфтаи шаб ба сар омад

خواب بس ای بخت خفته شب به سر آمد

Хез ки субҳасту офтоби баромад

خیز که صبح است و آفتاب برآمد

Хусрави анҷум ки даии басӣҷ сафар кард

خسرو انجم که دی بسیج سفر کرد

Инак имрӯзи боз аз сафар омад

اینک امروز باز از سفر آمد

Оинаи олам ар ба занг фурӯ рафт

آینه عالم ار به زنگ فرو رفت

Бози фурӯзони зи сайқал саҳар омад

باز فروزان ز صیقل سحر آمد

Дидаи зи хобу хумори шӯй ки гўӣӣ

دیده ز خواب و خمار شوی که گوئی

Давлати бедорами ин замон ба сар омад

دولت بیدارم این زمان به سر آمد

Дар бигушо , парда бар фароз ки инак

در بگشا، پرده بر فراز که اینک

Ҳалқа ба ҷунбиш фитоду бонг дар омад

حلقه به جنبش فتاد و بانگ در آمد

Бор дигар он ба хашми рафтаи мо ро

بار دگر آن به خشم رفته ما را

Бар сари бемори худ магар гузар омад

بر سر بیمار خود مگر گذر آمد

Аз бар мо барграфту меҳнати мо хост

از بر ما برگرفت و محنت ما خواست

Фазли худои байн ки боз чун ба бар омад

فضل خدا بین که باز چون به بر آمد

Шарм кунам гар кунам нисори раҳаши ҷон

شرم کنم گر کنم نثار رهش جان

Зон ки ба ғояти ҳақир ва мухтасар омад

زان که به غایت حقیر و مختصر آمد

Шукр қудумаш бигӯ , на шикваи ҷавраш

شکر قدومش بگو، نه شکوه جورش

Ҷавраш агарчӣ фузуни зи ҳад ва мар омад

جورش اگرچه فزون ز حد و مر آمد

Хост ки бо мо кунад зи бади бтар аммо

خواست که با ما کند ز بد بتر اما

Дар назари мо зи хуб , хуб тар омад

در نظر ما ز خوب، خوب تر آمد

Ҷавр хуш ояд аз он ки дар чамани ҳасан

جور خوش آید از آن که در چمن حسن

Сарви қадаши ҳам зи ноз борвар омад

سرو قدش هم ز ناز بارور آمد

Сарв ки озод ва бесамар буд аз чаҳ

سرو که آزاد و بی ثمر بود از چه

Сӯрӣу насрину сунбулаш самар омад

سوری و نسرین و سنبلش ثمر آمد

Худ маликаст он писар ба сӯрати инсон

خود ملک است آن پسر به صورت انسان

ё парии андари шамоил башар омад

یا پری اندر شمایل بشر آمد

Зон лабу дандон ба ҳайратам ки ту гўӣӣ

زان لب و دندان به حیرتم که تو گوئی

Ҳуққаи марҷону ришта гуҳар омад

حقه مرجان و رشته گهر آمد

То лаби ширин ба гуфтугӯ на кушояд

تا لب شیرین به گفتگو نه گشاید

Кӣ шукр аз лаълу гули з глшкр омад ?

کی شکر از لعل و گل ز گلشکر آمد؟

Зинда шавад ҷон аз ӯ чунон ки магари боз

زنده شود جان از او چنان که مگر باز

Мӯъҷизи дигари зъисӣ дигар омад

معجز دیگر زعیسی دگر آمد

Хосса чу ногуҳи з дар , даройад ва гуяд :

خاصه چو ناگه ز در، درآید و گوید:

Мужда бидиҳ каз қудуми шаҳ хабар омад

مژده بده کز قدوم شه خبر آمد

Хез ва ба даргоҳи шаҳи шитоб ки инак

خیز و به درگاه شه شتاب که اینک

Шоҳ бар авранги боргоҳи баромад

شاه بر اورنگ بارگاه برآمد

Хусрави ғозии абўолмзФри аббос

خسرو غازی ابوالمظفر عباس

Омад ва бо фатҳу нусрат ва зафар омад

آمد و با فتح و نصرت و ظفر آمد

Он ки магари барқ теғ ӯст ки ҳар ҷо

آن که مگر برق تیغ اوست که هر جا

Хирманӣ аз куфр дид шуъла вар омад

خرمنی از کفر دید شعله ور آمد

Ваон ки магари боғ лутф ӯст ки ҳар ҷо

وان که مگر باغ لطف اوست که هر جا

Соҳатӣ аз сидқ ёфт ҷилва гар омад

ساحتی از صدق یافت جلوه گر آمد

Сайди шаҳони ҷумлаи ваҳшу тайр буд , лек

صید شهان جمله وحش و طیر بود، لیک

Сайди шаҳи мост ҳарчӣ шер нар омад

صید شه ماست هرچه شیر نر آمد

Гарчи шикораши баҳона буд валикин

گرچه شکارش بهانه بود ولیکن

Дар ҳамаи ҷои ин ҳадис мштҳр омад

در همه جا این حدیث مشتهر آمد

Каз ҳади мсқўи қроли рӯс ба ногоҳ

کز حد مسقو قرال روس به ناگاه

Рӯ ба вилоёти лӣса ва хазар омад

رو به ولایات لیسه و خزر آمد

Вази ҳади Тифлиси лашкарӣ ба тғлб

وز حد تفلیس لشکری به تغلب

Зии сипаҳи Ереван ба шӯру шромд

زی سپه ایروان به شور و شرآمد

Шаҳ чу шунид ин сухан ба сайди буруни тохт

شه چو شنید این سخن به صید برون تاخت

То ба сари он гуруҳи бад сайр омад

تا به سر آن گروه بد سیر آمد

Пас хабар омад ба шоҳи рӯс ки инак

پس خبر آمد به شاه روس که اینک

Мавкиби шаҳи ҳам чу сайл мнҳдр омад

موکب شه هم چو سیل منحدر آمد

Чора надид ӯ ҷузи он ки боз ба мсқў

چاره ندید او جز آن که باز به مسقو

Ронад ва ба ҳиялати зи роҳи сулҳ дар омад

راند و به حیلت ز راه صلح در آمد

Лашкари Тифлису ганҷа низ ба ночор

لشکر تفلیس و گنجه نیز به ناچار

Ҷониби бунгоҳи хеши пай сипар омад

جانب بنگاه خویش پی سپر آمد

Ҷумла ба узр аз ?хитои хеш ки мо ро

جمله به عذر از خطای خویش که ما را

Деви бад-ӣни кори зишти роҳ бар омад

دیو بدین کار زشت راه بر آمد

Варна кафии хоку муштӣ аз хасу хошок

ورنه کفی خاک و مشتی از خس و خاشاک

Сайли дмонро чаро ба раҳгузар омад

سیل دمان را چرا به رهگذر آمد

Алғрз аз азми шаҳ чу лашкари душман

الغرض از عزم شه چو لشکر دشمن

Ҷумла ба сони ҷрод мунташир омад

جمله به سان جراد منتشر آمد

Шоҳ ба бхшўд ва гуфт ҷурми аду низ

شاه به بخشود و گفت جرم عدو نیز

Чун талабад зинҳор мғтФр омад

چون طلبد زینهار مغتفر آمد

Лек қазоу қадар чу чашм ба роҳанд

لیک قضا و قدر چو چشم به راهند

То чаҳ салоҳи млик муқтадир омад

تا چه صلاح ملیک مقتدر آمد

Соҳиби рӯси андарони криўаҳи ватани сохт

صاحب روس اندران کریوه وطن ساخت

Каши сари шайтони шукуфа шаҷар омад

کش سر شیطان شکوفه شجر آمد

Зини тамаъ ӯро ки аҳд шоҳон бишикаст

زین طمع او را که عهد شاهان بشکست

Нафъ наомад ки сар ба сар зарар омад

نفع نیامد که سر به سر ضرر آمد

Хост ки суд оварад азин сафар аммо

خواست که سود آورد ازین سفر اما

Марги ҳамеи суд ӯ азин сафар омад

مرگ همی سود او ازین سفر آمد

Аҳди шикани коми дили наёбади ҳаргиз

عهد شکن کام دل نیابد هرگز

Гарчи худованди ҳишмат ва ҳашар омад

گرچه خداوند حشمت و حشر آمد

Догарои он ягонаи гавҳари рахшон

دادگرا آن یگانه گوهر رخشان

Чист ки ҳам теғи тез ва ҳам сипар омад

چیست که هم تیغ تیز و هم سپر آمد

Гар сипари дайн на теғи тести пас аз чаҳ

گر سپر دین نه تیغ تست پس از چه

Дар кафи тести он ки кафи ман куфр омад

در کف تست آن که کف من کفر آمد

Теғи ту рӯзи ҷиҳоди кофар теғ аст

تیغ تو روز جهاد کافر تیغ است

Лек ба гоҳи ҳифози дайн сипар омад

لیک به گاه حفاظ دین سپر آمد

Шамси фалаки мадрак қамар набӯд лек

شمس فلک مدرک قمر نبود لیک

Рои ту шамсӣ ки мадрак қамар омад

رای تو شمسی که مدرک قمر آمد

Нури хур аз рӯй моҳи тест ва гарна

نور خور از روی ماه تست و گرنه

Маи зчаҳи рӯи орияти синон зхўр омад

مه زچه رو عاریت سنان زخور آمد

Гарчи зи бахти ту хасми хоми тамаъ ро

گرچه ز بخت تو خصم خام طمع را

Давлати айёми зиндагӣ ба сар омад

دولت ایام زندگی به سر آمد

Лек зи рӯси эминии мҷўӣ ки душман

لیک ز روس ایمنی مجوی که دشمن

Ҳар чаҳ буд хирадтар бузург тар омад

هر چه بود خرد تر بزرگ تر آمد

Чанд ҳазорон хайлу ҳашам ро

چند هزاران خیل و حشم را

Гум шудаи кўори шумораи як нафар омад

گم شده کوار شماره یک نفر آمد

Оташ агар хуфт бас буд ки чу бархест

آتش اگر خفت بس بود که چو برخاست

Бози насимии зи ҷо ба шуъла дар омад

باز نسیمی ز جا به شعله در آمد

Кишвари мо байн агарчӣ ҳокими пешин

کشور ما بین اگرچه حاکم پیشین

Кард бади имрӯзи хуб дар назар омад

کرد بد امروز خوب در نظر آمد

Гар падари пухта аз ҳукӯмат мо рафт

گر پدر پخته از حکومت ما رفت

Аз пас ӯ хоми қлтбон писар омад

از پس او خام قلتبان پسر آمد

Душмани ҳамсояи вонгаҳе шудаи наздик

دشمن همسایه وانگهی شده نزدیک

Чун ду мсоръ ки даст дар камари ои мад

چون دو مصارع که دست در کمر آ مد

Фурсат ҷӯяд на сулҳу шоҳи ҷаҳон ро

فرصت جوید نه صلح و شاه جهان را

Корӣ дар пеши сахту пар хатар омад

کاری در پیش سخت و پر خطر آمد

Зон ки ҳам асбоби сулҳ бояд ва ҳам ҷанг

زان که هم اسباب صلح باید و هم جنگ

Ҷамъи ду зиди кор чун ту пар ҳунар омад

جمع دو ضد کار چون تو پر هنر آمد

Варна , на бовар кунад хирад ки ба як ҷо

ورنه، نه باور کند خرد که به یک جا

Моءи муайяни ҷуфти нор мстър омад

ماء معین جفت نار مستعر آمد

Ҷузи ту ки донад ки кори давлату дайн ро

جز تو که داند که کار دولت و دین را

Аз чаҳ расад нафъ ва аз куҷо зарар омад

از چه رسد نفع و از کجا ضرر آمد

Жожи табибон бехирад машну зонк

ژاژ طبیبان بی خرد مشنو زانک

Фикри ҳамин кори иллат сҳр омад

فکر همین کار علت سهر آمد

Хосса ба вақте чунин аз дилу дастат

خاصه به وقتی چنین از دل و دستت

Махзани гетии тиҳии зи сим ва зар омад

مخزن گیتی تهی ز سیم و زر آمد

Олам дар хобу шоҳи олами бедор

عالم در خواب و شاه عالم بیدار

Ёвару ёраши худоӣ додгар омад

یاور و یارش خدای دادگر آمد

Ҷону сари олимӣ ба адл ва ба инсоф

جان و سر عالمی به عدل و به انصاف

Шоҳи чунинро фидои ҷон ва сар омад

شاه چنین را فدای جان و سر آمد

Догарои давр аз остони ту як чанд

دادگرا دور از آستان تو یک چند

Дар сқрми ҳам чу осӣон мақар омад

در سقرم هم چو عاصیان مقر آمد

Тарсами корди малоли шарҳи ғами арнаҳ

ترسم کآرد ملال شرح غم ارنه

Шарҳи даҳум ҳар чаҳ зини ғамам ба саромад

شرح دهم هر چه زین غمم به سرآمد

То ту бирафтӣ ба ҷой хон нўолт

تا تو برفتی به جای خوان نوالت

Мо ҳзрми ҷумлаи пора ҷигар омад

ما حضرم جمله پاره جگر آمد

Гарчи барои ману адуии ман имсол

گرچه برای من و عدوی من امسال

Аз ту ҳамаи биму зарбу сим ва зар омад

از تو همه بیم و ضرب و سیم و زر آمد

Лек марои зарбу биму симу зар аз ту

لیک مرا ضرب و بیم و سیم و زر از تو

Ҷумла ба як тарзу тавр дар назар омад

جمله به یک طرز و طور در نظر آمد

Зон ки туро хоҳам ва ҳарон чаҳ ту хоҳӣ

زان که ترا خواهم و هران چه تو خواهی

Ғояти омоли маниш бар асар омад

غایت آمال منش بر اثر آمد

Даври зи базми ту лутфи хозини хулдам

دور ز بزم تو لطف خازن خلدم

Сахттар аз унфи молик сқр омад

سخت تر از عنف مالک سقر آمد

Он тўӣӣ эй подшоҳи бас ки зи дастат

آن توئی ای پادشاه بس که ز دستت

Талхии ҳанзали ҳаловат шукр омад

تلخی حنظل حلاوت شکر آمد

Варна з ҳар кас ки ҷуз ту бошад биллоҳ

ورنه ز هر کس که جز تو باشد بالله

Шаҳд ба комами зи заҳри талх тар омад

شهد به کامم ز زهر تلخ تر آمد

Афсар агар бар серум ниҳанд ту гўӣӣ

افسر اگر بر سرم نهند تو گوئی

Бар серум аз даҳри даҳра ва табар омад

بر سرم از دهر دهره و تبر آمد

Хоб ва на бар хоки остони туами сар

خواب و نه بر خاک آستان توام سر

Чашми куҷои ошно ба нештар омад

چشم کجا آشنا به نیشتر آمد

Реза хур хон тести ин ки пас аз ту

ریزه خور خوان تست این که پس از تو

Моҳзрши ҷумлаи пора ҷигар омад

ماحضرش جمله پاره جگر آمد

Шукри худоро ки зинда мондам чндонк

شکر خدا را که زنده ماندم چندانک

Хок дарат бози серума басар омад

خاک درت باز سرمه بصر آمد

Шарти ҳаёти раҳеи дуоӣ ту бошад

شرط حیات رهی دعای تو باشد

Гарчи дуои шритаҳ мухтасар омад

گرچه دعای شریطه مختصر آمد