Зоҳид чаҳ блоӣии ту ки ин риштаи тасбеҳ

زاهد چه بلائی تو که این رشته تسبیح

Аз дасти ту сӯрох ба сӯрохи гурезад

از دست تو سوراخ به سوراخ گریزد

Халқ ар ҳамаи дунбол ту уфтанд аҷаб нест

خلق ار همه دنبال تو افتند عجب نیست

Як барра надидам ки зи саллохи гурезад

یک بره ندیدم که ز سلاخ گریزد

Ҳарф аз даҳани тести казин сон биҷаҳад тез

حرف از دهن تست کزین سان بجهد تیز

ё тез ки аз меъдаи нФохи гурезад

یا تیز که از معده نفاخ گریزد

Ҳар кӯ ба ту ҳамсоя шавад дар чамани хулд

هر کو به تو همسایه شود در چمن خلد

Аз ҷинат ва аз чашмаи нзохи гурезад

از جنت و از چشمه نضاخ گریزد

Онии ту ки чун назми дарии хуонеу тозӣ

آنی تو که چون نظم دری خوانی و تازی

Назм аз сухани ъмъқу шмохи гурезад

نظم از سخن عمعق و شماخ گریزد

Ман аз ту гризонми азиро ки раво нест

من از تو گریزانم ازیرا که روا نیست

Гар соҳиби тақво на зи аўсохи гурезад

گر صاحب تقوی نه ز اوساخ گریزد

Варна натавон гуфт ки дар ҷиргаи шоҳон

ورنه نتوان گفت که در جرگه شاهان

Шоҳини зи ҳаммомоту зоФрохи гурезад

شاهین ز حمامات و زافراخ گریزد

Дар мазҳаби ман аз саг гар бошад камтар

در مذهب من از سگ گر باشد کمتر

Ширӣ ки чу говаш бузанд шохи гурезад

شیری که چو گاوش بزند شاخ گریزد

Мардӣ ки зсди тезӣ самсом натарсад

مردی که زصد تیزی صمصام نترسد

Шояд ки аз як резаи смлохи гурезад

شاید که از یک ریزه صملاخ گریزد

Он ғўк ғадираст ки аз рӯда битарсад

آن غوک غدیرست که از روده بترسد

Ваон мӯши биёбон ки зи саллохи гурезад

وان موش بیابان که ز سلاخ گریزد

Ваон дил ки зсди наргиси ҷмош на лғзд

وان دل که زصد نرگس جماش نه لغزد

Бошад ки зи як нокаси ҷмохи гурезад

باشد که ز یک ناکس جماخ گریزد

Набӯд аҷаб аз марди кшоўр ки ба даии моҳ

نبود عجب از مرد کشاور که به دی ماه

Аз боғ бурун ояд ва дар кохи гурезад

از باغ برون آید و در کاخ گریزد

Баси рокибу роҷл ки чу дай дар расад аз дашт

بس راکب و راجل که چو دی در رسد از دشت

Зии шаҳр ба шмлол ва ба шрўохи гурезад

زی شهر به شملال و به شرواخ گریزد

Булбул ки буд ошиқи рухсори гул аз гул

بلبل که بود عاشق رخسار گل از گل

Дар боғ шавад зоғ чу густохи гурезад

در باغ شود زاغ چو گستاخ گریزد

Сорасту чаковак ки зи бустон ба зимистон

سار است و چکاوک که ز بستان به زمستان

Ҳам чун малах аз бадавии млохи гурезад

هم چون ملخ از بدوی ملاخ گریزد

Бо ин ҳамаи абдӣ ки ба мавло будаш инс

با این همه عبدی که به مولا بودش انس

Биллоҳ ки ба сад нола ва сад охи гурезад

بالله که به صد ناله و صد آخ گریزد

БрФохтаҳи нисбат на тавон дод ки осон

برفاخته نسبت نه توان داد که آسان

Аз ҷилваи гуҳи сарв ба ҷлўохи гурезад

از جلوه گه سرو به جلواخ گریزد

Мурғӣ ки ҳама сола хӯрд донаи зи як ток

مرغی که همه ساله خورد دانه ز یک تاک

Ҳошо ки зи ънқўди вази шмрохи гурезад

حاشا که ز عنقود وز شمراخ گریزد

Чун боди хазони бори рузони ҷумлаи фурӯи рехт

چون باد خزان بار رزان جمله فرو ریخت

Осема ба ҳар лона ва ҳар лохи гурезад

آسیمه به هر لانه و هر لاخ گریزد

Бе чораи чўзини боғ ба дар роҳ надорад

بی چاره چوزین باغ به در راه ندارد

Ночори азин шох ба он шохи гурезад

ناچار ازین شاخ به آن شاخ گریزد