Ҷалоири сар ба ҷайби фикри барда

جلایر سر به جیب فکر برده

Басии андеша дар ин кор карда

بسی اندیشه در این کار کرده

Ки ёрб он ду қучи масту мағрур

که یارب آن دو قوچ مست و مغرور

Ки бо ҳам озмоинди ин чунин зӯр ,

که با هم آزمایند این چنین زور

Аз ин зӯри озмоӣӣ судашон чист

از این زور آزمائی سودشان چیست

Гуноҳи ҷилд хӯн олудашон чист ?

گناه جلد خون آلودشان چیست

Чу ҳайвонро фузун аз як шикам нест

چو حیوان را فزون از یک شکم نیست

Ба рӯзии ҳам маҷол беш ва кам нест ,

به روزی هم مجال بیش و کم نیست

Чаро ранҷа кунад пешонӣу шох ?

چرا رنجه کند پیشانی و شاخ

Таниш риш ояду паҳлуаши сӯрох

تنش ریش آید و پهلوش سوراخ

Касе кӯ донад ин роз ниҳон кист ?

کسی کو داند این راز نهان کیست؟

Ки худ ҷанги хурӯсон аз пай чист ?

که خود جنگ خروسان از پی چیست؟

Биҳамдиллоҳ ки дар ин аҳду айём

به حمدالله که در این عهد و ایام

На қозӣ донад ин , на шайхи алислом

نه قاضی داند این، نه شیخ‌الاسلام

Шигифт ояд аз ин қавмӣ ки гӯйанд :

شگفت آید از این قومی که گویند:

Ки бо ҳам аҳли дунёи сулҳи ҷӯянд

که با هم اهل دنیا صلح‌جویند

Мъозоллаҳи ҳадиси оштии кӯ ?

معاذالله حدیث آشتی کو؟

Ба олам гӯсфанд доштӣ кӯ ?

به عالم گوسفند داشتی کو؟

Буд гар доштӣ то шер нӯшанд

بود گر داشتی تا شیر نوشند

Шавад киштӣ чу охир пок дӯшанд

شود کشتی چو آخر پاک دوشند

Агар сулҳӣ кунанд тадбир бошад

اگر صلحی کنند تدبیر باشد

Ки ин ҳам худъа ва тазвир бошад

که این هم خدعه و تزویر باشد

Дар аввал бояд аз зар , зӯр ҷустан

در اول باید از زر، زور جستن

Чу зӯр ояд ба аз зар , даст шустан

چو زور آید به از زر، دست شستن

Фароғат на ба сулҳ ва на ба ҷанг аст

فراغت نه به صلح و نه به جنگ است

Ба ҳозир кардани тӯб ва туфанг аст

به حاضر کردن توپ و تفنگ است

Чу душман зӯр бинад дар баробар

چو دشمن زور بیند در برابر

Туро ҳам дӯст гардад , ҳам бародар

تو را، هم دوست گردد، هم برادر

Агар безӯр ва оҷиз бинадат дӯст

اگر بی زور و عاجز بیندت دوست

Бакӯшад то бар орад аз танати пӯст

بکوشد تا بر آرد از تنت پوست

Ҳадиси дӯстӣ ҳарфӣ муаммост

حدیث دوستی حرفی معماست

зи майлу меҳри исмӣ бе мсмост

ز میل و مهر اسمی بی مسماست

Дўдл бо ҳам на покаст ва на соф аст

دو دل با هم نه پاک است و نه صاف است

Вуҷӯди сулҳ чун анқо вқоФ аст

وجود صلح چون عنقا و قاف است

Ҳар он сарвар ки бар сар тоҷ дорад

هر آن سرور که بر سر تاج دارد

Ҷаҳонро ҷумла чун омоҷ дорад

جهان را جمله چون آماج دارد

Магар тадбираш ояд сади тақдир

مگر تدبیرش آید سدّ تقدیر

Шавад маъюс ва брснгш хӯрд тир

شود مایوس و بر سنگش خورد تیر

Сикандар чун ба зулмат рафт бшгФт

سکندر چون به ظلمت رفت بشگفت

Ки ҳар ҷои рўшноӣӣ буд бигирифт

که هرجا روشنائی بود بگرفت

Ҳамон Ковӯс чун малик замин ёфт

همان کاووس چون ملک زمین یافت

Тамаъ дар осмон оварад ва бишитофт

طمع در آسمان آورد و بشتافت

Тамаъҳо дар гул одам сиришта аст

طمع‌ها در گِل آدم سرشته است

Касе кӯро тамаъ набӯд , фиришта аст

کسی کو را طمع نبود، فرشته است