Ҷалоир рафт ва брхўд кард воҷиб

جلایر رفت و بر خود کرد واجب

Ки гирад пӯл ва бидиҳадашон мавоҷиб

که گیرد پول و بدهدشان مواجب

Умрро , ҳам сафар бо хеш карда

عمر را هم‌سفر با خویش کرده

Аҷабҳо зон сиблат ва риш карда

عجب‌ها زان سبیل و ریش کرده

Бишорати бод ! кони суннӣ наҷис рафт

بشارت باد! کان سنی نجس رفت

Сиррӣ кӯ омад андари зер Фс рафт

سری کو آمد اندر زیر فَس رفت

зи Фси як мнглаҳ овез карда

ز فَس یک منگله آویز کرده

Ҷаҳониро уфӯнат хез карда

جهانی را عفونت خیز کرده

Чу аввали манзилаши мишкӣн ҷқ омад

چو اول منزلش مشکین جق آمد

Умрро майли нон ва қотқ омад

عمر را میل نان و قاطق آمد

Ҷалоири бастад аз деҳқони лўошӣ

جلایر بستد از دهقان لواشی

зи моаш ва лӯбиё оварад ошӣ

ز ماش و لوبیا آورد آشی

Умр зон гӯнаи юриш бар тибқ кард

عمر زان گونه یورش بر طبق کرد

Ки деҳқонии мъоўиро дмқ кард

که دهقانی معادی را دمق کرد

Пас он гуҳи рӯ ба ҷом об оварад

پس آنگه رو به جام آب آورد

Ки натавон тишнагиро тоб оварад

که نتوان تشنگی را تاب آورد

Аташ сокит нашуд аз ҷому кӯза

عطش ساکت نشد از جام و کوزه

Сари андари ҷӯ фурӯ шуд то ба пўзаҳ

سر اندر جو فرو شد تا به پوزه

Хӯриши нФох ва он пари хори густох

خورش نفاخ و آن پرخوار گستاخ

Садоҳо оядаш ҳар дами зи сӯрох

صداها آیدش هر دم ز سوراخ

Чу бо асҳоб то фарсангӣ омад

چو با اصحاب تا فرسنگی آمد

зи ноқўсши садоӣ зангӣ омад

ز ناقوسش صدای زنگی آمد

Ҳамоно муҳраро дар тоси андохт

همانا مهره را در طاس انداخت

Ба риши хеш , он хноси андохт

به ریش خویش، آن خناس انداخت

зи дарди дили фиғонаш бар само шуд

ز درد دل فغانش بر سما شد

Бигуфт оҳ ! ин бало аз лӯбиё шуд

بگفت آه! این بلا از لوبیا شد

Алоҷам кун ҷалоири ҷон ки мардум

علاجم کن جلایر جان که مُردم

Ки ҷон бар молики дӯзахи супурдам

که جان بر مالک دوزخ سپردم

Табибигар бадӣ бо як амолаҳ

طبیبی گر بدی با یک اماله

Намӯдӣ чораҳои он нўолаҳ

نمودی چاره‌های آن نواله

Ғалат кардам ки аз ин ош хӯрдам

غلط کردم که از این آش خوردم

зи оши лӯбиё ва моаш мардум

ز آش لوبیا و ماش مُردم

Буд дасти ману домонат эй дӯст

بود دست من و دامانت ای دوست

Агар дастурӣ ояд даст , некӯаст

اگر دستوری آید دست، نیکوست

Чу миросаст дастур аз Халифа

چو میراث است دستور از خلیفه

Ки тафсилаш расед аз бўҳниФаҳ

که تفصیلش رسید از بوحنیفه

Вале он шишаи лаҳмӣ буду обам

ولی آن شیشه لحمی بود و آبم

Агар меРом ки васл ӯ наёбам !

اگر میرم که وصل او نیابم!

Агар он шиша бар дастам фитодӣ

اگر آن شیشه بر دستم فتادی

Ҳамин садӣ ки бастам май кушодӣ

همین سدی که بستم می‌گشادی

Бигуфтам : кӯи табибу кӯи дўоӣӣ

بگفتم: کو طبیب و کو دوائی

Куҷои шиша буд дар , ҳам чу ҷоӣӣ ?

کجا شیشه بود در همچو جائی؟

Ҳаким бошӣ ба урдӯ монаду шиша

حکیم باشی به اردو ماند و شیشه

Ҳар он ҷо хирс бошад ҳаст беша

هر آن جا خرس باشد هست بیشه

Бигуфто як савории чусту чолок

بگفتا یک سواری چست و چالاک

Ба урдӯ гар равад аз баҳри ғамнок

به اردو گر رود از بهر غمناک

Расонади шишаи дастури зӯдӣ

رساند شیشه دستور زودی

Ки шояд сада аз ришам гушӯдӣ

که شاید سُدّه از ریشم گشودی

Саворӣ пас фиристодам ба урдӯ

سواری پس فرستادم به اردو

Ки пайдо гар тавонад кард ҳар сӯ

که پیدا گر تواند کرد هر سو

Бишуд пайдо чу карда ӯ талошӣ

بشد پیدا چو کرده او تلاشی

Ба ҷайби нукар ҳаким бошӣ

به جیب نوکر حکیم باشی

Ҳаким бошӣ шунид инҳоиу ҳў ро

حکیم باشی شنید این های و هو را

Тафаҳҳус кард чун аҳвол ӯро ,

تفحص کرد چون احوال او را،

Бигуфто : шиша ҳаст аммо ба кор аст

بگفتا: شیشه هست اما به کار است

Чаҳ гӯна май даҳумгар ҷон сипораст ,

چگونه می‌دهم گر جان‌سپار است

Магари динор нақдӣ резем мушт

مگر دینار نقدی ریزیَم مشت

Ба шишаи пас туоне баради ангушт

به شیشه پس توانی برد انگشت

Фиристам одам ва хуфта кунандаш

فرستم آدم و خفته کنندش

Агар зар нест кардам решхандаш

اگر زر نیست کردم ریشخندش

Бигуфто : ин магӯ хирс бузург аст

بگفتا: این مگو خرس بزرگ است

Ба ҳилаи рӯбаҳ , аммо шакл гург аст

به حیله روبه، اما شکل گرگ است

Таъоруф донаду чарбии забонӣ

تعارف داند و چربی زبانی

зи савдояш на суд ва на зӣоне

ز سودایش نه سود و نه زیانی

Умргар , ба шавад , бидиҳад турои асб

عمر گر به شود، بِدْهَد ترا اسب

Арабии зодаи тозии хубу дили часб

عربی زاده تازی خوب و دل چسب

Фиристод ин ва додам зуди ҳоле

فرستاد این و دادم زود حالی

Ки бад ҳоласт дигари кӯи маҷолӣ ?

که بد حال است دیگر کو مجالی؟

Ду дарҳам кун ғизояшро муайян

دو درهم کن غذایش را معین

Ки бошад ин умри шакли брҳмн

که باشد این عُمَر شکل برهمن

Бигуфто : одамам дорад вуқуфӣ

بگفتا: آدمم دارد وقوفی

Ки хоҳад дод ӯро сФўнӣ

که خواهد داد او را هم سَفوفی

Вале як ман намак бо мшгкии об

ولی یک من نمک با مَشگکی آب

Бар ӯ резад кунад пас андакии хоб

بر او ریزد کند پس اندکی خواب

Ду рони модаи гомяши куҳани сол

دو ران ماده گامیش کهن سال

Хўронндши ғизо чун ҳаст бади ҳол

خورانندش غذا چون هست بد حال

Пас он гуҳи ҳол фавран боз гӯйанд

پس آنگه حال فورا باز گویند

Кигар ин чора набӯд чораи ҷӯянд

که گر این چاره نبود چاره جویند

Биринҷии шишае будӣ се пора

برنجی شیشه‌ای بودی سه پاره

Ба ҳам чун васл шуд гаштии минора

به هم چون وصل شد گشتی مناره

Ниҳоди он буқ бар сӯрохи хикш

نهاد آن بوق بر سوراخ خیکش

Бар ӯ май рехти пас обии зи дегаш

بر او می‌ریخت پس آبی ز دیگش

Чу пар шуд мшгш , аз ҳалқаш ба дар шуд

چو پر شد مَشگش، از حلقش به در شد

Сиблату ришу сар то пош тар шуд

سبیل و ریش و سر تا پاش، تر شد

Ғарази ӯъҷубае буд ин ҳикоят

غرض اعجوبه‌ای بود این حکایت

Ки рафт аз ҳоли наҳс ӯ ривоят

که رفت از حال نحس او روایت