Ҷалоир мешавад машъуфи чандон
جلایر میشود مشعوف چندان
Ки ноед дар ҳисобу ҳади имкон
که ناید در حساب و حد امکان
Шарафёби ҳузури боҳролнўр
شرفیاب حضور باهرالنور
Чу ҳосил мешавад вақтеаст масрур
چو حاصل میشود وقتی است مسرور
Шавад чун баъд аз он маҳрӯми хизмат
شود چون بعد از آن محروم خدمت
Бибинад бе ниҳояти ранҷу меҳнат
ببیند بی نهایت رنج و محنت
Хушо онон ки ҳар субҳу мсоинд
خوشا آنان که هر صبح و مسایند
Ба рӯй шоҳ дида ме гушойанд
به روی شاه دیده میگشایند
Фироқи хизмат шаҳ ҳаст мушкил
فراق خدمت شه هست مشکل
Аз он маҳрӯмяши пар хӯн шавад дил
از آن محرومیش پر خون شود دل
Ба ғам хона нишинад дар ба бандад
به غمخانه نشیند در ببندد
Бгрид аз ғам ва онӣ нахандад .
بگرید از غم و آنی نخندد
Агар доман кунандаш пари зи гавҳар
اگر دامن کنندش پر ز گوهر
Чу давр аз шоҳ шуд хокаш буд сар
چو دور از شاه شد خاکش بود سر
Фурушади хизмати мавло ба олам
فروشد خدمت مولا به عالم
Ҳақиқат ӯ дўобаст шакли одам
حقیقت او دواب است شکل آدم
Чу қӯти рӯҳи алтоф шаҳон аст
چو قوت روح الطاف شهان است
Надонад ҳар ки , ҳайвон бегумон аст
نداند هرکه، حیوان بی گمان است
Мурраххас гар кунӣ шоҳи замона
مرخص گر کنی شاه زمانه
Ки беҳоҷиб бабўсад остона
که بی حاجب ببوسد آستانه
Агар фармони диҳии арзии намояд
اگر فرمان دهی عرضی نماید
Вагар на гӯш бошад то дар ояд
وگرنه گوش باشد تا در آید
Буриш батар буд аз ганҷу молӣ
برش بهتر بود از گنج و مالی
Ки беранҷ оядаш дар дасти ҳоле
که بی رنج آیدش در دست حالی
Ҳузури шоҳ ба аз нон ва об аст
حضور شاه به از نان و آب است
Ҳар он кас ин надонад ӯ дўоб аст
هر آن کس این نداند او دواب است
з рӯй лутф гоҳе себу норай
ز روی لطف گاهی سیب و ناری
Чу анъомаши диҳӣ дар хотири оре
چو انعامش دهی در خاطر آری
Шавад он қӯти рӯҳу қолаб ӯ
شود آن قوت روح و قالب او
Дуои гӯй ту ҳасту толиб ӯ
دعاگوی تو هست و طالب او
Агар чаҳ ҳукм фармудӣ Малойир
اگرچه حکم فرمودی ملایر
з ҳар бор , хонае саҳми ҷалоир
ز هر بار، خانه ای سهم جلایر
Расонад бетағофул аз кам ва беш
رساند بی تغافل از کم و بیش
Казин бобат набошад дар дилаши риш
کزین بابت نباشد در دلش ریش
Чаро ки ӯ ғариб ин диёраст
چرا که او غریب این دیارست
Санои густар ба зот шаҳриёраст
ثنا گستر به ذات شهریارست
Надонистам чаро кард ӯ фаромӯш
ندانستم چرا کرد او فراموش
Магар нишнид ҳукми шоҳ аз гӯш ?
مگر نشنید حکم شاه از گوش؟
Ки ҳукми шаҳ чу дар шоҳвораст
که حکم شه چو دُرّ شاهوارست
Гиронмояаст ва зеб гӯшвораст
گرانمایه است و زیب گوشوارست
Набояд амр ва наяшро фаромӯш
نباید امر و نهیش را فراموش
Кунад ҳар кас ки бошад дар сараши ҳуш
کند هر کس که باشد در سرش هوش
Вале аҳди шаҳаншоҳи ҷаҳони дор
ولیعهد شهنشاه جهاندار
Ки шаҳ аббос омад аввали бор ,
که شه عباس آمد اول بار
Чу буд ӯ лоиқи иклилу тахташ
چو بود او لایق اکلیل و تختش
Худовандо ту ёрии даҳ ба бахташ
خداوندا تو یاری ده به بختش