Ҷалоири рӯи дуояши гир аз сар
جلایر رو دعایش گیر از سر
Ба ғайр аз ҳамду наът аз ҷумла бигузар
به غیر از حمد و نعت از جمله بگذر
Худовандо ба нури поки Аҳмад
خداوندا به نور پاک احمد
Вуҷӯд ӯ набинад дар ҷаҳони бад
وجود او نبیند در جهان بد
Марому матлабаши бодои муҳайё
مرام و مطلبش بادا مهیا
Набинад ғайри шодии ранҷи дунё
نبیند غیر شادی رنج دنیا
Зимоми ихтиёри малики Эрон
زمام اختیار ملک ایران
Диҳии дасташ ба ҳақи шоҳи мардон
دهی دستش به حق شاه مردان
Ба ҳар иқлӣми созиши ҳукми ҷорӣ
به هر اقلیم سازش حکم جاری
Намонад бар дили покаши ғуборӣ
نماند بر دل پاکش غباری
Ҳасудашро ба ғамҳо мубтало кун
حسودش را به غمها مبتلا کن
Танишро ҳомили ранҷ ва бало кун
تنش را حامل رنج و بلا کن
Ҷаҳон то ҳаст гӯ бар ком ӯ бод
جهان تا هست گو بر کام او باد
Ба ҳақи мусҳафу болнўни волсод
به حق مصحف و بالنون والصاد
Ҷалоири анбарӣ бар рӯй кофур
جلایر عنبری بر روی کافور
Бирез аз калаки гавҳари бори пари нур
بریز از کلک گوهربار پر نور
зи баҳри фикр ғўсӣ кун нкўбоб
ز بحر فکر غوصی کن نکوباب
Буруновар дар носуфта аз об
برون آور دُر ناسفته از آب
зи дарҳои гарони моя ба доман
ز دُرهای گرانمایه به دامن
Биору ҷумла дар роҳи шаҳи афкан
بیار و جمله در راه شه افکن
Ту ғаввосӣ ва дар бояд ба бозор ,
تو غواصی و دُر باید به بازار
Биорӣ зон ки дории хуши харидор
بیاری زان که داری خوش خریدار
Саноу наъти шаҳи вирд забон кун
ثنا و نعت شه ورد زبان کن
Вази он номи хушаши ширин , забон кун
وز آن نام خوشش، شیرین زبان کن
Вале аҳди шаҳаншоҳи замона
ولیعهد شهنشاه زمانه
Ки шаҳи аббоси он шоҳи ягона ,
که شه عباس آن شاه یگانه
Чу лоиқ бар сарири сарварӣ буд
چو لایق بر سریر سروری بود
Вале аҳдаши шҳншаҳ ном фармуд
ولیعهدش شهنشه نام فرمود
На ҳар кас дар хури иклил ва тахт аст
نه هر کس درخور اکلیل و تخت است
Ҷаҳони дории намӯдани кор сахт аст
جهانداری نمودن کار سخت است
Зхотм чун тавон гаштани сулаймон ?
ز خاتم چون توان گشتن سلیمان؟
Сулаймон боядаш хотам на девон
سلیمان بایدش خاتم نه دیوان
Худованди ҷаҳони лоиқ чу дидаш
خداوند جهان لایق چو دیدش
Миёни сарварон ӯро гузидаш
میان سروران او را گزیدش
Фароғат дар ҷаҳон аз адлу ҷўдш
فراغت در جهان از عدل و جودش
Ҳамаи гардани кашони сар бар суҷудаш
همه گردنکشان سر بر سجودش
Ҳамаи кон мурувват ҳасту инсоф
همه کان مروت هست و انصاف
Дуои гӯйиш буд аз қоф то қоф
دعا گویش بود از قاف تا قاف
Хуранд аз кони ҷўдши перу бурно
خورند از کان جودش پیر و برنا
Басии мискин ба аҳдаш шуд тавоно
بسی مسکین به عهدش شد توانا
Ҳамаи осӯдаи халқ аз заҳмату ранҷ
همه آسوده خلق از زحمت و رنج
Гушӯда бар рухи олам дар ганҷ
گشوده بر رخ عالم در گنج
Ба ҷузи осӯда корӣ нест корӣ
بجز آسودهکاری نیست کاری
Биҳамдиллоҳи нкўшди рӯзгорӣ
بحمدالله نکو شُد روزگاری
Шубони мяш гургаст ин замона
شبانِ میش گرگ است این زمانه
Ҳаммом ва боз шуд ҳам ошиёна
حمام و باز شد هم آشیانه
Набинад ҳеҷ тани ранҷу азият
نبیند هیچ تن رنج و اذیت
Ҳама дар маҳд амн омад раият
همه در مهد امن آمد رعیت
Кунад девони мӯрӣ чун сулаймон
کند دیوان موری چون سلیمان
Надорад бими кас аз мол ва аз ҷон
ندارد بیم کس از مال و از جان
Ба қонӯни шариъат роҳ пуед
به قانون شریعت راه پوید
Куҷои шайтон ба бориш роҳ ҷӯяд ?
کجا شیطان به بارش راه جوید؟
Шудаи садии миёни куфру ислом
شده سدی میان کفر و اسلام
Паноҳи малику дайнаши ҳии эълом
پناه ملک و دینش حی اَعلام
Ба шоҳии ин чунин кас шуд сазовор
به شاهی اینچنین کس شد سزاوار
На ононе ки бошанд мардуми озор
نه آنانی که باشند مردم آزار
Худовандо паноҳаш бош зи осеб
خداوندا پناهش باش زآسیب
Ки дод ӯ малику дайнро зинату зеб
که داد او ملک و دین را زینت و زیب
Ҷалоиргар ту дории ҳасби ҳоле
جلایر گر تو داری حسب حالی
Ба хоки пои шаҳи даҳ арзи ҳоле
به خاک پای شه ده عرض حالی
Ки шаҳи боби умед ва раҳм вуҷӯдаст
که شه باب امید و رحم و جودست
Биҳамдиллоҳи ҳамаи арз ту судаст
بحمدالله همه عرض تو سودست
Ду бобат буд арзи ин ҷалоир
دو بابت بود عرض این جلایر
Шҳо ҳукми ҳузуру амри нозир
شها حکم حضور و امر ناظر
Карам кардӣ зи нозири гашти кӯтоҳ
کرم کردی ز ناظر گشت کوتاه
Шавад арзи ҳузураш низ дили хоҳ
شود عرض حضورش نیز دلخواه
Шуморӣ аз карам чун бандагонат
شماری از کرم چون بندگانت
Ки бемонеъ бабўсанд остонат
که بی مانع ببوسند آستانت
Дуои гӯро ҳамаи омол ин аст
دعاگو را همه آمال این است
Ки расми бобу арбобаш ҳамин аст
که رسم باب و اربابش همین است
Ба сар чун ишқу шавқи хизмати шоҳ ,
به سر چون عشق و شوق خدمت شاه
Бидорад аз чаҳ дасташ ҳаст кӯтоҳ ?
بدارد از چه دستش هست کوتاه؟
Агар фармони диҳӣ бе манъи ҳоҷиб
اگر فرمان دهی بی منع حاجب
Ки беузр ӯ насозад тарки воҷиб
که بی عذر او نسازد ترک واجب
Ба ӯ чун воҷиб ояд бӯсад ӯ дар
به او چون واجب آید بوسد او در
Чаро маҳрӯм ва маҳзунасту музтар ?
چرا محروم و محزون است و مضطر؟
На он ҳам бандае аз бандагон аст
نه آن هم بندهای از بندگان است
Чаро маҳрӯми гоҳ аз остонаст ?
چرا محروم گاه از آستان است؟
зи аснофи арозил дар ҳасб нест
ز اصناف اراذل در حسب نیست
Бидонади шаҳ ки беасл ва насаб нест
بداند شه که بی اصل و نسب نیست
Хусӯси имрӯзи олии қадар ва ҷоҳ аст
خصوص امروز عالی قدر و جاه است
Ки чокар бар дар олам паноҳ аст
که چاکر بر در عالم پناه است
Худои дондкаҳи файзӣ бо саодат
خدا داندکه فیضی با سعادت
Набошад пеш ӯ батар зи хизмат
نباشد پیش او بهتر ز خدمت
Яке соъати шари Фёби ҳузурат
یکی ساعت شرفیاب حضورت
Шавад дар пешгоҳи босрўрт
شود در پیشگاه باسرورت
зи малику мол олам ҳаст афзӯн
ز ملک و مال عالم هست افزون
Ки дар дасташ фитад беҳарф ва бе чун
که در دستش فتد بی حرف و بی چون
Ҳар он кас ин надонад чун дўобӣ
هر آن کس این نداند چون دوابی
Нафаҳмида магар хӯрдӣу хобӣ
نفهمیده مگر خوردی و خوابی
На ҳар нотиқ ҳақиқат ҳаст одам
نه هر ناطق حقیقت هست آدم
Буд нотиқ ки аз ҳайвон буд кам
بود ناطق که از حیوان بود کم
Ба арзами қалби поки шаҳ гувоҳ аст
به عرضم قلب پاک شه گواه است
Ки сидқу кизби ташхисаши з шоҳ аст
که صدق و کذب تشخیصش ز شاه است
Ҷалоир бар дуо кӯшу санояш
جلایر بر دعا کوش و ثنایش
Бихоҳ аз қодир бе чун бақояш
بخواه از قادر بی چون بقایش
Худовандо ба ҳақи зот бе чун
خداوندا به حق ذات بی چون
Ки то гардад чунин ин чархи гардун ,
که تا گردد چنین این چرخ گردون
Бигардад бар марому муддаояш
بگردد بر مرام و مدعایش
Вале ҷовиди бнмоӣии бақояш
ولی جاوید بنمائی بقایش
зи осеби замон маҳфӯз бошад
ز آسیب زمان محفوظ باشد
зи умри ҷовдон маҳзуз бошад
ز عمر جاودان محظوظ باشد
Кунӣ ҳукмаши равон аз ма ба моҳӣ
کنی حکمش روان از مه به ماهی
Ба коми дили намояди подшоҳӣ
به کام دل نماید پادشاهی
Рақибу ҳосид ӯро талафи соз
رقیب و حاسد او را تلف ساز
Тан ҳар ду ба тири ғами ҳадафи соз
تن هر دو به تیر غم هدف ساز