Ҷалоир ҳаст ширини комат аз шоҳ

جلایر هست شیرین کامت از شاه

Биҳамдиллоҳи маромати гашти дили хоҳ

بحمدالله مرامت گشت دلخواه

Ҷалоири лўлўи шҳўор овар

جلایر لؤلؤ شهوار آور

Насуфта гавҳарӣ дар вор овар

نسفته گوهری دُروار آور

Вале аҳди шаҳаншоҳи ҷаҳони дор

ولیعهد شهنشاه جهاندار

Санояши фарзи дони зи оғоз ҳар кор

ثنایش فرض دان زآغاز هر کار

Ки ӯ чун лоиқи иклил ва тахт аст

که او چون لایق اکلیل و تخت است

Худовандаши муайяну ёр , бахт аст

خداوندش معین و یار، بخت است

Ки аз як фикри бикраши халқи озод

که از یک فکر بکرش خلق آزاد

Шавад он гуҳ ки даст саъй бикшод

شود آنگه که دست سعی بگشاد

Мушир ва ҳам мшорши ақли комил

مشیر و هم مشارش عقل کامل

Намояди мушкилоти сахтро ҳал

نماید مشکلات سخت را حل

Ҳамаи диданд ва донанд иҳтимомаш

همه دیدند و دانند اهتمامش

Уториди гоҳ дониш шуд ғуломаш

عطارد گاه دانش شد غلامش

Дирангу сабру ҳаламу истиқомат

درنگ و صبر و حلم و استقامت

Чу дид аз ӯ Зуҳал дорад иқомат

چو دید از او زحل دارد اقامت

Ба гоҳи разми теғаши тезу хӯни хор

به گاه رزم تیغش تیز و خونخوار

Шудаи миррӣхи зи он рӯи сурхи рухсор

شده مریخ زآن رو سرخ‌رخسار

Мураббӣ ҳаст чун рои дабираш

مربی هست چون رای دبیرش

Ба ҳаркаси хосса бар бадари мунираш

به هرکس خاصه بر بدر منیرش

Шудаи брҷиси саргардону ҳайрон

شده برجیس سرگردان و حیران

Ки чун гардад ғуломи шоҳи Эрон ?

که چون گردد غلام شاه ایران

Занад ноҳиди чангӣу чғонаҳ

زند ناهید چنگی و چغانه

Ба базми пари сарвари он ягона

به بزم پر سرور آن یگانه

Биҳамдиллоҳи ҳамаи кораши нкўшд

بحمدالله همه کارش نکو شُد

Ҳар он чаҳ хостии он қисм ӯ шуд

هر آنچه خواستی آن قسم او شد

Фиристодӣ ба рӯс аз роҳи фарҳанг

فرستادی به روس از راه فرهنگ

Яке фарзанд ва шудгар хотирати танг ,

یکی فرزند و شد گر خاطرت تنگ

Чаҳ ғами шоми фироқаши хуши саромад

چه غم شام فراقش خوش سرآمد

Амирзодаҳ хусрав рафт ва омад

امیرزاده خسرو رفت و آمد

Ҳар он фармудяш он қисм ӯ кард

هر آن فرمودیش آن قسم او کرد

Дили сад пораи душман руфӯ кард

دل صد پاره دشمن رفو کرد

Намӯдӣ дӯстӣ чун бо шаҳи рӯс

نمودی دوستی چون با شه روس

Аз он дар даст ҳосид монад афсӯс

از آن در دست حاسد ماند افسوس

Аз ин тадбир осуданд чандон

از این تدبیر آسودند چندان

Ҳамаи лабҳои давлати хоҳи хандон

همه لب‌های دولتخواه خندان

Ҳамон аҳдӣ ки аз хомии шикастанд

همان عهدی که از خامی شکستند

Ба пухтаи корят муҳкам бибастанд

به پخته کاریت محکم ببستند

Балии фарзанди фарзона чунин аст

بلی فرزند فرزانه چنین است

Ҳамаи кирдор ӯ нек ва гузин аст

همه کردار او نیک و گزین است

Нишон аз боб дорад он хирадманд

نشان از باب دارد آن خردمند

Аз он фармудяш фарзонаи фарзанд

از آن فرمودیش فرزانه فرزند

Ҳамон нурӣ ки аз хури гашти зоҳир

همان نوری که از خور گشت ظاهر

Муассир чун хураст ин ҳаст боҳар

موثر چون خورست این هست باهر

Биҳамдиллоҳ ки аз рои хабират

بحمدالله که از رای خبیرت

зи тадбироти илм бо мунират ,

ز تدبیرات علم با منیرت

Миёни куфру дайн садӣ бибастӣ

میان کفر و دین سدی ببستی

Ки ҳеҷ аз аҳли дайни зи аввали нахустӣ

که هیچ از اهل دین زَاول نَخَستی

Бишорати арз инаст бар шаҳаншоҳ

بشارت عرض این است بر شهنشاه

Ки кор рӯс шуд ин қисми кӯтоҳ

که کار روس شد این قسم کوتاه

Вале паймӯдаи роҳии огаҳ аз кор

ولی پیموده راهی آگه از کار

Бибояд рафт ва он ҷо кард изҳор

بباید رفت و آنجا کرد اظهار

Ки нишморанд осони ин ҳикоят

که نشمارند آسان این حکایت

Шавад арз аз бдоит то ниҳоят

شود عرض از بدایت تا نهایت

Бидонанд қадари ин тадбиру фарҳанг

بدانند قدر این تدبیر و فرهنگ

Хӯрд бар шиша ҳар ҳосидии санг

خورد بر شیشهٔ هر حاسدی سنگ

Шавад маълуми кори хому пухта

شود معلوم کار خام و پخته

Набояд монад ин мушкили наҳуфта

نباید ماند این مشکل نهفته

Казин пас иҳтимомӣ дар ҳамаи кор

کزین پس اهتمامی در همه کار

Бифармоянду ёди оранди кирдор

بفرمایند و یاد آرند کردار

Ки мушкил кӣ шавад осон ? бадоне

که مشکل کی شود آسان، بدانی

Калидаш ҳаст дасти кордонӣ

کلیدش هست دست کاردانی

Чу карт бо худованд ҷалил аст

چو کارت با خداوند جلیل است

Гулистони оташати ҳам чун халил аст

گلستان آتشت هم چون خلیل است

Рифоҳи халқи ҷустӣ аз худованд

رفاه خلق جُستی از خداوند

Худовандат бидорад шод ва хурсанд

خداوندت بدارد شاد و خرسند

Наме хоҳии азият бар хилоиқ

نمی‌خواهی اذیت بر خلایق

Ба ҳар кории нмоӣии хуши дақоиқ

به هر کاری نمائی خوش دقایق

Ба қонӯни шариъати роҳи пўӣӣ

به قانون شریعت راه پوئی

Ба ғайр аз амри ҳақи ҳукмии нгўӣӣ

به غیر از امر حق حکمی نگوئی

Раоёу броёи ҷумлаи хушнӯд

رعایا و برایا جمله خشنود

Зӣоне нест дар аҳдати магари суд

زیانی نیست در عهدت مگر سود

Зъдлти барраи пеши гурги хуфта

ز عدلت بره پیش گرگ خفته

Киро ёро ки ҳарф ҷабр гуфта ?

که را یارا که حرف جبر گفته؟

Дар ҷӯаду карам бар халқи як сар

دَر جود و کرم بر خلق یک سر

Гушӯдӣ эй хдиўи додгустар

گشودی ای خدیو دادگستر

Бихоҳӣ халқро дар маҳди роҳат

بخواهی خلق را در مهد راحت

Надидаи кас ба аҳдати ҳеҷ меҳнат

ندیده کس به عهدت هیچ محنت

Хилоиқи рӯзу шаб аз перу бурно

خلایق روز و شب از پیر و برنا

Дуо гӯйанд то гардии тавоно

دعا گویند تا گردی توانا

Мухолиф бо маромати чархи гардун ,

مخالف با مرامت چرخ گردون

Нагардад то нагардад фоми гули гаван

نگردد تا نگردد فام گلگون

Худои умрати ҳаёт Хизр созад

خدا عمرت حیات خضر سازد

Миёни срўронти хуши навозад

میان سرورانت خوش نوازد

Тўӣӣ чун млҷои ҳам тарку тоҷик

توئی چون ملجأ هم ترک و تاجیک

Аз он оянд ҷустати давру наздик

از آن آیند جستت دور و نزدیک

Таъаддӣ чун кунанд атрофи дигар

تعدی چون کنند اطراف دیگر

Шудаи бобати умеди халқи ин дар

شده بابت امید خلق این در

Гушоиш бар дарат дода худованд

گشایش بر درت داده خداوند

Ки ғамгин ҳар ки омад рафт хурсанд

که غمگین هر که آمد رفت خرسند

Илоҳии ин дар умед бигушоӣ

الهی این در امید بگشای

Ту ин давлат ба шаҳ ҷовид бинмоӣ

تو این دولت به شه جاوید بنمای

Чу додӣ аз раҳи тадбиру дониш

چو دادی از ره تدبیر و دانش

Зимоми кори дасти аҳли бениш

زمام کار دست اهل بینش

зи авлоди расӯлу хайри хоҳӣ

ز اولاد رسول و خیر خواهی

Диҳад бар зоти покаши ҳақи гувоҳӣ

دهد بر ذات پاکش حق گواهی

Ба ғайр аз нек хоҳӣ нест кораш

به غیر از نیک خواهی نیست کارش

Ба хос ва ом додӣ ихтиёраш

به خاص و عام دادی اختیارش

Чу ӯ қоими мақоми ҳазрати шоҳ

چو او قائم مقام حضرت شاه

Бишуд , дасти таъаддии гашти кӯтоҳ

بشد، دست تعدی گشت کوتاه

Ҳамаи аҳкоми муҳками ҳукм шоҳ аст

همه احکام محکم حکم شاه است

Низоми малик дар маънӣ гувоҳ аст

نظام ملک در معنی گواه است

Ҷалоир кун дуо ва хатм кун арз

جلایر کن دعا و ختم کن عرض

Дуои зот покаш ҳаст чун фарз

دعای ذات پاکش هست چون فرض

Илоҳӣ то ҷаҳонро ном бошад

الهی تا جهان را نام باشد

Ба ҳар ояндааш як ом бошад

به هر آینده‌اش یک عام باشد

Равад андӯҳ ва ояд бахту иқбол

رود اندوه و آید بخت و اقبال

Ба ҳар рӯз ва ба ҳар моҳ ва ба ҳар сол

به هر روز و به هر ماه و به هر سال

Ҳасудаш дар ба дар бар ҳар диёрӣ

حسودش در به در بر هر دیاری

Набошад дар ҳаёт ӯ қарорӣ

نباشد در حیات او قراری

Ҳамаи аҳбоб ӯ дар айшу шодӣ

همه احباب او در عیش و شادی

Диҳад ҷони душманаш дар ноМуродӣ

دهد جان دشمنش در نامرادی