Ҷалоири коми ту зон шаҳд ком аст

جلایر کام تو زان شهد کام است

Дуояш кун ки ин шаҳр сиём аст

دعایش کن که این شهر صیام است

Ҷалоир шуд наво хон куҳани сол

جلایر شد نواخوان کهن سال

Накӯ омад ба шаҳи ин сол дар фол

نکو آمد به شه این سال در فال

Ба бар он ҷои зхлътҳои зебо

ببر آنجا ز خلعت‌های زیبا

Намӯда боз дар сари золи дунё

نموده باز در سر زال دنیا

Бурун оварда пари мурғони боғӣ

برون آورده پر مرغان باغی

Ба ҳар шохӣ шудаи равшани чароғӣ

به هر شاخی شده روشن چراغی

Мурассаъ бол багушӯда ба сад ноз

مرصع بال بگشوده به صد ناز

Туюри боғ ва булбул дода овоз

طیور باغ و بلبل داده آواز

Мубораки бод бар шоҳ ҷаҳон гуфт

مبارک‌باد بر شاه جهان گفت

Саҳоб ва ҳам сабои гирд аз раҳаш рафт

سحاب و هم صبا گرد از رهش رُفت

Ба бустони халъат зебо бапушанд

به بستان خلعت زیبا بپوشند

Ҳар он чаҳ кард бояд кард ва кӯшанд

هر آنچه کرد باید کرد و کوشند

з ҳар лола чароғӣ карда равшан

ز هر لاله چراغی کرده روشن

Заминҳои фусурда гашта гулшан

زمین‌های فسرده گشته گلشن

Бунафшаи рустаи гирди ҷӯйборон

بنفشه رُسته گرد جویباران

Чу хат бар оризи симини изорон

چو خط بر عارض سیمین عذاران

Ду чашми наргис махмур шуд боз

دو چشم نرگس مخمور شد باز

Саман бо арғавони дмсоз ва ҳам роз

سمن با ارغوان دمساز و همراز

зи зинат ҳар чаҳ гӯям бар тарк кард

ز زینت هرچه گویم بَرتَرَک کرد

Сар аз хок ҳар наботӣ бар фалак кард

سر از خاک هر نباتی بر فلک کرد

Ҳама шуд марзу бумаши лоҷувардӣ

همه شد مرز و بومش لاجوردی

Сабо бар оризаш нагузошт гардӣ

صبا بر عارضش نگذاشت گردی

Заминҳо чун зумурради сабзу хуши ранг

زمین‌ها چون زمرد سبز و خوش رنگ

Чаман дар бар кашида лоларо танг

چمن در بر کشیده لاله را تنگ

зи дебои гстридаҳи фарш бар хок

ز دیبا گستریده فرش بر خاک

Сабо фаррош гашта чусту чолок

صبا فراش گشته چُست و چالاک

Саҳоби обӣ ба рӯй гулшан оварад

سحاب آبی به روی گلشن آورد

Чароғи лолаҳои равшан оварад

چراغ لاله‌های روشن آورد

Равон бар кӯҳу саҳрои оби ҷорӣ

روان بر کوه و صحرا آب جاری

Ки шавед ҳар куҷо бошад ғуборӣ

که شوید هر کجا باشد غباری

Абири афшони сабо дар ҳар чаман ҳо

عبیر افشان صبا در هر چمن‌ها

Пар аз булбул ба дар зоғу заған ҳо

پر از بلبل به در زاغ و زغن‌ها

Насимаш шуд муаттари баси диловез

نسیمش شد معطر بس دلاویز

Саросари хиттаи маъмури табриз . . .

سراسر خطه معمور تبریز

Зтхти шаҳи ҷаҳон рӯй баӣ ёфт

ز تخت شه جهان روی بهی یافت

Бирав бустони аҷаби сарв сеӣ ёфт

بَرو بستان عجب سرو سهی یافت

Ҷаҳонро нави арӯсӣ тоза омад

جهان را نو عروسی تازه آمد

зи гул бар рӯй гулшан ғоза омад

ز گل بر روی گلشن غازه آمد

Муборак чанде омад хуши баҳорӣ

مبارک چندی آمد خوش بهاری

Хуҷастаи фаслӣу хуши рӯзгорӣ

خجسته فصلی و خوش روزگاری

На шояд дар чунин фаслии ҳазин буд

نشاید در چنین فصلی حزین بود

Чу ман танҳо нишин , хилват гузин буд

چو من تنهانشین، خلوت‌گزین بود

Ки аҳди ҳазрати соҳиб қирон аст

که عهد حضرت صاحبقران است

Чаҳ ғам бошад ки шодӣ бекарон аст

چه غم باشد که شادی بیکران است

Дили поки шаҳаншоҳи ҷаҳони дор

دل پاک شهنشاه جهاندار

Ба ҷуз шодӣ нахоҳад халқро кор

بجز شادی نخواهد خلق را کار

Худовандо бидораш шоду Мансур

خداوندا بدارش شاد و منصور

Бикун бади хоҳ ӯро зинда дар гӯр

بکن بد خواه او را زنده در گور

Ҷаҳони хуррами зи теғи обдорш

جهان خرم ز تیغ آبدارش

Чунин омад ҷаҳони дории қарораш

چنین آمد جهانداری قرارش

Гузида ӯ яке фарзонаи фарзанд

گزیده او یکی فرزانه فرزند

Вале аҳдаш намӯд ва гашт хурсанд

ولیعهدش نمود و گشت خرسند

Аз ин бобати хилоиқи шоди гаштанд

از این بابت خلایق شاد گشتند

Ҳама аз қайди ғами озоди гаштанд

همه از قید غم آزاد گشتند

Буд аббоси шоҳи бахти фирӯз

بود عباس شاه بخت فیروز

Мубораки бод бар ӯ иди наврӯз

مبارک باد بر او عید نوروز

Ҳамаи рӯзӣ ба ӯ чун иди гардон

همه روزی به او چون عید گردان

Дили аъдоӣ ӯ навмеди гардон

دل اعدای او نومید گردان

Ҳавохоҳони шаҳ дар айшу шодӣ

هواخواهان شه در عیش و شادی

Ҳасудашро мадаи ҷузи ғами Муродӣ

حسودش را مده جز غم مرادی

Ба гетии номи некашро илм кун

به گیتی نام نیکش را علم کن

Тани аъдоаши омоҷ ситам кун

تن اعداش آماج ستم کن

Бирав фирӯзи гардони иди наврӯз

برو فیروز گردان عید نوروز

Чароғ ҳар муродашро бар афрӯз

چراغ هر مرادش را بر افروز

Ки ӯ садӣ буд бар куфру ислом

که او سدی بود بر کفر و اسلام

Нигаҳи дораши ту аз осеби айём

نگه دارش تو از آسیب ایام

Бидиҳ қудрат ба ӯ чандон ки шояд ,

بده قدرت به او چندان که شاید

Ҳроси малику миллатро намояд

حراس ملک و ملت را نماید

Қавии гардон ки шоҳи малик ва дайн аст

قوی گردان که شاه ملک و دین است

Ҳавохоҳон хиролмрслин аст

هواخواهان خیرالمرسلین است

Чароғи дайни азуи равшан чунон аст

چراغ دین ازو روشن چنان است

Ки ҳаркасро зи молу ҷон амон аст

که هرکس را ز مال و جان امان است

Ба ҷуз дар наҳй мункири амри маърӯф

بجز در نهی منکر امر معروف

намесозад ҳавоси хеши масруф

نمی‌سازد حواس خویش مصروف

Хилоиқи зини сабаб осӯда ҳоланд

خلایق زین سبب آسوده حالند

зи рафтори накӯяши мстмолнд

ز رفتار نکویش مستمالند

Ба ҷуз роҳат нахоҳад халқро ранҷ

بجز راحت نخواهد خلق را رنج

Гушӯда бар рух ҳар кас дар ганҷ

گشوده بر رخ هر کس در گنج

Ҳама чун реза хор хон ӯйанд

همه چون ریزه خوار خوان اویند

Ба ҷузи шодии раҳи дигари нпўнид

بجز شادی ره دیگر نپویند

зи адл ӯ ғнм бо шери хуфта

ز عدل او غنم با شیر خفته

Киро қудрат ки ҳарф ҷабр гуфта ?

که را قدرت که حرف جبر گفته؟

Ҳаммому бози ҳам парвоз гашта

حمام و باز هم‌پرواز گشته

Уқобу Кебеки хуши дам соз гашта

عقاب و کبک خوش دمساز گشته

зи хавфи эҳтисобаши Зуҳраро чанг

ز خوف احتسابش زهره را چنگ

з даст афтоду пош аз рақс шуд ланг

ز دست افتاد و پاش از رقص شد لنگ

Фалаки пеши ҷанобати сақфи пастӣ

فلک پیش جنابت سقف پستی

На кайвонро ба айвони ту дастӣ

نه کیوان را به ایوان تو دستی

Чу хури брдидаҳи хоки даргаат ро

چو خور بردیده خاک درگهت را

Кашида зон сабаб шуд олами оро

کشیده زان سبب شد عالم آرا

Уториди гоҳ дониш шуд ғуломат

عطارد گاه دانش شد غلامت

Чу дар дргўш дорад ҳар каломат

چو دُر دَر گوش دارد هر کلامت

Ба гоҳи разми бандии хасм дар мех

به گاه رزم بندی خصم در میخ

Кашии миррӣхро чун мурғ дар сих

کشی مریخ را چون مرغ در سیخ

Бар ҷӯади ту Аммони қатрае нам

بر جود تو عمان قطره‌ای نم

Бар ҳлмти ҷибол аз хардалӣ кам

بر حلمت جبال از خردَلی کم

?бирт ҳар рамзи махфии ошкоро

برت هر رمز مخفی آشکارا

Чу кони раҳматии дории мудоро

چو کان رحمتی داری مدارا

Гузидӣ як дабири ҳӯшёрӣ

گزیدی یک دبیر هوشیاری

Сухани дони орифӣ , огаҳи зи корӣ

سخندان عارفی، آگه ز کاری

Бифармудӣ : марои қоим мақом аст

بفرمودی، مرا قائم مقام است

Ки ҳаркас донад ӯро чун мақом аст

که هرکس داند او را چون مقام است

зи амраши перу бурно сар нтобад

ز امرش پیر و برنا سر نتابد

Ба хизмати рӯзу шабҳо май шитобад

به خدمت روز و شب‌ها می‌شتابد

зи лутфи шоҳи он пери хирадманд

ز لطف شاه آن پیر خردمند

Намӯда муфсидонро пой дар банд

نموده مفسدان را پای در بند

Сипоҳӣу раиятро навозад

سپاهی و رعیت را نوازد

Ба лутфи шоҳи кор ҷумла созад

به لطف شاه کارِ جمله سازد

Миёни бастаи камар дар хизмати шоҳ

میان بسته کمر در خدمت شاه

Набошад ғифлат ӯро гоҳ ва бе гоҳ

نباشد غفلت او را گاه و بی گاه

Ки ин ҳам лутфи шоҳ бемисол аст

که این هم لطف شاه بی مثال است

Хилоиқи шод ва ҳар тан мстмол аст

خلایق شاد و هر تن مستمال است

Чу қонӯни ҷаҳони дорӣ чунин кард

چو قانون جهانداری چنین کرد

Дар ангушташи ҷаҳонро чун нигин кард

در انگشتش جهان را چون نگین کرد

Ҷаҳони дорӣ на осон , бал ки сахт аст

جهانداری نه آسان، بل که سخت است

На ҳар кас дар хури иклил ва тахт аст

نه هرکس درخور اکلیل و تخت است

Набошад мункираш дар кули офоқ

نباشد منکرش در کلّ آفاق

Ба хизмати коряш ҳар нафаси муштоқ

به خدمت‌کاریش هر نفس مشتاق

Паноҳу млҷои халқи остонаш

پناه و ملجأ خلق آستانش

Чаҳ фағфур ва чаҳ қайсари посбонаш

چه فغفور و چه قیصر پاسبانش

Ҳар он каси шукри ин неъмат надорад

هر آن کس شکر این نعمت ندارد

Худо ӯро зи мардӯдони шуморад

خدا او را ز مردودان شمارد

Намӯда азми даргоҳи шаҳаншоҳ

نموده عزم درگاه شهنشاه

Анонаши бахту фирӯзяши ҳам роҳ

عنانش بخت و فیروزیش همراه

Қирон саъдин кунад чун дар маи нав

قران سعدین کند چون در مه نو

Шавад ршги ҷинони дашти қаламрав

شود رشگِ جنان، دشتِ قلمرو

Саодати ҳам Аннану раҳбараши бод

سعادت هم عنان و رهبرش باد

Худо дар ҳар умӯрии ёвараши бод

خدا در هر اموری یاورش باد

Шавад фоиз ба файз дидани боб

شود فایض به فیض دیدن باب

Буд ин ифтитоҳи фатҳи абвоб

بود این افتتاح فتح ابواب

Аннанро атф созад пас ба табриз

عنان را عطف سازد پس به تبریز

Ҳамаи ҷом маромаш гашта лаби рез

همه جام مرامش گشته لبریز

Ҷалоирро саодат беҳисоб аст

جلایر را سعادت بی حساب است

Ки аз мусталзимин ин рикоб аст

که از مستلزمین این رکاب است

Ҷалоири калаки гавҳари бори дорӣ

جلایر، کلک گوهر بار داری

Суханҳо чун дар шҳўори дорӣ

سخن‌ها چون دُر شهوار داری

Дуъогӯяш ки ин шаҳр сиём аст

دعا گویش که این شهر صیام است

Шавад идину тоъатҳо тамом аст

شود عیدین و طاعت‌ها تمام است

Ба музди ин ибодатҳои ин моҳ

به مزد این عبادت‌های این ماه

Ки кардӣ дар паноҳи давлати шоҳ ,

که کردی در پناه دولت شاه

Бихоҳ ибқои шаҳро аз худованд

بخواه ابقای شه را از خداوند

Ки дорад дар паноҳаши шод ва хурсанд

که دارد در پناهش شاد و خرسند

Худовандо Кариму корсозӣ

خداوندا کریم و کارسازی

з ҳар чизе мубарро , бе ниёзӣ

ز هر چیزی مبرا، بی نیازی

Ба ҳақи обрӯии ҳашт ва ҳам чор

به حق آبروی هشت و هم چار

Ба дайни Аҳмади Маҳмӯди мухтор

به دین احمد محمود مختار

Ба ҳақи он муқаррабҳои даргоҳ

به حق آن مقرب‌های درگاه

Кунӣ ҳифз аз ҳаводиси давлати шоҳ

کنی حفظ از حوادث دولت شاه

Ба зери ҳукмаш аз ма то ба моҳӣ

به زیر حکمش از مه تا به ماهی

Ба коми дили намояди подшоҳӣ

به کام دل نماید پادشاهی

Вале умраши ҳаёти ҷовдони бод

ولی‌عمرش حیات جاودان باد

Ҳар он чаҳ хоҳад ӯ батар аз он бод

هر آنچه خواهد او بهتر از آن باد

Кунӣ идаши муборак бо дили шод

کنی عیدش مبارک با دل شاد

Ҳамаи рӯзу ҳамаи солаши накӯи бод

همه روز و همه سالش نکو باد

Бубахшӣ ҷумлаи фарзандаши тамомӣ

ببخشی جمله فرزندش تمامی

Казу монад ба гетии номи номӣ

کزو ماند به گیتی نامِ نامی

Ҳамаи аҳбобу давлат хўош хурсанд

همه احباب و دولت‌خواش خرسند

Бидорӣ ҳар ҳасудаши сахти дарбанд

بداری هر حسودش سخت دربند