Ҷалоир : бар дуои хатм сухан кун

جلایر! بر دعا ختم سخن کن

Санои шоҳ дар ҳар анҷуман кун

ثنای شاه در هر انجمن کن

Агар ҳади саноӣ ӯ надорӣ

اگر حد ثنای او نداری

Бақояши хоҳ аз қиўми борӣ

بقایش خواه از قیوم باری

Худовандо вуҷӯдаш аз макора

خداوندا وجودش از مکاره

Нигаҳи дории зи осеби ситора

نگه داری ز آسیب ستاره

Ҳамаи омол ӯро кун муяссар

همه آمال اورا کن میسر

Ба ҳақи шоФъи саҳрои маҳшар

به حق شافع صحرای محشر

Ҳасудаши дили ғамин хунини кафани бод

حسودش دل غمین خونین کفن باد

Ба олами хор дар ҳар анҷумани бод

به عالم خوار در هر انجمن باد

Ҷалоир : ҳар ки давлат хоҳ бошад

جلایر! هر که دولت خواه باشد

Ба ӯ хӯбии худои ҳам роҳ бошад

به او خوبی خدا هم راه باشد

Чаҳ ғами дории санохонии ту бар шоҳ

چه غم داری ثناخوانی تو بر شاه

зи лутфи шоҳ карт ҳаст дили хоҳ

ز لطف شاه کارت هست دل خواه

Ҷалоири назми хуши рафтор овар

جلایر نظم خوش رفتار آور

Сухан чун лўлўи шҳўор овар

سخن چون لولو شهوار آور

Дар носуфта пар кун домани хеш

دُر ناسفته پر کن دامن خویش

Нисори роҳ шаҳ кун аз кам ва беш

نثار راه شه کن از کم و بیش

Ҳикоят кун яке аз ақл ва аз ҷаҳл

حکایت کن یکی از عقل و از جهل

Куҷои оқили шимурдаи ҷаҳлро саҳл

کجا عاقل شمرده جهل را سهل

Агар қобил набошад зоти инсон

اگر قابل نباشد ذات انسان

Яқини бадтар буд аз ҷинси ҳайвон

یقین بدتر بود از جنس حیوان

Агар тухми гулӣ дар шӯраи зорӣ ,

اگر تخم گلی در شوره زاری

Бакорӣ гул наёрад ғайри хорӣ

بکاری، گل نیارد غیر خاری

Агар хур шуд мураббии баҳри ашё

اگر خور شد مربی بهر اشیا

Ба шӯраи зор съиш ҳаст бе ҷо

به شوره‌زار سعیش هست بی جا

Ба ҷуз хорӣ наравед аз заминаш

بجز خاری نروید از زمینش

Хабисонро хабисаст ҳмншинш

خبیثان را خبیث است همنشینش

Набот аз рӯй реша сабз гардад

نبات از روی ریشه سبز گردد

зи асли хеш ҳаргиз барнагардад

ز اصل خویش هرگز برنگردد

Гузари зини нақлу рӯи сӯии қаламрав

گذر زین نقل و رو سوی قلمرو

Магӯ аз куҳна , назмии сози азнў

مگو از کهنه، نظمی ساز از نو

Ҳамаи аҳли қаламрави ҷомаи сад чок

همه اهل قلمرو جامه صد چاک

зи зулми омил бешарм ва бе бок

ز ظلم عامل بی شرم و بی باک

Калонтар бо ҳамаи уммолу ибод

کلانتر با همه عمال و عباد

Ба урдӯи омада бо шиква ва дод

به اردو آمده با شِکوِه و داد

Ба хоки пой шаҳ карданд арзӣ

به خاک پای شه کردند عرضی

Чаҳ арзӣ ? чун ки буд аз ҷумлаи фарзӣ

چه عرضی؟ چون که بود از جمله فرضی

Ки сяти адли ту аз ма ба моҳӣ

که صیت عدل تو از مه به ماهی

Расида , дода аҳкомати гувоҳӣ

رسیده، داده احکامت گواهی

На мо аз ҷумла ихлос кешем

نه ما از جمله اخلاص کیشیم

Дуо гӯйем ва аз худоам пешем

دعا گوییم و از خُدّام پیشیم

На мо як сари вазифа хор шоҳем

نه ما یکسر وظیفه‌خوار شاهیم

Ҳамаи хидматгузор ва бе гуноҳем

همه خدمتگزار و بی گناهیم

Дуои гўӣим бар зоти шаҳаншоҳ

دعا گوئیم بر ذات شهنشاه

Ҳамаи рӯзу ҳамаи солу ҳамаи моҳ

همه روز و همه سال و همه ماه

Шҳншаҳ дода бар кули ихтиёрат

شهنشه داده بر کل اختیارت

Адолат ҳаст дар олами шиорат

عدالت هست در عالم شعارت

Раоёу броёи розӣ аз шоҳ

رعایا و برایا راضی از شاه

Намӯда дасти зулм аз ҷумлаи кӯтоҳ

نموده دست ظلم از جمله کوتاه

Ато кардӣ ба ҳаркаси як қарорӣ

عطا کردی به هرکس یک قراری

Бидодӣ зи иқтизои малики дорӣ

بدادی ز اقتضای ملک داری

Вилоятро супурдӣ бар бародар

ولایت را سپردی بر برادر

Ки будӣ ҳам чу ҷони пешати баробар

که بودی هم چو جان پیشت برابر

Ба зери ҳукм ӯ фармони надодӣ

به زیر حکم او فرمان ندادی

Дар адлу карам бар мо кушодӣ

دَرِ عدل و کرم بر ما گشادی

Ҳамаи шокир , дуъогӯ , шод гаштем

همه شاکر، دعاگو، شاد گشتیم

Ба зоҳир аз ситам озод гаштем

به ظاهر از ستم آزاد گشتیم

Яке аз нукарони оштиёнӣ

یکی از نوکران آشتیانی

Ки дорам шикваҳо зон достонӣ

که دارم شکوه‌ها زان داستانی

Раисаши сохтӣ бар перу бурно

رئیسش ساختی بر پیر و برنا

зи ҳикмати гашт ӯ бар мо тавоно

ز حکمت گشت او بر ما توانا

Шубон шуд бар ғнми хуши гурги перӣ

شبان شد بر غنم خوش گرگ پیری

зи ҳақи бегонаи вази шайтони далерӣ

ز حق بیگانه وز شیطان دلیری

Либоси мяш дар бар гурги осӣ

لباس میش در بر گرگ عاصی

Хилоиқи эмин аз ӯ бе ҳаросӣ

خلایق ایمن از او بی هراسی

Чу фурсат ёфт дандон тез карда

چو فرصت یافت دندان تیز کرده

Ба қасди молу ҷони сад хез карда

به قصد مال و جان صد خیز کرده

Чу хезади Кебек , пеш ӯ шавад мот

چو خیزد کبک، پیش او شود مات

Шнидстии змни инро ба карот

شنیده‌ستی ز من این را به کرات

Ба хӯн бегуноҳон дастрас шуд

به خون بی گناهان دسترس شد

Знхўти масти гашт ва худ асас шуд

ز نخوت مست گشت و خود عسس شد

Хиёнат бар вале неъмат намӯда

خیانت بر ولی‌نعمت نموده

Дар зулму ситами як сари гушӯда

دَرِ ظلم و ستم یکسر گشوده

Қарори он чаҳ бидодӣ аз раҳи ҷӯад

قرار آنچه بدادی از ره جود

Ба ҳар як боб адлӣ гашта масдӯд

به هر یک باب عدلی گشته مسدود

Шару шилтоқи кораши субҳ то шом

شر و شلتاق کارش صبح تا شام

Гуруҳе назд ӯ ҳам муфсиду хом

گروهی نزد او هم مفسد و خام

Саранҷоми хилоиқи охири кор

سرانجام خلایق آخر کار

Зиҳам пошед он мешавам ғаддор

ز هم پاشید آن میشوم غدار

Ту мапаснд эй шҳо ин бидъати нав

تو مپسند ای شها این بدعت نو

Ки дуздӣ ҳукм ронад бар қаламрав

که دزدی حکم راند بر قلمرو

Надонад номаму бобу хешаш

نداند نام ام و باب و خویشش

Надорад шарм , инаст расму кешаш

ندارد شرم، اینست رسم و کیشش

Ба ҳақи он худои зот бе чун

به حق آن خدای ذات بی چون

Ки аз амраш ба гардиш ҳаст гардун ,

که از امرش به گردش هست گردون

Ба арз ва дод мо рас аз адолат

به عرض و داد ما رس از عدالت

Бидор андеша аз рӯзи қиёмат

بدار اندیشه از روز قیامت

Чун бишунид ин сухани он шоҳи одил

چون بشنید این سخن آن شاه عادل

Тамизӣ дода ҳарфи ҳақи зи ботил

تمیزی داده حرف حق ز باطل

зи хуишон буд яҳёи хон дар ин гоҳ

ز خویشان بود یحیی خان در این گاه

Баробари истодаи хизмати шоҳ

برابر ایستاده خدمت شاه

Бишуд ҳукмаш ки он зишти дағал ро

بشد حکمش که آن زشت دغل را

Ба урдӯ оварад он пари халал ро

به اردو آورد آن پر خلل را

Рақам содир шуду гашт ӯ равона

رقم صادر شد و گشت او روانه

Ҳамеи паймӯдаи раҳи рӯзу шабона

همی پیموده ره روز و شبانه

Ҳамадони норасидаи ин ҳикоят

همدان نارسیده این حکایت

Шунид ӯ аз бдоит то ниҳоят

شنید او از بدایت تا نهایت

Чу муҷрим буд хавфаш дар дил афтод

چو مجرم بود خوفش در دل افتاد

зи фикру ғусса чун хар дар гул афтод

ز فکر و غصه چون خر در گل افتاد

Пас он гуҳи боз аз хомии фирорӣ

پس آنگه باز از خامی فراری

з бадбахтӣ намӯда ихтиёрӣ

ز بدبختی نموده اختیاری

Раҳи умедро гум карда як сар

ره امید را گم کرده یکسر

Бирафт андари Бурӯҷирд аз Малойир

برفت اندر بروجرد از ملایر

Ҳисоми ассалтанаи огаҳи зкорш

حسام السلطنه آگه زکارش

Парешон дид як сари рӯзгораш

پریشان دید یک سر روزگارش

Бигуфт : эй бе хабари бадбахти бадкор

بگفت: ای بی خبر بدبخت بدکار

Надории ҳеҷ азин кирдори худ ор ?

نداری هیچ ازین کردار خود عار؟

Кас аз умедгоҳи худ гурезад

کس از امیدگاه خود گریزد

Ки хӯни худ ба дасти худ бирезад ?

که خون خود به دست خود بریزد؟

Хилоиқро паноҳу млҷоءи он ҷо

خلایق را پناه و ملجأ آنجا

Фирори ту ҳақиқат ҳаст бе ҷо

فرار تو حقیقت هست بی جا

Ки яҳё хон раседаш пас зи дунбол

که یحیی خان رسیدش پس ز دنبال

Бидидаш шавамӣу бадбахтии ҳол

بدیدش شومی و بدبختی حال

Бигуфт : эй нобакори хоини шоҳ

بگفت: ای نابکار خائن شاه

Чаро гаштии зи эҳсонҳо ту гуми роҳ ?

چرا گشتی ز احسان‌ها تو گم راه؟

Надидам чун ту кофари неъмат эй мард

ندیدم چون تو کافر نعمت ای مرد

зи мавло рӯ магардон зуд бар гирд

ز مولا رو مگردان زود بر گرد

Агар ту ташнае ин раҳ сароб аст

اگر تو تشنه‌ای این ره سراب است

Маҳоласт обу саъйат носавоб аст

محال است آب و سعیت ناصواب است

Ба ҷузи некӣу эҳсонҳо чаҳ дидӣ

بجز نیکی و احسان‌ها چه دیدی

Ки чун девонагон аз ӯ рамедӣ ?

که چون دیوانگان از او رمیدی؟

Ндонӣ азму шҳму пӯсту мӯят ,

ندانی عظم و شحم و پوست و مویت

Аз ин парварда шуд ? лаънат ба рӯят !

از این پرورده شد؟ لعنت به رویت!

Фаромӯшат шуд ин алтофи як бор

فراموشت شد این الطاف یک بار

Ки рӯгардон шудӣ дар охири кор ?

که روگردان شدی در آخر کار؟

Ҳамаи диданду донндт чаҳ будӣ

همه دیدند و دانندت چه بودی

Ба Озарбойҷон чун по гушӯдӣ

به آذربایجان چون پا گشودی

Кунун чун тоғёни гуми роҳу сармаст

کنون چون طاغیان گمراه و سرمست

Дами шер жён бигрифта дар даст

دم شیر ژیان بگرفته در دست

Ба хӯн хеш олудӣ ту дастат

به خون خویش آلودی تو دستت

Зиёни корӣ , на судаст ин ки ҳастат

زیان‌کاری، نه سودست این که هستت