Ҷалоир : аз дуояши суди бинӣ
جلایر! از دعایش سود بینی
Магар дайраст кохри зуди бинӣ
مگر دیرست کاخر زود بینی؟
Вале бадбахтят аз ҷаҳл бошад
ولی بدبختیت از جهل باشد
Ҳамаи карти баъӣд аз ақл бошад
همه کارت بعید از عقل باشد
Намак хӯрдӣ намакдонро шикастӣ
نمک خوردی نمکدان را شکستی
Бибин каз ҷаҳл дар бар ақли бастӣ
ببین کز جهل در بر عقل بستی
Чунин корӣ надорад ҳеҷ каси ёд
چنین کاری ندارد هیچ کس یاد
Накардӣ гӯиёи хизмат ба устод
نکردی گوئیا خدمت به استاد
Ҳисом ассалтана нишинад як сар
حسامالسلطنه نشنید یکسر
Мақоли яҳёи хон бо ҳарф ҳар хар
مقال یحیی خان با حرف هر خر
Бигуфто : ҷумлагӣ сидқасту мзбўт
بگفتا: جملگی صدق است و مضبوط
Чаҳ донад он ки бошад масту мабҳут ?
چه داند آن که باشد مست و مبهوت؟
Чу тираи бахтяш аз ҳад фузун аст
چو تیره بختیش از حد فزون است
Ту гўӣии косаи ақлаш нигун аст
تو گوئی کاسه عقلش نگون است
Ки яҳё хон бигуфт ҳарфам тамом аст
که یحیی خان بگفت حرفم تمام است
Равонаи шӯ на монданро мақом аст
روانه شو نه ماندن را مقام است
Бигуфто : ман ниёем сӯии табриз
بگفتا: من نیایم سوی تبریز
Агар барии серум бо ханҷари тез
اگر بُرّی سرم با خنجر تیز
Ҷавобаш гуфт яҳёи хон ки : эй мард
جوابش گفت یحیی خان که: ای مرد
Бкўбидми басии ман оҳани сард
بکوبیدم بسی من آهن سرد
Ту қобили нестӣ барам сарат ро
تو قابل نیستی بُرّم سرت را
Кашам дар хок ва дар хӯни пайкарат ро
کشم در خاک و در خون پیکرت را
Бигирам ришат эй бузғолаи шайтон
بگیرم ریشت ای بزغاله شیطان
Барам поини зи кӯҳат то биёбон
بَرَم پایین ز کوهت تا بیابان
Биндозам броҳт эй бади андеш
بیندازم به راهت ای بد اندیش
Барам солими туро дигар миндиш
بَرَم سالم ترا دیگر میندیش
Гирифт он риш ва оварадаш сари роҳ
گرفت آن ریش و آوردش سر راه
Ҳикоят шуд тамому қиссаи кӯтоҳ
حکایت شد تمام و قصه کوتاه
Ҳамаи аҳли қаламрави шоди гаштанд
همه اهل قلمرو شاد گشتند
зи зулму ҷавр ӯ озоди гаштанд
ز ظلم و جور او آزاد گشتند
Дуо карданд бар зоти шаҳаншоҳ
دعا کردند بر ذات شهنشاه
Ки дасти зулм ӯ гардӣда кӯтоҳ
که دست ظلم او گردیده کوتاه
Биовараданд урдӯи золимӣ ро
بیاوردند اردو ظالمی را
Раҳониданади ҷони олимӣ ро
رهانیدند جان عالمی را
Вале аҳди шаҳаншоҳи накӯи фол
ولیعهد شهنشاه نکو فال
Азу то ин замони нохастаи аҳвол
ازو تا این زمان ناخَسته احوال
Вале қоими мақоми подшоҳӣ
ولی قائم مقام پادشاهی
Яқин дорам намӯдаш узрхоҳӣ
یقین دارم نمودش عذرخواهی
Ба харгоҳи худаш манзил бидода
به خرگاه خودش منزل بداده
Дар меҳру вафо бар ваии кушода
در مهر و وفا بر وی گشاده
Камоли ҳурматаш манзур фармуд
کمال حرمتش منظور فرمود
Чу меҳмон азизаш дошт чун буд
چو مهمان عزیزش داشت چون بود
Балии зотӣ ки покаст ин чунин аст
بلی ذاتی که پاک است این چنین است
Ҳамаи кораши писанди он ва ин аст
همه کارش پسند آن و این است
Дуои хайри хоҳӣ бар шаҳаншоҳ
دعای خیر خواهی بر شهنشاه
Азин кораш ҳама хубасту дилхоҳ
ازین کارش همه خوبست و دلخواه
Ҷалоир : нест лоиқ беш гуфтан
جلایر! نیست لایق بیش گفتن
Дар табъи гарони ин гӯна сифтан
دُرِ طبع گران این گونه سفتن
Бирав хатм сухан кун бар дуояш
برو ختم سخن کن بر دعایش
Дуои гӯй ва бикун ҳамду санояш
دعا گوی و بکن حمد و ثنایش
Худовандо ба ҳақи кирдигорӣ ,
خداوندا به حق کردگاری
Казу афлокро бошад қарорӣ ,
کزو افلاک را باشد قراری
Мароми шоҳи хотирахои ин бод
مرام شاه خاطرخواه این باد
Ҷаҳонро шаҳриёру шоҳи ин бод
جهان را شهریار و شاه این باد
Ҳасудаши хӯни дилу хунини кафани бод
حسودش خون دل و خونین کفن باد
Мудомии хор дар ҳар анҷумани бод
مدامی خوار در هر انجمن باد