Ҷалоири зуди назми ин ҳикоят

جلایر زود نظم این حکایت

Бигӯ алтофи шаҳро аз бдоит

بگو الطاف شه را از بدایت

Чу бар даргоҳаш оварадам паноҳӣ

چو بر درگاهش آوردم پناهی

Агар чаҳ карда будам баси гуноҳӣ

اگر چه کرده بودم بس گناهی

Ки будам давр чанде аз дар шоҳ

که بودم دور چندی از در شاه

Худами маҳрӯму бахтам буд гуми роҳ

خودم محروم و بختم بود گمراه

Карами байни афви ҷумлаи ҷурм ҳо кард

کرم بین عفو جمله جرم‌ها کرد

Кароматҳои беандоза ҳо кард

کرامت‌های بی اندازه‌ها کرد

Ҳамон мулкӣ ки дар бар хештан дошт

همان ملکی که در بر خویشتن داشت

Ба ин бандаи зи раҳмати ҷумлаи бгзошт

به این بنده ز رحمت جمله بگذاشت

Карам карда марои дигари либосӣ

کرم کرده مرا دیگر لباسی

зи лутф ӯ шудам соҳиби асосӣ

ز لطف او شدم صاحب اساسی

Рақам содир бишуд аз масдари ҷӯад

رقم صادر بشد از مصدر جود

Ки ӯ ҳам ифтихорам буд масъӯд

که او هم افتخارم بود مسعود

Намудем имтиҳон аз ҳар чаҳ будӣ

نمودم امتحان از هر چه بودی

Ба ҷузи ин остон судӣ набӯдӣ

بجز این آستان سودی نبودی

Кунун шодам ки мақсӯдам , муяссар

کنون شادم که مقصودم، میسر

Ҳама ҳосил шуд аз лутфаши саросар

همه حاصل شد از لطفش سراسر

Ба ҷузи ҳамд ва санояш нест корам

بجز حمد و ثنایش نیست کارم

Ҳрони умрӣ ки буд аз рӯзгорам

هر آن عمری که بود از روزگارم

Забонами алкн аз тақрир бошад

زبانم الکن از تقریر باشد

Киро ёроии ин таҳрир бошад ?

که را یارای این تحریر باشد؟

Магари мавқуф бар лутфаши намое

مگر موقوف بر لطفش نمایی

Забонро бар дуоӣ ӯ гушойӣ

زبان را بر دعای او گشایی