Ҷалоири синаи пар сӯз дорад
جلایر سینه پر سوز دارد
Ватан дар такя наврӯз дорад
وطن در تکیه نوروز دارد
Кунад ҳар рӯзу шаби як ашрафии сарф
کند هر روز و شب یک اشرفی صرف
Сўои қимати фаршу мису зарф
سوای قیمت فرش و مس و ظرف
Зимистонаст ва дарҳо парда хоҳанд
زمستان است و درها پرده خواهند
Арўсиҳои коғаз карда хоҳанд
اروسیهای کاغذ کرده خواهند
Зуғоли вҳимаҳу иўшн гарон аст
زغال و هیمه و یوشن گران است
Калаки ҷуфтӣ ба як соҳибқирон аст
کلک جفتی به یک صاحبقران است
Крои ҳуҷра ва истабл хоҳанд
کرای حجره و اصطبل خواهند
Ки аз мо баъд ва аз мо қабл хоҳанд
که از مابعد و از ماقبل خواهند
Набошад дар каф акнӯн пӯли нақдӣ
نباشد در کف اکنون پول نقدی
Ки борӣ ҳал шавад аз сраҳи ақдӣ
که باری حل شود از صُرّه عقدی
Ба чу хати сангак аз хбози гирам
به چو خط سنگک از خباز گیرم
Пиёзӣ бо ҳазорон нози гирам
پیازی با هزاران ناز گیرم
Панири тунду тезии ҳам чу тизоб
پنیر تند و تیزی هم چو تیزاب
Ки санг ва рӯйу оҳанро кунад об
که سنگ و روی و آهن را کند آب
Адоам нон кунам , дар ҳар саҳаргоҳ
ادام نان کنم، در هر سحرگاه
Хӯрам нон , ва кунам ҷон ,у кашами оҳ !
خورم نان، و کَنَم جان، و کشم آه!
Ҷалоири зодаҳо обгўш хоҳанд
جلایر زادهها آبگوش خواهند
Ятемони рахт ва болопӯш хоҳанд
یتیمان رخت و بالاپوش خواهند
Се шоҳии коса аз питии пази орад
سه شاهی کاسه از پیتی پز آرد
Ду аббосии зи карбосии газ , орад
دو عباسی ز کرباسی گز، آرد
зи ҳаргизи як гиреҳи бзози дуздад
ز هر گز یک گره بزاز دزدد
Мрқ аз косаи питии сози дуздад
مَرَق از کاسه پیتیساز دزدد
Се кмчаҳи оби лойандӯд песа
سه کمچه آب لای اندود پیسه
Ба ҳар як рафтаи як шоҳии зкисаҳ
به هر یک رفته یک شاهی ز کیسه
Барои кӯдакони оради ятемӣ
برای کودکان آرد یتیمی
Ки худ нӯшад аз он дар роҳи нимӣ
که خود نوشد از آن در راه نیمی
Ҳамаи бегонаи з инсофанд асноф
همه بیگانه ز انصافاند اصناف
Чаҳ бзоз ва чаҳ баққол ва чаҳ ълоф
چه بزاز و چه بقال و چه علاف
Хушо онон ки аз бзкҳраҳ гиранд
خوشا آنان که از بز کهره گیرند
На аз қассоби пиҳ ва шуҳра гиранд
نه از قصاب پیه و شَهرِه گیرند
Амони азёди дўшоби Малойир
امان از یاد دوشاب ملایر
Ки оради об дар коми ҷалоир
که آرد آب در کام جلایر