Ҷалоири як сафар Бағдод карда
جلایر یک سفر بغداد کرده
Зёрону рафиқон ёд карда
ز یاران و رفیقان یاد کرده
Хусусан дар зиёратҳои махсӯс
خصوصا در زیارتهای مخصوص
Ба зери чилчроғу пои фонӯс
به زیر چلچراغ و پای فانوس
Аввал дода ба бошмоқчии Флўсӣ
اول داده به باشماقچی فلوسی
Пас он гуҳ дода бар даргоҳи бӯсӣ
پس آنگه داده بر درگاه بوسی
Равоқи аввалинро карда таъзим
رواق اولین را کرده تعظیم
Ба ходим дода як боҷоқлӣ ва ним
به خادم داده یک باجاقلی و نیم
Вазони пас то зиёрати гоҳи рафта
وزان پس تا زیارت گاه رفته
Гдоӣии рӯ ба тахти шоҳи рафта
گدائی رو به تخت شاه رفته
Зиёрат нома хон хуши садое
زیارتنامه خوان خوش صدایی
Ба пеш овардау хондаи дуое
به پیش آورده و خوانده دعایی
Зиёрат карда ҷои он ду ангушт
زیارت کرده جای آن دو انگشت
Ки берун омаду бадхоҳро кишт
که بیرون آمد و بدخواه را کشت
Дар айвон тилло карда намозӣ
در ایوان طلا کرده نمازی
Ба гуфта бо худои хеши розӣ
بگفته با خدای خویش رازی
Паии ҳоҷати гирифтаи банди қандил
پی حاجت گرفته بند قندیل
Зада сар бар замини афкандаи мндил
زده سر بر زمین افکنده مندیل
Хурӯшӣ бар кашида аз дили риш
خروشی بر کشیده از دل ریش
Ба оби дидаи шастаи сблту риш
به آب دیده شسته سبلت و ریش
Гуҳи бинӣ бар он махлӯт карда
گه بینی بر آن مخلوط کرده
Касофати корӣ мзбўт карда
کثافت کاری مضبوط کرده
Суҷудӣ карда ва дар хоби рафта
سجودی کرده و در خواب رفته
Каттонӣ дар бар маҳтоби рафта
کتانی در بر مهتاب رفته
Миёни навами виқзаҳи дидаи боғӣ
میان نوم و یقظه دیده باغی
Дар он равшани з ҳар лолаи чароғӣ
در آن روشن ز هر لاله چراغی
Саман бо арғавони ҳам рози он ҷо
سمن با ارغوان همراز آنجا
Ба ҳасрати чашми наргиси бози он ҷо
به حسرت چشم نرگس باز آنجا
Ниқоб аз рух фиканда шоҳиди гул
نقاب از رخ فکنده شاهد گل
Парешони турраи партоби сунбул
پریشان طره پرتاب سنبل
Сробстони хуши обу ҳавойӣ
سرابستان خوش آب و هوائی
Дар он биниҳода тахти подшоӣӣ
در آن بنهاده تخت پادشائی
Млоик саф зада бар гирди он тахт
ملایک صف زده بر گرد آن تخت
Нишаста Подшаҳ бо ҳайбатии сахт
نشسته پادشه با هیبتی سخت
Ҷалоири ларза бар андомаш афтод
جلایر لرزه بر اندامش افتاد
Ту пиндорӣ ба сар сарсомаш афтод
تو پنداری به سر سرسامش افتاد
Ки ёрб ин биҳишти дил гшо чист ?
که یارب این بهشت دل گشا چیست
Нишаста рӯй тахти ин подшо кист ?
نشسته روی تخت این پادشا کیست
Нидо омад ки ё абдии ҷалоир
ندا آمد که یا عبدی جلایر
Лаками ман ънднои хиролзхоир
لکم من عندنا خیرالذخایر
Дуои ту , ба сӯй осмон шуд
دعای تو، به سوی آسمان شد
Ҳар онч аз мо талаб кардӣ ҳамон шуд
هر آنچ از ما طلب کردی همان شد
Эмом ва пешвоӣ туаст ин шоҳ
امام و پیشوای توست این شاه
Ба дилгар ҳоҷатии дории азуи хоҳ
به دل گر حاجتی داری ازو خواه
Ҷалоири зини бишорати шодмони гашт
جلایر زین بشارت شادمان گشت
Ҳамаи шукри худои вирди забони гашт
همه شکر خدا ورد زبان گشت
Давид ва рафту хок роҳ бӯсед
دوید و رفت و خاک راه بوسید
Пас он гуҳи пои тахт шоҳ бӯсед
پس آنگه پای تخت شاه بوسید
Шҳншаҳ гуфт : охир матлабат чист ?
شهنشه گفت: آخر مطلبت چیست؟
Ҷалоир гуфт ҷузи ин матлабам нест ,
جلایر گفت جز این مطلبم نیست
Ки шаҳи зодаи Муҳамадро зи шоҳон
که شهزاده محمد را ز شاهان
БроФрозӣ ба коми неки хоҳон
برافرازی به کام نیک خواهان
Вуҷӯдаш то абад маҳфӯз бошад
وجودش تا ابد محفوظ باشد
Зъмри ҷовдон маҳзуз бошад
ز عمر جاودان محظوظ باشد
зи осеби ҷаҳони поиш на лхшд
ز آسیب جهان پایش نلخشد
Худо ӯро ба шоҳи мо ба бахшад
خدا او را به شاه ما ببخشد