Чун навъи инсон , хоссаи ононро ки рӯзу шаби бқдми адаб дар ҳазрати султони ҷӯёии ном впўёӣ мақоманд , салби рзоилу ҷалби фазойил , лозими зоту мулозим сифотаст ва касеро ин саодат мақдӯр тавонад буд ки аз ибороту истиороти длФриби арбоби назму наср , касби одоб беҳад ва ҳаср кунад ; хотирро дафтари ҳикмату замирро мкмни маърифати намояд . Лиҳозо дар ин сафинау бойени хазина аз лолии манзумоти сниъаҳу дрории маншӯроти бадеъа , ҳар штрӣ дар сатрии мубини ниҳод ва ҳар байтии бахонаи муайян ҷой дод ва ҳар иборатиро бъмортӣ нишонед ва ҳар ишоратиро ббшортии расонид то маҷмӯъа шавад ҷомеъ ҳар гӯнаи туҳафу саҳифа аз ҳшўу зўоиди мусҳафу рисолаи шомил ҳар мақола , басӯрат ҷангӣу бмънии ганҷӣ , бал аз риёзи Фрўси тозаи туранҷӣ .

چون نوع انسان، خاصه آنان را که روز و شب بقدم ادب در حضرت سلطان جویای نام وپویای مقامند، سلب رذایل و جلب فضایل، لازم ذات و ملازم صفات است و کسی را این سعادت مقدور تواند بود که از عبارات و استعارات دلفریب ارباب نظم و نثر، کسب آداب بی حد و حصر کند؛ خاطر را دفتر حکمت و ضمیر را مکمن معرفت نماید. لهذا در این سفینه و باین خزینه از لآلی منظومات صنیعه و دراری منشورات بدیعه، هر شطری در سطری مبین نهاد و هر بیتی بخانه معین جای داد و هر عبارتی را بعمارتی نشانید و هر اشارتی را ببشارتی رسانید تا مجموعه شود جامع هر گونه تحف و صحیفه از حشو و زواید مصحف و رساله شامل هر مقاله، بصورت جنگی و بمعنی گنجی، بل از ریاض فروس تازه ترنجی.

Дар бадви шурӯи онро баноми гароами ҳазрати муқарраби султони пошохони блғаҳи аллоҳи боалии мадориҷи алиқину алърФон масдар гардониду ибтидоати бисмии аллоҳи алҳмиди алмҷиди анаи фаъоли мо ишоءу ириди вассалом

در بدو شروع آن را بنام گرام حضرت مقرب سلطان پاشاخان بلغه الله باعلی مدارج الیقین و العرفان مصدر گردانید و ابتدات بسم الله الحمید المجید انه فعال ما یشاء و یرید والسلام