Муқарраби алхоқони мирзои Муҳаммадтақии бидонад ки рўзикаҳи мо аз доруссалтанаи табризи бдоролхлоФаҳи тҳрони озим будем , ағлаби мардуми ин гумонҳоро надоштанд ва ба ҳеҷ хотирии нмирсид ки кори бойени саёқ ҳо бугзарад ва он гоҳи таклифи сафари бобону зҳобро читури ҳошоқу ммолоитоқи мидонстнду тасарруфи Кирмоншоҳон чигуна дар назарҳо мстбъд меомад . Мъҳзои маҳзи як калимаи ҳукму фармоиши мо бо сипоҳӣ ки фии алҳқиқаҳи исми блорсм буд он ъолиҷоаҳ бо саботи қалби иқдом бхдмт намӯд ва ин тарзи чокарӣу никўбндгии он ъолиҷоаҳ чунонаст ки аз назари анвари мо маҳв шавад ё талофии онро виҷҳаи ҳиммат хдиўонаҳ нафармӯда бошем . Аз он ҷумлаи аввали аноятӣ ки фармудем инаст ки мҳоми сарҳаддоти Ироқинро бо Луристони филӣу шӯштару дизфӯлу ҳўизаҳ куллан бпишкории он ъолиҷоаҳ муҳаввал доштем ва аз худои воҳид раҷо дорем ки дар ҳар ҳоли ммд ва муайян бошад , васияти шаҳомати бародари арҷманди баҳроми мирзоро дар он ҳудӯди ъмоқриби руъби алФкни қулӯб ҳамсоягон созад ; аз он ъолиҷоаҳ инаст ки баъд аз наврӯзи фирӯзи султонии мъскри бародари арҷмандро бисмиати ҳлилон ҳаракат дода , сарбозу савораи Кирмоншоҳиро ҳамонҷои муҷтамаъу сарбозону тўпчёнро куллан бохтёри ролнини муаллими Англис муҳаввал созад ва чандон дар онҷо иқомат шавад ки қушӯнҳои саворау пиёдаи Курдистони Ардалон ворид шаванд , баъди злки бФзлу карами ҷаноби ақдаси илоҳӣ таваккул карда , озими Луристон ва Арабистон гардад .

مقرب الخاقان میرزا محمدتقی بداند که روزیکه ما از دارالسلطنه تبریز بدارالخلافه طهران عازم بودیم، اغلب مردم این گمان ها را نداشتند و به هیچ خاطری نمیرسید که کار باین سیاق ها بگذرد و آن گاه تکلیف سفر بابان و زهاب را چطور هاشاق و ممالایطاق میدانستند و تصرف کرمانشاهان چگونه در نظرها مستبعد میآمد. معهذا محض یک کلمه حکم و فرمایش ما با سپاهی که فی الحقیقه اسم بلارسم بود آن عالیجاه با ثبات قلب اقدام بخدمت نمود و این طرز چاکری و نیکوبندگی آن عالیجاه چنان است که از نظر انور ما محو شود یا تلافی آن را وجهه همت خدیوانه نفرموده باشیم. از آن جمله اول عنایتی که فرمودیم این است که مهام سرحدات عراقین را با لرستان فیلی و شوشتر و دزفول و حویزه کلا بپیشکاری آن عالیجاه محول داشتیم و از خدای واحد رجا داریم که در هر حال ممد و معین باشد، وصیت شهامت برادر ارجمند بهرام میرزا را در آن حدود عماقریب رعب الفکن قلوب همسایگان سازد؛ از آن عالیجاه این است که بعد از نوروز فیروز سلطانی معسکر برادر ارجمند را بسمت هلیلان حرکت داده، سرباز و سواره کرمانشاهی را همانجا مجتمع و سربازان و توپچیان را کلا باختیار رآلنین معلم انگلیس محول سازد و چندان در آنجا اقامت شود که قشون های سواره و پیاده کردستان اردلان وارد شوند، بعد ذلک بفضل و کرم جناب اقدس الهی توکل کرده، عازم لرستان و عربستان گردد.

Дигари дастӯруламали рафтори бародари комкорро аз ҳоло додани хилоф савоб майдонем , ҳамин қадар ки ӯро дар мавориди азму разми ҷасуру мақдам ва он ъолиҷоаҳро дрмротби эҳтиёту ҳзми муҷаррабу мумтаҳан баҷо овардаем кофӣаст . Албата ҳар чаҳ пеш ояд ҳар рӯза арза дошт хоҳад шуд ва ҳар чаҳ бахотир ақдас расад муқарар хоҳем дошт .

دیگر دستورالعمل رفتار برادر کامکار را از حالا دادن خلاف صواب میدانیم، همین قدر که او را در موارد عزم و رزم جسور و مقدم و آن عالیجاه را درمراتب احتیاط و حزم مجرب و ممتحن بجا آورده ایم کافی است. البته هر چه پیش آید هر روزه عرضه داشت خواهد شد و هر چه بخاطر اقدس رسد مقرر خواهیم داشت.

Ҳасани хони филиро агар маслиҳат бошад ки ҳокими пушти кӯҳу пеши кӯҳ ҳар ду бишавади боътмоди он ъолиҷоаҳи музоиқаи нмиФрмоиим ва ҳам чунин ҳаргоҳи пушти кӯҳро танҳо бова вогузор ё мисли иёлати ахавеи Муҳаммадҳусайни мирзо аз ҳар ду хориҷ ва дар биёбонҳо ҳоӣму ҳайрон роҳ баравад . Мирзои бузурги қазвӣнии ҳам як ду бори қосиди фиристода , таъаҳҳуд хизмат карда буд чун татаббуъӣ аз авзоъу аҳвол ӯ надоштем ҷавобии ҷузи азимати насруллоҳи мирзо бдоролхлоФаҳ надодем ; аммо ба он ъолиҷоаҳ муқарар медорем ки чун бшҳодти хати худаш зоидолвасфи саффок ва бебокаст лами аки мтхзи алмзлини ъздо бояд гуфт . Аммо агар алвору ашрори онҷоро мустуҷиб донад ки ӯро асбоби кори шиносад иҷозат медиҳем ки чандгоҳ бо ӯ роҳ баравад , ки ҳам Иблис мебояд ҳам одам .

حسن خان فیلی را اگر مصلحت باشد که حاکم پشت کوه و پیش کوه هر دو بشود باعتماد آن عالیجاه مضایقه نمیفرماییم و هم‌چنین هرگاه پشت کوه را تنها باو واگذار یا مثل ایالت اخوی محمدحسین میرزا از هر دو خارج و در بیابانها هائم و حیران راه برود. میرزا بزرگ قزوینی هم یک دو بار قاصد فرستاده، تعهد خدمت کرده بود چون تتبعی از اوضاع و احوال او نداشتیم جوابی جز عزیمت نصرالله میرزا بدارالخلافه ندادیم؛ اما به آن عالیجاه مقرر میداریم که چون بشهادت خط خودش زایدالوصف سفاک و بی باک است لم اک متخذ المضلین عضدا باید گفت. اما اگر الوار و اشرار آنجا را مستوجب داند که او را اسباب کار شناسد اجازت میدهیم که چندگاه با او راه برود، که هم ابلیس میباید هم آدم.

Дар боби сунқур : ҳақ инаст ки ъолиҷоаҳи клбълии хон аз ҳамаи элу тайифаи худ тҷоФии ҷустаи бўлиъҳди марҳӯми мғФўр мутавассил гардӣда , дар Озарбойҷону хуросону Ироқи ошкор ва бе нифоқи бхдмти ҳузуру рикоби пайвастаи садамаи имсоли баҳорро ҳам хӯрду боз дар роҳи хизмати сахттар истод ва аз ҳамсоягии Кирмоншоҳу адуоти амини аддавлау таҳрикоти аъозими Афшор бок накард ҳолои ҳам аз дорулхилофаи тҳрони бисмиати қмшаҳу Самӣрум мисли касе ки бъиш ва арӯсӣ баравад ; ду манзили яке шитобад то бурузи ҷанги худро расонад ва худашу саворашу сарбозаши манҳои хизмату далерӣ ва шуҷоат карду илми ҳасанъалии мирзоро онҳо дар майдон гирифтанду аламдорро бдрки дўонднд ва аз гарданаи ҷонкии сарҳад то ҳаволии эзади хост дар кӯҳу даррау барфу барад ; дунболи қушӯни шикастаи афтоданд ва заданд ва хӯрданду гӯии сабқат аз ҳамагони бурданду ҳамшираи сркоркаҳи хотир ӯро башиддат мехоҳем дар хона ӯст ва дар изои ин ҳамаи чизе ки бова афзӯдаем , ҳамин ҳукӯмат сунқурасту бас .

در باب سنقر: حق این است که عالیجاه کلبعلی خان از همه ایل و طایفه خود تجافی جسته بولیعهد مرحوم مغفور متوسل گردیده، در آذربایجان و خراسان و عراق آشکار و بی نفاق بخدمت حضور و رکاب پیوسته صدمه امسال بهار را هم خورد و باز در راه خدمت سخت تر ایستاد و از همسایگی کرمانشاه و عدوات امین الدوله و تحریکات اعاظم افشار باک نکرد حالا هم از دارالخلافه طهران بسمت قمشه و سمیرم مثل کسی که بعیش و عروسی برود؛ دو منزل یکی شتابد تا بروز جنگ خود را رساند و خودش و سوارش و سربازش منهای خدمت و دلیری و شجاعت کرد و علم حسنعلی میرزا را آنها در میدان گرفتند و علمدار را بدرک دواندند و از گردنه جانکی سرحد تا حوالی ایزد خواست در کوه و دره و برف و برد؛ دنبال قشون شکسته افتادند و زدند و خوردند و گوی سبقت از همگان بردند و همشیره سرکارکه خاطر او را بشدت میخواهیم در خانه اوست و در ازای این همه چیزی که باو افزوده ایم، همین حکومت سنقر است و بس.

Балӣ чун мазиди иқтидори бародари арҷманди баҳроми мирзо дар назари анвар ҳумоюнаст сқру Асадобод ҳар дуро бо абўолҷмъ ӯ миФрмоииму фармони ниёбати бҳоҷии мирзои ҷонии марҳамати миФрмоиим . Бояд бародари арҷманди гиромии муҳимоти мутаъаллиқаи бофишору сунқуру чордўлиро дар ғайбати олии ҷоҳи клбълии хон куллан бҳоҷӣ руҷӯъ кунаду сўои панҷсад рикобии сунқур ки маъмур Форсаст , агар мумкин шавад боз қадре савора аз онҷо бҳлилон бихоҳаду лозимаи тақвияти бҳоҷии мъзии илайҳи бикунад ва он ъолиҷоаҳи худ махсусани шрўҳи муфассалаи машъар бар хотири ҷамъии ъолиҷоаҳи клбълии хони бФорси бинависаду бародари арҷманди лозимаи меҳрбонӣу муровидаи бҳмшираҳи саркори бикунад ва ҳамеша аз ӯ бохабар бошад ғурбат бова асар накунад ва чун ъолиҷоҳони мирзои фараҷи аллоҳу мирзои ҳидояти аллоҳи дроўли ин давлати рӯзафзӯни миннатҳои хизмату ҷонфишонии бзҳўри расониданду нукари қадими валиаҳди марҳӯм мғФўр мебошанд бояд он ъолиҷоаҳ дар он ҳамсоягии доим аз ҳоли онҳо ғофил нашавад ва бо онҳо таврии меҳрбонӣу муровидаи намояд ки аз даргоҳи ақдаси аъло рӯзи буруз умедвортар шаванд ва беш аз пеши бхдмти никўбндгӣ иқдом варзанд .

بلی چون مزید اقتدار برادر ارجمند بهرام میرزا در نظر انور همایون است سقر و اسدآباد هر دو را با ابوالجمع او میفرماییم و فرمان نیابت بحاجی میرزا جانی مرحمت میفرماییم. باید برادر ارجمند گرامی مهمات متعلقه بافشار و سنقر و چاردولی را در غیبت عالی جاه کلبعلی خان کلا بحاجی رجوع کند و سوای پانصد رکابی سنقر که مأمور فارس است، اگر ممکن شود باز قدری سواره از آنجا بهلیلان بخواهد و لازمه تقویت بحاجی معزی الیه بکند و آن عالیجاه خود مخصوصا شروح مفصله مشعر بر خاطر جمعی عالیجاه کلبعلی خان بفارس بنویسد و برادر ارجمند لازمه مهربانی و مراوده بهمشیره سرکار بکند و همیشه از او باخبر باشد غربت باو اثر نکند و چون عالیجاهان میرزا فرج الله و میرزا هدایت الله دراول این دولت روزافزون منتهای خدمت و جانفشانی بظهور رسانیدند و نوکر قدیم ولیعهد مرحوم مغفور میباشند باید آن عالیجاه در آن همسایگی دایم از حال آنها غافل نشود و با آنها طوری مهربانی و مراوده نماید که از درگاه اقدس اعلی روز بروز امیدوارتر شوند و بیش از پیش بخدمت نیکوبندگی اقدام ورزند.

Аммо се ҳазор тӯмони тнхўоаҳ барои имдоди махориҷи Кирмоншоҳ бояд ҳукамои ббродр арҷманд бирасонанд ва он ъолиҷоаҳи харҷи андарунҳои авлоди шоҳзодаи марҳӯми роҳмони тавр ки доштанд бидиҳад , аммо харҷи газофи амалау акраҳи шоҳзодагон лузӯм надорад ва аз амволи ахавеи ҳашамаи аддавла ҳар чаҳ бакори сафари ҷанг ва срҳдорӣ меояд таъаллуқи бдўлт қорра дорад ва ҳар чаҳ дар андарунаст таъаллуқ бахудашаст . вассалом

اما سه هزار تومان تنخواه برای امداد مخارج کرمانشاه باید حکما ببرادر ارجمند برسانند و آن عالیجاه خرج اندرون های اولاد شاهزاده مرحوم راهمان طور که داشتند بدهد، اما خرج گزاف عمله و اکره شاهزادگان لزوم ندارد و از اموال اخوی حشمه الدوله هر چه بکار سفر جنگ و سرحداری میآید تعلق بدولت قاره دارد و هر چه در اندرون است تعلق بخودش است. والسلام

Тҳрирои фии шаҳри зии қъдаҳи санаи 1250

تحریرا فی شهر ذی قعده سنه ۱۲۵۰