Мстўроти он ҷаноби баназари исобат асар расед ва чун вусӯли мукотиботи бқоъдаҳи машҳураи бадалӣ аз ҳусӯл мулоқот метавонад шуд ; хотири меҳри мазоҳирро ки дар ҳавои шавқи дидор буд зоидолвасфи масруру мбтҳҷи сохт .

مسطورات آن جناب بنظر اصابت اثر رسید و چون وصول مکاتبات بقاعده مشهوره بدلی از حصول ملاقات میتواند شد؛ خاطر مهر مظاهر را که در هوای شوق دیدار بود زایدالوصف مسرور و مبتهج ساخت.

Собиқан дар боби муқарраби алхоқони амини аддавла изҳорӣ карда буданд ва бар вифқи хоҳиши он ҷаноб муқарар шуд ки агар маслиҳати худро дар тқлди ишғол дунявӣ медонад бостонаҳи ақдаси шитобад ва агар боқтзои сину илтизоми тшръи роғиби аъмол ухравӣаст бътботи олиёти арши дараҷот озим шавад ва дар ҳар ҳоли баъд аз фазли худои бавоситаи он ҷаноб дар кнФи роФту тавваҷуҳ мо бошад ; лекини баъд аз он таври тавассути он ҷаноб ва ин гӯнаи тафаққуди мо чанде гузашт ки ба ҳеҷ як аз ин ду кор иқдом накарда , дар миёни дунёу охирати маъаттал буду бтўотр ва шёъ расед ки дар ин зарфи муддати бекори набӯда ва бе сабаби таътил ҷоиз надошта , бар он ҷаноби мустатоби беҳтар маълумаст ки то ҳол чаҳ маблағи моли мардум дар Исфаҳони талаф шуда ва чиқадр дмоءу нуфус дар хориҷу дохили он вилоят бар боди фанои рафта . Агар сухани мардум дар ҳақ ӯ сидқаст воҷибаст ки аз он , алоят эъроз кунад ва агар мабнӣ бар ағрозаст чаҳ лозимаст ки дар миёни дорулхилофа ва Форс биншинанду ғарази саҳҳом тӯҳмат гардад ?

سابقا در باب مقرب الخاقان امین الدوله اظهاری کرده بودند و بر وفق خواهش آن جناب مقرر شد که اگر مصلحت خود را در تقلد اشغال دنیوی میداند بآستانه اقدس شتابد و اگر باقتضای سن و التزام تشرع راغب اعمال اخروی است بعتبات عالیات عرش درجات عازم شود و در هر حال بعد از فضل خدا بواسطه آن جناب در کنف رافت و توجه ما باشد؛ لیکن بعد از آن طور توسط آن جناب و این گونه تفقد ما چندی گذشت که به هیچ یک از این دو کار اقدام نکرده، در میان دنیا و آخرت معطل بود و بتواتر و شیاع رسید که در این ظرف مدت بیکار نبوده و بی سبب تعطیل جایز نداشته، بر آن جناب مستطاب بهتر معلوم است که تا حال چه مبلغ مال مردم در اصفهان تلف شده و چقدر دماء و نفوس در خارج و داخل آن ولایت بر باد فنا رفته. اگر سخن مردم در حق او صدق است واجب است که از آن، الایت اعراض کند و اگر مبنی بر اغراض است چه لازم است که در میان دارالخلافه و فارس بنشینند و غرض سهام تهمت گردد؟

Болҷмлаҳи бози ончӣ дар боби маслиҳати мамлакату осӯдагӣ ӯ бахотир Фотр мерасад ҳаминаст ки ё бхдмти мо дар тҳрон ё бтоъти худо дар ътбоб бипардозад ва то зудаст бикӣ аз ин ду кор иқдом кунад ва дар ҳар сӯрати он ҷаноб мأзўнаст ки бўколти наввоби ҳумоюни мо мушорунилайҳро итмӣнон диҳад . Аммо ҳаргоҳ аз ин маслиҳат дид мо ки маҳзи хайрхоҳии халқу роФт дарбора ӯст тахаллуф кунад аз он ҷаноб хоҳиш дорем ки ӯро дар ҷавори худ роҳи надиҳад ва ман баъди ҳаргунаи хоҳишӣ ки бошад изҳор кунад ки муътақидона дар мақоми анҷоми броиим . вассалом

بالجمله باز آنچه در باب مصلحت مملکت و آسودگی او بخاطر فاتر میرسد همین است که یا بخدمت ما در طهران یا بطاعت خدا در عتباب بپردازد و تا زود است بیکی از این دو کار اقدام کند و در هر صورت آن جناب مأذون است که بوکالت نواب همایون ما مشارالیه را اطمینان دهد. اما هرگاه از این مصلحت دید ما که محض خیرخواهی خلق و رافت درباره اوست تخلف کند از آن جناب خواهش داریم که او را در جوار خود راه ندهد و من بعد هرگونه خواهشی که باشد اظهار کند که معتقدانه در مقام انجام برآییم. والسلام