Махдуму соҳибу қиблаи ман : чандон ки хостами одами саркорро он қадр нигоҳ дорам ки амр кофӣ бугзараду хабарии сариҳ иваз кунам мумкин нашуд ва дар назари махдуми меҳрбонами Муҳаммадхону бародари азизи ҷаъфари қлихону соири мходимро аҳбоб бар он ҳамл мешуд ки дар арзи ҷавоби марқӯмоти сомӣ ткоҳл дораму шуғлиро дар рӯзгор бар ин кори тақдим ва тарҷеҳ медаҳуму ҳоли он ки агар ман дар банди дил худ бошам аз онаст ки дар ҳавои соҳиб меҳрбонаст ва агар ҷону умру зиндагиро бихоҳам барои инаст ки дар роҳи тақдими хадамоти саркори соҳибӣ сарф шавад . Даст ва бенону кому забонро агар дар ҳамаи олами бахт ва саодатӣ хоҳад буд ҳаминаст ки воситаи фимобини дил ва дилдор шаванду тарҷумони хбоёӣ асрор бошанд .

مخدوم و صاحب و قبلة من: چندان که خواستم آدم سرکار را آنقدر نگاه دارم که امر کافی بگذرد و خبری صریح عوض کنم ممکن نشد و در نظر مخدوم مهربانم محمدخان و برادر عزیز جعفر قلیخان و سایر مخادیم را احباب بر آن حمل میشد که در عرض جواب مرقومات سامی تکاهل دارم و شغلی را در روزگار بر این کار تقدیم و ترجیح میدهم و حال آن که اگر من در بند دل خود باشم از آن است که در هوای صاحب مهربان است و اگر جان و عمر و زندگی را بخواهم برای این است که در راه تقدیم خدمات سرکار صاحبی صرف شود. دست و بنان و کام و زبان را اگر در همه عالم بخت و سعادتی خواهد بود همین است که واسطه فیمابین دل و دلدار شوند و ترجمان خبایای اسرار باشند.

Молики тану ҷону соҳиби меҳрбони ман : ҳеҷ майдонед ки аз торихӣ ки дил аз муътақидону мурӣдон гирифтаед то ҳол чаҳ муддат мадидӣаст ки ҳиҷоби ҳаҷару ҳурмон дар миёна гузоштаеду ташнагони зулоли висолро аз оби ҳаёт мамнӯъ дошта , марҳами бадаст ва моро маҷрӯҳ мегузорӣ , таваққуфи озоди ҷирон то чанд , тбоъди хулону ҷирон то кӣ ?

مالک تن و جان و صاحب مهربان من: هیچ میدانید که از تاریخی که دل از معتقدان و مریدان گرفته اید تا حال چه مدت مدیدی است که حجاب حجر و حرمان در میانه گذاشته اید و تشنگان زلال وصال را از آب حیات ممنوع داشته، مرهم بدست و ما را مجروح میگذاری، توقف آزاد جیران تا چند، تباعد خلان و جیران تا کی؟

Ин байтро дониста арабӣ навиштам тондонд ҳар ки берӯнӣ буд . Волҳмдоллаҳи бали аксрҳми лои иълмўн .

این بیت را دانسته عربی نوشتم تانداند هر که بیرونی بود. والحمدالله بل اکثرهم لا یعلمون.

Ин азизи ҷадидолвуруд ки ноФҷои ҳзниаҳи байни нсилаҳу мътлФаҳ , ташриф овардау билфеъл аз въсти қлои бандаи шарманда нъўз кардааст , чаҳ ҳарф ҳисобӣ дорад ва шумо ки яксоли яксоли ёди маҳҷӯрони нмикниду мухлисони қадимро дар интизор қудум мегузоред чаҳ ҳарф ҳисобӣ доред ?

این عزیز جدیدالورود که نافجا حضنیه بین نثیله و معتلفه، تشریف آورده و بالفعل از وعسط قلای بنده شرمنده نعوظ کرده است، چه حرف حسابی دارد و شما که یکسال یکسال یاد مهجوران نمیکنید و مخلصان قدیم را در انتظار قدوم میگذارید چه حرف حسابی دارید؟

Шумоу худои баъд аз яксоли ҳурмону интизори бози расӯлу паёмиро ки бе муждаи васлу ваъда дидор бошад метавон дид ва метавон шунид ?

شما و خدا بعد از یکسال حرمان و انتظار باز رسول و پیامی را که بی مژدة وصل و وعده دیدار باشد میتوان دید و میتوان شنید؟

Соҳибу қиблаи гоҳи ман , чун мавкиби волои баъд аз ин чандон таваққуфӣ дар табриз нахоҳад кард , аз ин ки неъмати шарафёбӣ дар табризи мумкин ва муяссар шавад ёс ва навмидӣ дорам лекин аз хуйу салмоси маъюсу навмеди нмибошм .

صاحب و قبلة گاه من، چون موکب والا بعد از این چندان توقفی در تبریز نخواهد کرد، از این که نعمت شرفیابی در تبریز ممکن و میسر شود یاس و نومیدی دارم لیکن از خوی و سلماس مأیوس و نومید نمیباشم.

Ҳазрати кофӣу Васоиту равобит ӯ тадбирот ва тамҳидот карда буданд ки Алҳамдулиллоҳи ҳеҷ як мсмрсмру мунтаҷ асар нашуду нмишўд ва нахоҳад шуду билфеъли бъўни аллоҳи чора бечорагӣаст онҳо чун надоранд чорау ғаразии валикин чун бандагони сардору волотбор то ин ду рӯза дар таъзияти марҳӯми мғФўри ҳоҷии ҷони Муҳаммадхон ташриф доштанд тақдими хидматӣ ки баён накардаам ; яъне ҳануз ҳарфии дуруст Бамён наёмада ; ҳасби аламри баъд аз фироқ аз маҷлиси таъзияти шурӯи бтқдими ин маслиҳат бояд бикунам ва дар боб қадре ваҷҳ ки аз мавоҷиби сарбозони боқии мондау бандагони соҳиби меҳрбон муқарар доштаанд ки бмҳли дигар ҳавола шавад ва дарин ду қисти аввали баҳори бръити қасабаи озоди ҷуброни таклиф ва таҳмил нашавад . Смъноу атъноу сдқноу омноу аслмноу лўкраҳи алмшркўн .

حضرت کافی و وسایط و روابط او تدبیرات و تمهیدات کرده بودند که الحمدالله هیچ یک مثمرثمر و منتج اثر نشد و نمیشود و نخواهد شد و بالفعل بعون الله چاره بی چارگی است آنها چون ندارند چاره و غرضی ولیکن چون بندگان سردار و والاتبار تا این دو روزه در تعزیت مرحوم مغفور حاجی جان محمدخان تشریف داشتند تقدیم خدمتی که بیان نکرده ام؛ یعنی هنوز حرفی درست بمیان نیامده؛ حسب الامر بعد از فراغ از مجلس تعزیت شروع بتقدیم این مصلحت باید بکنم و در باب قدری وجه که از مواجب سربازان باقی مانده و بندگان صاحب مهربان مقرر داشته اند که بمحل دیگر حواله شود و درین دو قسط اول بهار برعیت قصبه آزاد جبران تکلیف و تحمیل نشود. سمعنا و اطعنا و صدقنا و آمنا و اسلمنا و لوکره المشرکون.

Ҳасби аламри соҳибӣ ба мирзои Муҳаммадризои лашкарии марқӯм ва эълом шуд ки чун амри сарбози билфеъли бҳзроти худашони муҳаввал ва мФўз гардӣда дар ин вақти танги заҳмати худоам саркор ндиҳанд ва аз ҳамон вуҷӯҳи қисти Нахҷувони кори сарбозони фавҷи худро бостҳзору истисвоби мирзои Муҳаммадризо роҳ андохта , зӯдтар бираванд ва басардор барисанд ва маъаттал нашаванд .

حسب الامر صاحبی به میرزا محمدرضای لشکری مرقوم و اعلام شد که چون امر سرباز بالفعل بحضرات خودشان محول و مفوض گردیده در این وقت تنگ زحمت خدام سرکار ندهند و از همان وجوه قسط نخجوان کار سربازان فوج خود را باستحضار و استصواب میرزا محمدرضا راه انداخته، زودتر بروند و بسردار برسند و معطل نشوند.

Ва дар боби таъаррузи ҷамоати рӯсу таҷовузи солдоти онҳо ббъзӣ аз маҳолоти саркори олии ин сафари амре ки бештари боиси хиҷолати ман аз дайри роҳи афтодани ҳомили рқимҷот буд , ҳамин тӯлу тафсили сеӯлу ҷавобу нозу ғамзаи ҳазарот буду чандини бори бҳкму изни ашрафи дарин боби ибром ва исрор шуд ки ҷавоби сариҳ аз ӯ бигирем ва мумкин нашуд ; охири мутааззир бойен шуд ки ҳануз ҷавоб Тифлис нарасидааст . вассалом

و در باب تعرض جماعت روس و تجاوز صالدات آنها ببعضی از محالات سرکار عالی این سفر امری که بیشتر باعث خجالت من از دیر راه افتادن حامل رقیمجات بود، همین طول و تفصیل سئول و جواب و ناز و غمزه حضرات بود و چندین بار بحکم و اذن اشرف درین باب ابرام و اصرار شد که جواب صریح از او بگیریم و ممکن نشد؛ آخر متعذر باین شد که هنوز جواب تفلیس نرسیده است. والسلام