Нури чшмо : дар боби амри ҳоҷии Муҳаммадхони нмидонм чаҳ дар назараст , бечора дар атаботи нохушу бдҳол ва аз онҷои ронда ва аз ин ҷои монда ; ҳар чаҳ бошад ҳақи хизмати бойен саркор дорад . Коғзҳошро ки ман хондам ва аз аҳволаши истеҳзори баҳами расонадам бисёр бисёр таъассуф бар ҳолаш хӯрдам .

نور چشما: در باب امر حاجی محمدخان نمیدانم چه در نظر است، بیچاره در عتبات ناخوش و بدحال و از آنجا رانده و از این جا مانده؛ هر چه باشد حق خدمت باین سرکار دارد. کاغذهاش را که من خواندم و از احوالش استحضار بهم رساندم بسیار بسیار تأسف بر حالش خوردم.

Дар боби мондан ва омадан ӯ арз кун : ки кори мо бо вазири як сира нашаваду ҷавоб аз шоҳ нашунаванду ёсашони бФзли худо баъамал наёяд , сукут бояд кард мунтазир хабар мебошанд .

در باب ماندن و آمدن او عرض کن: که کار ما با وزیر یک سره نشود و جواب از شاه نشنوند و یاسشان بفضل خدا بعمل نیاید، سکوت باید کرد منتظر خبر میباشند.

Локин дар боби маош ӯ нойиби ассалтанаи рӯҳии фидоаи як ҳазор ва панҷсад тӯмонро ки дар арзи сол бова медиҳанд аз соли нав қадре ҳавола бобон фармойанд . Одамӣ аз ҷолиб ҳоҷӣ баравад бигирад бабрад бова бирасонад ки гуруснагӣ ва беавзоъӣ ӯ дар он ҷои моя бадномӣ набошанд . Соили бкФу муҳтоҷи нон шабаст ва астғноء карда харҷи вазирро қабул накарда ; дар маънии зуҳду тқшФии бакори барда ва хуб кардааст .

لکن در باب معاش او نایب السلطنة روحی فداه یک هزار و پانصد تومان را که در عرض سال باو میدهند از سال نو قدری حواله بابان فرمایند. آدمی از جالب حاجی برود بگیرد ببرد باو برساند که گرسنگی و بی اوضاعی او در آن جا مایة بدنامی نباشند. سائل بکف و محتاج نان شب است و استغناء کرده خرج وزیر را قبول نکرده؛ در معنی زهد و تقشفی بکار برده و خوب کرده است.

Вазири мард ки пучи лӣим хасисӣаст лаънаи аллоҳи алайҳ , одам ӯ ҳар ҷо дар Теҳрон нишаста шикояти сангинии харҷи элчиҳоро дар тҳрон кардаасту мардуми бекори ҳарзаи гӯии тҳрони шоху баргҳо қарор додаанд ки худои давлати зилли алслтони рӯҳии фидоаро зиёд кунад .

وزیر مرد که پوچ لئیم خسیسی است لعنه الله علیه، آدم او هر جا در تهران نشسته شکایت سنگینی خرج ایلچی ها را در طهران کرده است و مردم بیکار هرزه گوی طهران شاخ و برگ ها قرار داده اند که خدا دولت ظل السلطان روحی فداه را زیاد کند.

Аз қарорӣ ки мирзои асмъили навишта буд ҳар гоҳи зилли алслтони амини аддавларо таҳдиди нмиФрмўднд эҳтимол дошт ки боз ба мирзои бобои бечораи бандаи худои таҳмилӣ дар изои рӯзии ҳафтсад ё ҳаштсад қрўш шавад .

از قراری که میرزا اسمعیل نوشته بود هر گاه ظل السلطان امین الدوله را تهدید نمیفرمودند احتمال داشت که باز به میرزا بابای بیچاره بنده خدا تحمیلی در ازای روزی هفتصد یا هشتصد قروش شود.

Пои охунди худамони ҳам чизакии босами харҷ навиштаанд , аммо охунди ани шоаллоҳи таъолии пхнаҳ гирифтааст на хом , миҳмон мокўл бӯда на бадноми мафқуд .

پای آخوند خودمان هم چیزکی باسم خرج نوشته اند، اما آخوند ان شاءالله تعالی پخنه گرفته است نه خام، میهمان ماکول بوده نه بدنام مفقود.

Пои мирзои содиқи ҳам навиштаанд ин вазири сад таҳта бар сари ҳусайнқулии хон Афшор задааст бғзби худо гирифтор шавад .

پای میرزا صادق هم نوشته اند این وزیر صد تخته بر سر حسینقلی خان افشار زده است بغضب خدا گرفتار شود.

Аммо аз сулӯки иброҳӣми хон бо Каркӯку арбилу зобитаи порсолау амслаҳи сарбозу қушӯну харобӣ накардан ва ҳарзагӣ нанамӯдан ҳамаи ҷо таъриф кардааст ва аз иброҳӣми хон розӣ бӯда ки бо васфи вуҷӯди муҳаррикӣ мисли Маҳмӯди пошои бози корӣ ки мўзии ману вилоят ман бошад накарду марои нёзрду дил сард нанамуд .

اما از سلوک ابراهیم خان با کرکوک و اربیل و ضابطه پارساله و امسله سرباز و قشون و خرابی نکردن و هرزگی ننمودن همه جا تعریف کرده است و از ابراهیم خان راضی بوده که با وصف وجود محرکی مثل محمود پاشا باز کاری که موذی من و ولایت من باشد نکرد و مرا نیازرد و دل سرد ننمود.

Ва аз ҳоҷӣу ъолиҷоаҳи махдумӣ бисёр шокӣ бӯда ва чун шоҳи гуфтугӯҳоро муҳаввали бўрўди ман фармӯдаанд ҳануз ҳарфӣ аз ин мқўлҳои ҳ арз нарасида ; боз аз зиёрат муроҷиат нафармӯда андў умедворем бФзли худои амре ки хилоф салоҳ бошад иттифоқ науфтад . Ман аз мақулаи бародарӣу баробарӣ дар боби бобону ҳидронлўу сбикии даст барнаме дораму кўркро ҳам қабули нмикнму яди тасарруфро далел шаръӣ мекунаму норзоӣии зиддийен ки Абдуллоҳи пошоу Маҳмӯд пошо бошанд узр қарор медаҳуму аввали ваҳла чун қосими оқои ҳамаи ҷои нек гўӣӣ накарда ва азин саёқҳо ҳарф хоҳам зад , бал ки бар сари ин ки ҳоҷии ҳам он ҷо бимонад ӣстодагӣ мекунам ва бар сари ин ки ҳарчӣ ъолиҷоаҳ махдумӣ карда салоҳ ҳар ду давлат бӯда ниҳоят подорӣ хоҳам кард ва собит мекунаму салоҳи нмидонм ки ҳоло ки вазир аз моҳо шокӣ шудаи ҳоҷиро аз он ҷо бурдоранд . Бояд одами вазир аз тҳрони хоибу хоср муроҷиат кунаду сарви кори ани шоаллоҳи таъолии бадари хонаи нойиб ассалтана биафтад , баъди злк агар ҳоҷиро барме доранд на бурдоранд ; ва сад ҳазор миннат бар сар вазир бигузоранд . Алии алъҷолаҳ дар боб бардоштан ҳоҷӣу қабули кўрки тааммули бФрмоӣид то хабари ман аз тҳрон бирасаду шоҳ муроҷиат кунаду гуфтугӯ бо одам вазир шаваду чизеи бифаҳмам ва бидонам чаҳ бояд кард ? вассалом

و از حاجی و عالیجاه مخدومی بسیار شاکی بوده و چون شاه گفتگوها را محول بورود من فرموده اند هنوز حرفی از این مقولها ه عرض نرسیده؛ باز از زیارت مراجعت نفرموده اندو امیدواریم بفضل خدا امری که خلاف صلاح باشد اتفاق نیفتد. من از مقوله برادری و برابری در باب بابان و حیدرانلو و سبیکی دست برنمی دارم و کورک را هم قبول نمیکنم و ید تصرف را دلیل شرعی میکنم و نارضائی ضدین که عبدالله پاشا و محمود پاشا باشند عذر قرار میدهم و اول وهله چون قاسم آقا همه جا نیک گوئی نکرده و ازین سیاق ها حرف خواهم زد، بل که بر سر این که حاجی هم آن جا بماند ایستادگی میکنم و بر سر این که هرچه عالیجاه مخدومی کرده صلاح هر دو دولت بوده نهایت پاداری خواهم کرد و ثابت میکنم و صلاح نمیدانم که حالا که وزیر از ماها شاکی شده حاجی را از آن جا بردارند. باید آدم وزیر از طهران خایب و خاسر مراجعت کند و سرو کار ان شاءالله تعالی بدر خانه نایب السلطنة بیفتد، بعد ذلک اگر حاجی را برمی دارند نه بردارند؛ و صد هزار منت بر سر وزیر بگذارند. علی العجاله در باب برداشتن حاجی و قبول کورک تامل بفرمائید تا خبر من از طهران برسد و شاه مراجعت کند و گفتگو با آدم وزیر شود و چیزی بفهمم و بدانم چه باید کرد؟ والسلام