Ёри азизу дӯсти мувофиқро ки қадараш маҷҳӯласт ва мислаши маъдӯм , маълуми бод : ки ин чанд сатр аз манзили ҳаштумин халхол дар мнтсФи шаҳри ҳол мстўр мешавад ва ҳеҷ матлаб ва манзур надорам ҷузи ин ки болмраҳ аз мусоҳибату муҷовирати шумо бози нмонм . Агар ҳзўро нашавад болғёб , агар лсоно нашавад болктоб . Мисли слўаҳи фариза ки агар қоӣмо мутааззир бошад болқъўд ва агар тнтқ мумкин набошад болошораҳ , ҳасани амал онаст ки бшўқ хотир бошад , на таклифи шореъи чунон ки фармуданд : қурраи Айнии фии алслўаҳ на моҳо ки агар букунем воҷибии азгрдни мёндозиму ҳоли он ки ҳаргизи нмёФтд зудаст хоҳӣ дид ки ин намозҳои дурӯғиро чаҳ таври гурз оташин карда бар сару мағзи қрмсоқҳо мизннд .

یار عزیز و دوست موافق را که قدرش مجهول است و مثلش معدوم، معلوم باد: که این چند سطر از منزل هشتمین خلخال در منتصف شهر حال مسطور میشود و هیچ مطلب و منظور ندارم جز این که بالمره از مصاحبت و مجاورت شما باز نمانم. اگر حضورا نشود بالغیاب، اگر لسانا نشود بالکتاب. مثل صلوه فریضه که اگر قائما متعذر باشد بالقعود و اگر تنطق ممکن نباشد بالاشاره، حسن عمل آن است که بشوق خاطر باشد، نه تکلیف شارع چنان که فرمودند: قره عینی فی الصلوه نه ماها که اگر بکنیم واجبی ازگردن میاندازیم و حال آن که هرگز نمیافتد زود است خواهی دید که این نمازهای دروغی را چه طور گرز آتشین کرده بر سر و مغز قرمساق ها میزنند.

Худо донад ки ин нмиқаҳро бшўқи хотири нигоштам , қишр қоср надоштам ; бали шуғли шоғили доштам . Моӣаҳи алиф ӯ изидўн .

خدا داند که این نمیقه را بشوق خاطر نگاشتم، قشر قاسر نداشتم؛ بل شغل شاغل داشتم. مائه الف او یزیدون.

Ҳамин ки ризохонӣ омад ва Ҳамадон мерафт бе худ ва беихтиёр аз ҳамаи бози омадем ва бо ту нишастем , хӯшаи айёми баҳори имсол ки аз ҳамин сари чаму занҷони мигзштим ; рӯ беҳмадон меомадем умеди девор буд навид висол мерасед , ҳавои суҳбат дар сар , шавқи фитрӣ дар дил .

همین که رضاخانی آمد و همدان میرفت بی خود و بی اختیار از همه باز آمدیم و با تو نشستیم، خوشه ایام بهار امسال که از همین سر چم و زنجان میگذشتیم؛ رو بهمدان میآمدیم امید دیوار بود نوید وصال میرسید، هوای صحبت در سر، شوق فطری در دل.

Ҳолои нмидонми куҷои мирўим чаҳ хабараст дунё чаҳ равиш болост ? сар фитна дорад дигар рӯзгор ; аҷабҳо дар ин раҷаби мибинм , шуъабҳо дар шаъбон хоҳад афтод въдти ъўоди дун валек тшъби кош дар тҳрон будед .

حالا نمیدانم کجا میرویم چه خبر است دنیا چه روش بالاست؟ سر فتنة دارد دگر روزگار؛ عجب ها در این رجب میبینم، شعب ها در شعبان خواهد افتاد وعدت عواد دون ولیک تشعب کاش در طهران بودید.

Хоки мурдаи бъолм пошидаанд шоҳати алўҷўаҳу колти алолсну ъмити алобсори қрмсоқҳо маро кам дид мебенанд , худоро шукр ки агар пеш байн ҳастам хеш байн нестам .

خاک مرده بعالم پاشیده اند شاهت الوجوه و کلت الالسن و عمیت الابصار قرمساق ها مرا کم دید میبینند، خدا را شکر که اگر پیش بین هستم خویش بین نیستم.

Мурод аз ин ғайри барраҳоу гўсФндҳост , на сагҳоу гургҳо .

مراد از این غیر بره ها و گوسفندهاست، نه سگ ها و گرگ ها.

ФоФҳми аидлки аллоҳи таъолии вассалом

فافهم ایدلک الله تعالی والسلام