Ҳар чанд шеър хӯбӣ нест , аммо :
هر چند شعر خوبی نیست، اما:
Ба ман як рӯзаи ҳиҷронат на он кард
به من یک روزه هجرانت نه آن کرد
Ки дар сад соли шарҳ он тавонад кард
که در صد سال شرح آن تواند کرد
Бар худо зоҳираст ки ҳар вақт ки икрўз бугзарад ва шуморо набинам чунон баназарам меояд ки як соласт надидаам . Дардӣ фаровон дорам ва на ҳам дард дорам на ҳам забон .
بر خدا ظاهر است که هر وقت که یکروز بگذرد و شما را نبینم چنان بنظرم میآید که یک سال است ندیده ام. دردی فراوان دارم و نه هم درد دارم نه هم زبان.
Ҳар ки ӯ аз ҳам забонӣ шуд ҷудо
هر که او از هم زبانی شد جدا
Бенаво шуд гарчи дорад сад наво
بی نوا شد گرچه دارد صد نوا
Чанд рӯз буд ки аз Мароғау арўмӣу Еревану табризи илои Ардабӣлу халхолу шиқоқии одами вкоғзи мутаъаддиди мутавотири омада буд , баъзе барои адои муҳосиботӣ ки ман дар миён бӯдааму ҳоло дар миёнаст ва мушкилот меуфтад ки чун худ ғоибам бояд болмконбаҳи ҳалу бадалелу бурҳон ҳоле кунаму бандагони худоро бФзли худо аз доми балои бурҳонам ва баъзе барои изҳори ҳуқуқу арзи вафодорӣ .
چند روز بود که از مراغه و ارومی و ایروان و تبریز الی اردبیل و خلخال و شقاقی آدم وکاغذ متعدد متواتر آمده بود، بعضی برای ادای محاسباتی که من در میان بوده ام و حالا در میان است و مشکلات میافتد که چون خود غایبم باید بالمکانبه حل و بدلیل و برهان حالی کنم و بندگان خدا را بفضل خدا از دام بلا برهانم و بعضی برای اظهار حقوق و عرض وفاداری.
Борӣ чун ин рӯзҳо саломи мустамару эътикоф дар хонау аинлоФи солори фурсатии нмидоди имрӯз ки рӯзи ҳаракату явми фатрат буд ғанимати шимурдам ва аз дишаб ки мирзои Меҳдии рафта то ҳол на хоб кардаам на хӯрок ва на бо аҳадии мутакаллим шудаам ва бар ваҷҳи истимрори боФроди ҳисобу муфрадау мустаҳлаку боқӣу фозил суҳбат медорам .
باری چون این روزها سلام مستمر و اعتکاف در خانه و اینلاف سالار فرصتی نمیداد امروز که روز حرکت و یوم فترت بود غنیمت شمردم و از دیشب که میرزا مهدی رفته تا حال نه خواب کرده ام نه خوراک و نه با احدی متکلم شده ام و بر وجه استمرار بافراد حساب و مفرده و مستهلک و باقی و فاضل صحبت میدارم.
Адъии босмоءи нбзои фии қбоӣлҳо
ادعی باسماء نبذا فی قبائلها
Кони асмоءи азҳти баъзи асмоӣӣ
کان اسماء اضحت بعض اسمائی
Субҳони аллоҳ аз тамсили бойен байт хоҳед донист ки чаҳ қадарҳо Фноءи фии алФрд шудаам ва чаҳ дар назар доштаам ва чаҳ мисл овардаам ? мҷмлои билфеъл ки нишастаам худамро мирзои алӣу мирзои муқӣм саҳласт шамси мибинму мустағриқи баҳри ҳисобам ва дар мавҷи мизон ва бароварду тақсиму тавзеъ латма мехӯрам ва ҳам дастӣ надорам вҳдаҳи лошарик ?ла ҳастам ва аз шумо лозимаст ки дарин тнҳоӣӣ ва бе мададии имдоду аъонтӣ бмн шавад лиҳозои як коғази арабӣ ки имрӯз аз срхои хони лкзии бмн расидааст дасти шуморо мибўсд ки ҷавоб кунед , коғазро хизмат фиристодаму боътқоди ман хилкии хуби навишта то мизони назари шумо чаҳ ҳукм кунад ?
سبحان الله از تمثیل باین بیت خواهید دانست که چه قدرها فناء فی الفرد شده ام و چه در نظر داشته ام و چه مثل آورده ام؟ مجملا بالفعل که نشسته ام خودم را میرزا علی و میرزا مقیم سهل است شمس میبینم و مستغرق بحر حسابم و در موج میزان و برآورد و تقسیم و توزیع لطمه میخورم و هم دستی ندارم وحده لاشریک له هستم و از شما لازم است که درین تنهائی و بی مددی امداد و اعانتی بمن شود لهذا یک کاغذ عربی که امروز از سرخای خان لکزی بمن رسیده است دست شما را میبوسد که جواب کنید، کاغذ را خدمت فرستادم و باعتقاد من خیلکی خوب نوشته تا میزان نظر شما چه حکم کند؟
Айнаки саркорро фардои асри ани шоаллоҳи таъолии сҳиҳои солмо бхдмт хоҳам фиристоду имрӯз коғаз расед ки мрзўиҷи омадау мирзои солеҳи бтбризи расидау айнакҳои шумоу оқои мирзои бобоу чои Муҳамади соқи хону амини ани шоаллоҳ зуд хоҳад раседу имрӯзи аср бояд бнгорстон биравам бал ки рақамҳои Фароҳонро содир кунам . Коши фардои шумо фурсат доштеду маро аз кӯфту касолати дишабу имрӯзи бармеи овардед .
عینک سرکار را فردا عصر ان شاءالله تعالی صحیحا سالماً بخدمت خواهم فرستاد و امروز کاغذ رسید که مرزویج آمده و میرزا صالح بتبریز رسیده و عینک های شما و آقا میرزا بابا و چای محمد صاق خان و امین ان شاءالله زود خواهد رسید و امروز عصر باید بنگارستان بروم بل که رقم های فراهان را صادر کنم. کاش فردا شما فرصت داشتید و مرا از کوفت و کسالت دیشب و امروز برمی آوردید.
вассалом
والسلام