Ҳар шукр каз лафз ту барчед табъ

هر شکر کز لفظ تو برچید طبع

Ҳам барон лафз ва баён хоҳам фишонд

هم بران لفظ و بیان خواهم فشاند

Ҳар гуҳар каз калак ту дуздед самъ

هر گهر کز کلک تو دزدید سمع

Ҳам барон калак ва бенон хоҳам фишонд

هم بران کلک و بنان خواهم فشاند

Саъдёи гуфтори ширини пеши он кому даҳон

سعدیا گفتار شیرین پیش آن کام و دهان

Дар , бдрё мефиристӣ зари бмъдн май барӣ

در، بدریا می‌فرستی زر بمعدن می‌بری

Ҳазор афсӯсу садҳазори дареғ ки маро чунон ки боист дастӣ дар аншоءи насру аншоءи назм тозӣ нест , ки он ҳамаи иборати пардозиро рӯдаи дарозӣу асб тозӣ кунам . Мошооллаҳи хомаи ?ут ки анбар безасту омаҳи ?ути абиромезу номаро атромез мекунӣ бозори хешу оташи мо тез мекунӣ . Кист ки бо мояи дарвешӣ бо он қофияи андешҳо , лофи бешӣ ва пеш занад ?

هزار افسوس و صدهزار دریغ که مرا چونان که بایست دستی در انشاء نثر و انشاء نظم تازی نیست، که آن همه عبارت پردازی را روده درازی و اسب تازی کنم. ماشاالله خامة ات که عنبر بیز است و آمه ات عبیرآمیز و نامة را عطرآمیز می‌کنی بازار خویش و آتش ما تیز می‌کنی. کیست که با مایة درویشی با آن قافیه اندیش ها، لاف بیشی و پیش زند؟

Мзии зи ман волхлқи иснФизўни манӣу истФидўни ман ҳасани мқолтӣу истлзўни ани Фсоҳаҳ беоне .

مضی ز من والخلق یسنفیضون منی و یستفیدون من حسن مقالتی و یستلذون عن فصاحه بیانی.

Бар сари ман мғФрӣ кардӣ калла ваон даргузашт .

بر سر من مغفری کردی کله وان درگذشت.

Ҳолои бёӣид ва бибинед ки срири калаки амир дар ҳали мушкилоту кашфи муъзалоту нашри баён чаҳ ҳашарӣ аён мекунад .

حالا بیائید و ببینید که صریر کلک امیر در حل مشکلات و کشف معضلات و نشر بیان چه حشری عیان می‌کند.

Куҷост маҷнӯн то арз дод дарёбад

کجاست مجنون تا عرض داد دریابد

Нигорхонаи чину ҷамоли Лайлӣ ро

نگارخانة چین و جمال لیلی را

Дар таии ин иборати яқини оҳӯии саҳрои чини ноф бар замин гузошту нассоҷу дибоҷи қстнтини ббўрёбоФ атсоФ хоҳад ёфт . Манеҳам ташбеҳӣ ба онҳо май варзам ва ин фарди хоҷаи алайҳи алрҳмаҳро муътаризам .

در طی این عبارت یقین آهوی صحرای چین ناف بر زمین گذاشت و نساج و دیباج قسطنطین ببوریاباف اتصاف خواهد یافت. منهم تشبیهی به آن ها می‌ورزم و این فرد خواجه علیه الرحمه را معترضم.

Савобат бошад ин дорои хирман

ثوابت باشد این دارای خرمن

Агар раҳмӣ кунӣ бар хӯшаи чинӣ

اگر رحمی کنی بر خوشه چینی

Биёи бнсоиҳи ҳакими ?алаӣ ки мефармойанд : дар ҳар мақоми ташаббуҳ комил хубаст . Мурофиаи ман бо шумо маҳзи асткмолу касб аФзолӣаст барои ман . Бар шумост ки дар ҷавоби итоби нФрмоинд ва агар симоҷати бенанди маҳз ҳоҷат бидонанд , бедаст шиновар натавон рафт бпоёб . Бошад ки шуморо низ аз ин гӯнаи чизи нависии тазаккуру табаҳҳурӣ беш аз ин ки ҳаст даст диҳад .

بیا بنصایح حکیم آلهی که می‌فرمایند: در هر مقام تشبه کامل خوبست. مرافعه من با شما محض استکمال و کسب افضالی است برای من. بر شماست که در جواب عتاب نفرمایند و اگر سماجت بینند محض حاجت بدانند، بی دست شناور نتوان رفت بپایاب. باشد که شما را نیز از این گونه چیز نویسی تذکر و تبحری بیش از این که هست دست دهد.

Балӣ , ҳар забониро беонеаст ва ҳар инсониро лисонӣ ва ҳар майдониро паҳливонӣ , ҳар девониро унвонӣ , ва ҳар хуонеро ноне , ва ҳар хониро бозоргонӣ , ва ҳар айвониро султонӣ , ва ҳар султониро девонӣ ва ҳар систониро пӯри дастоне , ва ҳар бӯстониро хазоне , ва ҳар сръшри хуонеро қуръонӣ , ҳар схндониро дабистонӣ , ҳар нойиби ассалтанаро иҳӣии хуоне , ҳар қуръониро сӯраи арраҳмонӣ . Агар Кошонаст посангон мехоҳад ва агар Исфаҳонаст линҷон ва агар ҷушақонаст , дилиҷон лозим дорад . Озарбойҷон бесаҳроӣ Муғон несту симнон бе домғони нмишўд , чунончии шоир дар васф қотир мегуяд :

بلی، هر زبانی را بیانی است و هر انسانی را لسانی و هر میدانی را پهلوانی، هر دیوانی را عنوانی، و هر خوانی را نانی، و هر خانی را بازارگانی، و هر ایوانی را سلطانی، و هر سلطانی را دیوانی و هر سیستانی را پور دستانی، و هر بوستانی را خزانی، و هر سرعشر خوانی را قرآنی، هر سخندانی را دبستانی، هر نایب السلطنة را یحئی خوانی، هر قرآنی را سوره الرحمنی. اگر کاشان است پاسنگان می‌خواهد و اگر اصفهان است لنجان و اگر جوشقان است، دلیجان لازم دارد. آذربایجان بی صحرای مغان نیست و سمنان بی دامغان نمیشود، چنانچه شاعر در وصف قاطر می‌گوید:

Қотири Меҳдӣ равонаст эй худо

قاطر مهدی روان است ای خدا

Пушти симнон домғонаст эй худо

پشت سمنان دامغان است ای خدا

Ин муъзалу мусалсали гуфтан аз он бобатаст ки бидонед ки калаки мо низ забонӣ ва беоне дорад , антҳии каломии яке ки бшмои зиёд густохаст , рқъаҳи шуморо хонд ва гуфт ин рқъаҳи арӯс безевару тоўс бепар май намояд , агар ибодати орӣа аз ӯ бардошта шавад , дашт Марӣа хоҳад шуд , бали воади ғайри зии заръ , ҳар гоҳи ончӣ аз мардумаст бибаранд , сабти алоътрозу лои ибқии ман саводаи ғиролбёз . Баёзи ман ҳам хизмат шумо ҳаст агар аз матолиб бихоҳед .

این معضل و مسلسل گفتن از آن بابت است که بدانید که کلک ما نیز زبانی و بیانی دارد، انتهی کلامی یکی که بشما زیاد گستاخ است، رقعه شما را خواند و گفت این رقعه عروس بی زیور و طاوس بی پر می‌نماید، اگر عبادت عاریه از او برداشته شود، دشت ماریه خواهد شد، بل واد غیر ذی زرع، هر گاه آنچه از مردم است ببرند، ثبت الاعتراض و لا یبقی من سواده غیرالبیاض. بیاض من هم خدمت شما هست اگر از مطالب بخواهید.

вассалом

والسلام