Бисмиаи тимноу тбрко .

بسمه تیمنا و تبرکا.

То шуд дили ман бастаи он зулф чу занҷир

تا شد دل من بسته آن زلف چو زنجیر

Ҳам дил бишуд аз корам ва ҳам кори зи тадбир

هم دل بشد از کارم و هم کار ز تدبیر

Тақдири чунин бар ман ва дил рафт ва нишоед

تقدیر چنین بر من و دل رفت و نشاید

Бо қӯти тадбираши андешаи тағйир

با قوت تدبیرش اندیشة تغییر

Чун дил ки асир омад дар ҳалқаи он зулф

چون دل که اسیر آمد در حلقه آن زلف

Тадбир асир омад дар панҷаи тақдир

تدبیر اسیر آمد در پنجه تقدیر

эй зевари айвони ман , айвони ман аз ту

ای زیور ایوان من، ایوان من از تو

Гуҳи таъна бФрхор занад , гоҳи бкшмир

گه طعنه بفرخار زند، گاه بکشمیر

То бо туам , аз бахт , манам хурраму дилшод

تا با توام، از بخت، منم خرم و دلشاد

Чун бетуам , аз умр , манам ранҷау дилгир

چون بی توام، از عمر، منم رنجه و دلگیر

Ҷон ар бидиҳам шарми рухами хашяти амлоқ

جان ار بدهم شرم رخم خشیت املاق

Бӯс ар надиҳӣ узри лабати шнъти табзир

بوس ار ندهی عذر لبت شنعت تبذیر

Рухсори ту хулдӣаст ки ризвонаш бар омехт

رخسار تو خلدی است که رضوانش بر آمیخت

Гўӣии бшкри лаълу бгли машку бмишир

گوئی بشکر لعل و بگل مشک و بمیشیر

Рухсори ту хулдӣаст ки ризвонаш бар омехт

رخسار تو خلدی است که رضوانش بر آمیخت

Гўӣии бшкри лаълу бгли машку бмишир

گوئی بشکر لعل و بگل مشک و بمیشیر

Ҷо карда дар он хулди ду шайтон ки бадастон

جا کرده در آن خلد دو شیطان که بدستان

Доранд бахами доми вабаи кафи теғу бузаи тир

دارند بخم دام وبه کف تیغ و بزه تیر

Нашикуфт ки нахҷӣр кунандам дилу дайн зонк

نشکفت که نخجیر کنندم دل و دین زانک

Баси ҳуш паямбар бигирифтанд бнхҷир

بس هوش پیمبر بگرفتند بنخجیر

Тақсир башар чист чу шуд бўолбшр аз роҳ

تقصیر بشر چیست چو شد بوالبشر از راه

Ҷурмӣ биҷӯон нест чу гумроҳ шавад пер

جرمی بجوان نیست چو گمراه شود پیر

зи ошуфтагии ишқи ту гирдӯаши з ман рафт

ز آشفتگی عشق تو گردوش ز من رفت

Дар хизмати даргоҳи худовандии тақсир

در خدمت درگاه خداوندی تقصیر

Бхшўд чу бар одам , додари ҷаҳондор

بخشود چو بر آدم، دادار جهاندار

Шояд ки бмн бахшад дорои ҷаҳонгир

شاید که بمن بخشد دارای جهانگیر

Аббоси шаҳи он хусрави фархунда ки гирад

عباس شه آن خسرو فرخنده که گیرد

Авранги шаҳаншоҳӣ бо қабзаи шамшер

اورنگ شهنشاهی با قبضه شمشیر

Дишаб ӣнҷо набӯдед авқот бар ман талх буд ; ҳамаи коғзҳоӣӣ ки наввоби нойиби ассалтанаи рӯҳии фидоа фармоиш карда буданд нанавишта монад . На хоб кардам на кор то ҳоло ки субҳ шуд оқо малик омад ; пешкашро хоста будед , аммо ӯ нафаҳмида буд ки ҳамон қолӣу туршӣу дўшоби всўғоти вилоятро бояд фиристод ; ё қолӣу боҷоқлиро беҳтар донистаед , ҳар кадом ки муносиб донед ҳозир ва мавҷӯдаст . Аммо нмидонми ҷавоби нойиби ассалтанаро имрӯз чаҳ бигӯям ки дишаб аз дасти шумо ҳеҷ кор аз пешам нарафта то ҳоло ки ду соъат аз рӯзи гузашта ҳеҷ нахобидаам ; мушкил ки имрӯзи ҳам корӣ тавонам кард , чаро ки билфеъли мадҳушу гӣҷам . Оҳ аз дасти ту ! оҳ аз дасти ту !

دیشب اینجا نبودید اوقات بر من تلخ بود؛ همه کاغذهائی که نواب نایب السلطنة روحی فداه فرمایش کرده بودند ننوشته ماند. نه خواب کردم نه کار تا حالا که صبح شد آقا ملک آمد؛ پیشکش را خواسته بودید، اما او نفهمیده بود که همان قالی و ترشی و دوشاب وسوغات ولایت را باید فرستاد؛ یا قالی و باجاقلی را بهتر دانسته اید، هر کدام که مناسب دانید حاضر و موجود است. اما نمیدانم جواب نایب السلطنه را امروز چه بگویم که دیشب از دست شما هیچ کار از پیشم نرفته تا حالا که دو ساعت از روز گذشته هیچ نخوابیده ام؛ مشکل که امروز هم کاری توانم کرد، چرا که بالفعل مدهوش و گیجم. آه از دست تو! آه از دست تو!

Дидӣ чигуна моро бгзоштӣ ва рафтӣ

دیدی چگونه ما را بگذاشتی و رفتی

Бе мӯҷибии дил аз мо бардоштӣ ва рафтӣ

بی موجبی دل از ما برداشتی و رفتی

Охири ин бе раҳми сангин дил биорон ин кунанд

آخر این بی رحم سنگین دل بیاران این کنند

Дӯстон бемӯҷибӣ бо дӯстон ин кунанд ?

دوستان بی موجبی با دوستان این کنند؟

эй Подшаҳ хубон дод аз ғами танҳоӣ

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

Дил бе ту бҷон омад вақтаст ки бози оӣӣ

دل بی تو بجان آمد وقت است که باز آئی

вассалом

والسلام