Раби ашрҳи лии садрӣу исрлии амреу аҳлли уқдаи ман лисонии иФқҳўои қавлӣ

رب اشرح لی صدری و یسرلی امری و احلل عقده من لسانی یفقهوا قولی

Рқимаҳ расед , аризаро расонадам , ҷавобӣ муборак доданд тоҷ торак хоҳед фармуд . Ҳайратӣ дорам ки қавли маърӯфи шуморо ба нутқи маҷҳӯли худ чигуна ҷавоби даҳум .

رقیمه رسید، عریضه را رساندم، جوابی مبارک دادند تاج تارک خواهید فرمود. حیرتی دارم که قول معروف شما را به نطق مجهول خود چگونه جواب دهم.

Аммо , на ин бидъат ман оварадам бъолм . Ва ани ман шиӣии алои исбҳи бҳмдаҳи влкни лои иФқҳўн тсбиҳҳм олойа

اما، نه این بدعت من آوردم بعالم. و ان من شیئی الا یسبح بحمده ولکن لا یفقهون تسبیحهم آلایه

Китоби шумо ғолибан куллиёти нўоӣӣ буду ҷузъиёти ҳавойиро ки мағлуби сохт . Ин ҳануз аз натиҷа саҳараст . Ба фазли аллоҳи субҳҳои равшану боғҳои гулшан дар пеш дорем .

کتاب شما غالبا کلیات نوائی بود و جزئیات هوائی را که مغلوب ساخت. این هنوز از نتیجه سحر است. به فضل الله صبح‌های روشن و باغ‌های گلشن در پیش داریم.

МФсдтҳми ҳбоءу аФӣдтҳми ҳўоء , куллиёти хос ақласт , ҷузъиёти кори нафас .

مفسدتهم هباءٍ و افئدتهم هواء، کلیات خاص عقل است، جزئیات کار نفس.

Ани алнФси ломораҳи болсўءи алоиаҳ , мутриби ишқи аҷаби соз ва нўоӣӣ дорад , қомъи алроси аҷаби нафаси ботили алсҳри кину кибр , ҳбокн ҳар ҳаво , Фтўрдаҳ ҳар ғурур , ҷомеъи алхирот , монеъи алшрўр .

ان النفس لاماره بالسوء الایه، مطرب عشق عجب ساز و نوائی دارد، قامع الراس عجب نفس باطل السحر کین و کبر، هباکن هر هوا، فتورده هر غرور، جامع الخیرات، مانع الشرور.

Машҳур шуд аз роят ӯ ояти Меҳдӣ

مشهور شد از رایت او آیت مهدی

Мансӯх шуд , аз ҳайбат ӯ фитнаи даҷол

منسوخ شد، از هیبت او فتنة دجال

Фғлбўи ҳнолку анқлбўои соғрин ; дунёи дор мукофотаст . Ва лаками фии алқсоси ҳиўаҳ ё аввалии алолбоб . Талофии бқёмти нмимонд . Хӯни парвонаи шамъро то субҳи амони нмидҳд . Ва алўлии аввалии бохзи алсору аллоҳи азизи зўонтқом . Мӯҳтасиби хами шикаст ва ман сар ӯ . Кӯ то ан шоаллоҳ башиканем , зудаст ки аз млҳмаҳ бдомғаҳ хоҳад расед . Ва нъми мо қоли алнобғаҳ :

فغلبو هنالک و انقلبوا صاغرین؛ دنیا دار مکافات است. و لکم فی القصاص حیوه یا اولی الالباب. تلافی بقیامت نمیماند. خون پروانه شمع را تا صبح امان نمیدهد. و الولی اولی باخذ الثار و الله عزیز ذوانتقام. محتسب خم شکست و من سر او. کو تا ان شاءالله بشکنیم، زود است که از ملحمه بدامغه خواهد رسید. و نعم ما قال النابغه:

Ва лоъиби фаҳими ғайри ани сиўФҳм

و لاعیب فهیم غیر ان سیوفهم

Бҳни Флўли ман қроъи алктоӣб

بهن فلول من قراع الکتائب

Тхбрни ман азмон явми ҳалима

تخبرن من ازمان یوم حلیمه

Илои алиўми қади ҷири бен кули алтҷорб

الی الیوم قد جر بن کل التجارب

Ҳқоу бъзаҳи аллоҳи таъолӣ ки куллиёти нўоӣӣ монанди шамси мунҳасир бФрдаст чаро ки аз аҳли ин замони ҳеҷ касро то имрӯз макунат ин нутқу баёни мақдӯр нашуда ва ин саҳлтарин мӯъҷизи он калак ва бенонаст . Балии бадоеъи афкори саркор низ дар як ҷобҷоӣӣаст ки дасти ҳеҷ офарӣда бидон ҷо нарасад . Таври моўроءи алотўор на набувват ме тавонам гуфтанаш на соҳирии абўолътоҳиаҳ низ дар боби Абдуллоҳи бен мъни чунин буд . Ҳам чунон ки аз анварӣ дар ҳаҷви ғмроду мавлавӣ дар мадҳи ҳисоми аддӣну бурӯҷирдӣ дар суҳбат котиб мефармойанд ки хотири моро бойени тарзи сухани ронии шумо майлӣ бе ниҳояти ҳосил шуда .

حقا و بعزه الله تعالی که کلیات نوائی مانند شمس منحصر بفرد است چرا که از اهل این زمان هیچ کس را تا امروز مکنت این نطق و بیان مقدور نشده و این سهل ترین معجز آن کلک و بنان است. بلی بدایع افکار سرکار نیز در یک جابجائی است که دست هیچ آفریده بدان جا نرسد. طور ماوراء الاطوار نه نبوت می‌توانم گفتنش نه ساحری ابوالعتاهیه نیز در باب عبدالله بن معن چنین بود. هم چنان که از انوری در هجو غمراد و مولوی در مدح حسام الدین و بروجردی در صحبت کاتب می‌فرمایند که خاطر ما را باین طرز سخن رانی شما میلی بی نهایت حاصل شده.

Зад ношрҳоу тФзило

زد ناشرحا و تفضیلا

Нздки азоу тФзило

نزدک عزا و تفضیلا

Аъҷбнии алдҳри фии тақаллуба

اعجبنی الدهر فی تقلبه

Ва кули аҳволи даҳри ноаҷаб

و کل احوال دهر ناعجب

Ҳавз чист ва фаррош кист ва пошўиаҳ куҷост . Ва вогуияи кадом . Ва мо ҳуби алдёри шъФни қалбии вогуияи мардумони нағзи гуфторро ҳамчунон адмон лиззат диҳад ки нўшхўори уштурони борбардорро . Амон аз вогуия , аз ҳар чаҳ бигузарӣ сухани дӯсти хўштрст ; хусусан дар қадаҳи душманону мадҳи дӯстон . Коғази шумо коғаз набӯд , ҷавҳарии нофиз буд .

حوض چیست و فراش کیست و پاشویه کجاست.و واگویه کدام. و ما حب الدیار شعفن قلبی واگویه مردمان نغز گفتار را همچنان ادمان لذت دهد که نوشخوار اشتران باربردار را. امان از واگویه، از هر چه بگذری سخن دوست خوشترست؛ خصوصا در قدح دشمنان و مدح دوستان. کاغذ شما کاغذ نبود، جوهری نافذ بود.

Лҳои фии изоми алшори байни дбиб

لها فی عظام الشار بین دبیب

Фтмшти фии мФослнои ктмшии албрўءи фии алсқм

فتمشت فی مفاصلنا کتمشی البروء فی السقم

Ҷилваи хуршеди доруии ҷамшедро аз вақъ ва намӯд андохт ; Ром кам шуд ва панҷ кунҷӣ гирифт , дигари мудӣрау шмпносро бзриъаҳу илтимос аз тоҷир ва фоҷир набояд хости сбоӣиро зеро аҷаб ки бо анбозии шумо ончӣ худ дошт зи бегона таманно мекард . Ҳиллами илои алхмри алҳлолу алъзби алзлол . Нигорхонаи вақойиънигор сафҳаи нур , лмъаҳи тавр , саҳифаи қудс , ҳдиқаҳи хулд , фӣҳо мо тштҳии алонФсу тлзи алоъин , фармуданд моро бо алфозу ибороту алҳозу ашорот корӣ нест мўлъи мазомин ва маъонӣ ҳастем , на дар паии асҷоъу қўоФӣ . ҲоФзогар мънӣӣ дорӣ биор . Аз он маъонии дилҷӯии хоҳ , шодии афзой чу ҷон ва чу ҷавонии ғами коҳ .

جلوه خورشید داروی جمشید را از وقع و نمود انداخت؛ رم کم شد و پنج کنجی گرفت، دیگر مدیره و شمپناس را بذریعه و التماس از تاجر و فاجر نباید خواست سبائی را زیرا عجب که با انبازی شما آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد. هلم الی الخمر الحلال و العذب الزلال. نگارخانة وقایع نگار صفحه نور، لمعه طور، صحیفه قدس، حدیقه خلد، فیها ما تشتهی الانفس و تلذ الاعین، فرمودند ما را با الفاظ و عبارات و الحاظ و اشارات کاری نیست مولع مضامین و معانی هستیم، نه در پی اسجاع و قوافی. حافظا گر معنئی داری بیار. از آن معانی دلجوی خواه، شادی افزای چو جان و چو جوانی غم کاه.

Ҳар мдҳтӣ ки гуфтӣ дар васфи он шамоил

هر مدحتی که گفتی در وصف آن شمایل

Ҳар кӯ шунид гуфтои ллаҳ дар қотил

هر کو شنید گفتا لله در قاتل

Умедворем ки то расӣдан ин зриъаҳи тозаҳои беандоза таҳсил карда бошанд муҳтоҷи боъодаҳи азкору такрор ахбор нашавед . Лкли ҷадиди лзаҳ . Тақвим порӣ наёяд бакор . Агар меомад , кард дили нмибрд , Қуми ғами нмихўрд , кори тилии қади ъзлноки Фқми нмигФти чхўри саъдии лоҳбиб баъдӣ мегуфт дор ҳудусаст , кор бқдм набояд дошт арғавонии абкори коъбу мъср бакораст аҳодӣси мрўиаҳ ҳар чанд ҷумлагии болотФоқи тоҳир ва таййибанд , аммо баъд аз нақлу ҳикояту самъу ривояти ҳукми мФтръ ва сиб хоҳанд дошт . ХлоФои ллхони алмҳмўд . Чаҳ беҳтар ки таййиб бошанд ва сиб набошанд , конҳни алёқўту алмрҷони лами итмсҳни инси қблноу лоҷони аФдии баҳои азҷони сами бмҳҷтии Фосири фии кули аллсони фидоҳо . Аз шумо давр буд ки дар боби далоил бар банда баҳс кунед . Кулами анноси алии қадари ъқўлҳми далелу бурҳони асбоби қил ва қоласт . Чаҳ рабти бўҷд ва ҳол дорад . Ихтилофи ақволи бохтлоФи аҳвол манӯтаст . Ҳолҳо низ бигардади зи равиши гоҳ бгоҳ .

امیدواریم که تا رسیدن این ذریعه تازه‌های بی اندازه تحصیل کرده باشند محتاج باعاده اذکار و تکرار اخبار نشوید. لکل جدید لذه. تقویم پاری نیاید بکار. اگر می‌آمد، کرد دل نمیبرد، قم غم نمیخورد، کار تیلی قد عزلناک فقم نمیگفت چخور سعدی لاحبیب بعدی می‌گفت دار حدوث است، کار بقدم نباید داشت ارغوانی ابکار کاعب و معصر بکار است احادیث مرویه هر چند جملگی بالاتفاق طاهر و طیبند، اما بعد از نقل و حکایت و سمع و روایت حکم مفترع و ثیب خواهند داشت. خلافاً للخان المحمود. چه بهتر که طیب باشند و ثیب نباشند، کانهن الیاقوت و المرجان لم یطمثهن انس قبلنا و لاجان افدی بها ازجان ثم بمهجتی فاصیر فی کل اللسان فداها. از شما دور بود که در باب دلایل بر بنده بحث کنید. کلم الناس علی قدر عقولهم دلیل و برهان اسباب قیل و قال است. چه ربط بوجد و حال دارد. اختلاف اقوال باختلاف احوال منوط است. حال ها نیز بگردد ز روش گاه بگاه.

Лоисънии малики муқарраби куҷоу ашғлинӣ ё ҳумайро , пои истидлолёни чубин буд . Аммо ҳарби соваи тарки хоси баҳром чубинааст , сарҳои бетамкинро ҷузи бпоӣ бетамкин нишоед супурд , муъоризаи бмслро аз даст набояд дод , баладҳои роҳ аз раҳнамои огоҳ бе ниёзанд , гумроҳон муҳтоҷ далеланду раҳбарони камёбу қалил . Фии алъшқи тсўмнии длилоҳоу ҷҳки аўзҳи алдлоӣл то ллаҳи канти ҳолкои фии шқўтии лўлми арк . Ин ҷо хобам гирифт , боқӣ матлаб монад бчопори дигар .

لایسعنی ملک مقرب کجا و اشغلینی یا حمیرا، پای استدلالیان چوبین بود. اما حرب ساوه ترک خاص بهرام چوبینه است، سرهای بی تمکین را جز بپای بی تمکین نشاید سپرد، معارضه بمثل را از دست نباید داد، بلدهای راه از رهنمای آگاه بی نیازند، گمراهان محتاج دلیلند و رهبران کمیاب و قلیل. فی العشق تسومنی دلیلاها و جهک اوضح الدلائل تا لله کنت هالکا فی شقوتی لولم ارک. این جا خوابم گرفت، باقی مطلب ماند بچاپار دیگر.

вассалом

والسلام