Рқимаҳи ҷоти шарифаи баъд аз ҳазор интизор раседу хиҷолатии комил даст дод ки дар аризаи саркори рукни аддавла дар боби тарки рқимаҳи нигорӣу илтизоми фаромӯши кории шумо беадабӣ ҳо карда будам , мъзр доред ки пар муштоқ будаму зиёда маҳрӯм мондам ; бойени сабаб беихтиёр аз рӯй дилтангӣ ҷасорат намудем .

رقیمه جات شریفه بعد از هزار انتظار رسید و خجالتی کامل دست داد که در عریضه سرکار رکن الدوله در باب ترک رقیمه نگاری و التزام فراموش کاری شما بی ادبی ها کرده بودم، معذر دارید که پر مشتاق بودم و زیاده محروم ماندم؛ باین سبب بی اختیار از روی دلتنگی جسارت نمودم.

Гар бикашӣ ҳокимӣ , вар бинавозӣ равост .

گر بکشی حاکمی، ور بنوازی رواست.

Шикоятӣ аз Ироқу Форс дар зимни мстўроти саркор млҳўз шуд , фармуданд : биё ки навбати табризу вақт Бағдодаст .

شکایتی از عراق و فارس در ضمن مسطورات سرکار ملحوظ شد، فرمودند: بیا که نوبت تبریز و وقت بغداد است.

Одами вазир он ҷост албата вақойиъро хоҳед нигошти бойени ҷо .

آدم وزیر آن جاست البته وقایع را خواهید نگاشت باین جا.

Наввоби нойиби ассалтанаи рӯҳии фидоаи сахти муҳкаму устувори бпои кор истода буданд , бози ҳам колҳбли лои таҳаррука алъўосФ ҳастанд ; аммо шумо қадре суст гирифтед ки ҳақиқати онро малики хуб мустаҳзараст .

نواب نایب السلطنة روحی فداه سخت محکم و استوار بپای کار ایستاده بودند، باز هم کالحبل لا تحرکه العواصف هستند؛ اما شما قدری سست گرفتید که حقیقت آن را ملک خوب مستحضر است.

Ин ҷои мазкӯр ва машҳураст ки ъолиҷоаҳ , Муҳамади содиқи хонро аз Форс ё Ироқ бар ин доштаанд ки он ҷо бар хилофи ақидаи илтифот қадим бошад ; бҷдми салавоти аллоҳи алайҳ ки бовар накардаму нмикнм агар алъёзи биллоҳи баҳраи ду чашми бубинам ё баҳри ду гӯш бишинавам , чаро ҳ ӯ : - гули биҳишти мухаммир дар об ҳайвонаст . Бад надорад ва ҳар чаҳ мекунад хубаст , аммо ман басари худат аз бас бидам шоистаи сад ҳазор чандонам , то муроду ҳоҷии бобо чаҳ бигӯянду малики Муҳамаду машҳадии ҳасан чаҳҳо аз ӣнҷо дар дил барда бошанд ?

این جا مذکور و مشهور است که عالیجاه، محمد صادق خان را از فارس یا عراق بر این داشته اند که آن جا بر خلاف عقیدة التفات قدیم باشد؛ بجدم صلوات الله علیه که باور نکردم و نمیکنم اگر العیاذ بالله بهره دو چشم ببینم یا بهر دو گوش بشنوم، چرا ه او: - گل بهشت مخمر در آب حیوان است. بد ندارد و هر چه می‌کند خوب است، اما من بسر خودت از بس بدم شایسته صد هزار چندانم، تا مراد و حاجی بابا چه بگویند و ملک محمد و مشهدی حسن چه ها از اینجا در دل برده باشند؟

Фироқи ёр ки пеши ту пар коҳӣ нест – биё ва бар дили банда ва ҷалоир бибин ки кӯҳ алвандаст , Албурзаст ва дамовандаст . Ҷалоирӣ боқӣ намонда , мисли Тифли ятем , мол бесоҳиб , матоъ бехаридор . Забони бурӣда бкнҷӣ нишаста сами бкм . Ҷлоирномаҳ тай шуд , мақолаи астҳмомиаҳ абтар монад . Маснавиро ҳисом аддӣн мегуфт на мулло .

فراق یار که پیش تو پر کاهی نیست – بیا و بر دل بنده و جلایر ببین که کوه الوند است، البرز است و دماوند است. جلایری باقی نمانده، مثل طفل یتیم، مال بی صاحب، متاع بی خریدار. زبان بریده بکنجی نشسته صم بکم. جلایرنامه طی شد، مقاله استحمامیه ابتر ماند. مثنوی را حسام الدین می‌گفت نه ملا.

эй шаби ҳиҷрони ту пиндории бурун аз рӯзгорӣ – ёди он шабҳо хушо он рӯзҳо . Борӣ аз суҳбати ҳузур ки маҳҷӯрем , қасидаи бад-ӣни вазн ва рӯйро зӯдтари ирсоли Фрмоӣид ки болмраҳ маҳрӯм набошам , фармуданд ин бори вақойиънигор брбоъӣу дубайтии моро машғӯл дошт зиёдаи заҳматии бтбъи худ надод .

ای شب هجران تو پنداری برون از روزگاری – یاد آن شب ها خوشا آن روزها. باری از صحبت حضور که مهجوریم، قصیده بدین وزن و رویّ را زودتر ارسال فرمائید که بالمره محروم نباشم، فرمودند این بار وقایع نگار برباعی و دوبیتی ما را مشغول داشت زیاده زحمتی بطبع خود نداد.

вассалом

والسلام