Ҳазрати валиаҳди рӯҳӣ фидоа мефармоед : зулфиқори алӣ ъ дар ниёаму забони вақойиънигор дар ком нишоед , чаҳ воқеъ шуда ки ду бораст ғуломи шоҳу чопори элчии омадау рафта , ҳикояти эҳзори мо дар миёни омада ва аз ҷониби вақойиънигор ҳеҷ воқеаи нигошта нашуда , намедонем ин тақсир аз мирзо Меҳдӣаст ки нохуш бӯдау хабар нашуда , ё хуш бӯда ва хабар накарда , ё худо нахоста вуҷӯди шарифро нақоҳатӣ ориз бӯда , ё рафт ва омад хизмати бандагони худовандгорро камтар фармӯдаед ? агар ин таври асбобу илали нмибўд чигуна имкон дошт ки ҳазор маҳосину қбоиҳ дар боби тарку феъли ин сафари иншо ва иншоад нафармӯда бошанд . Чунонкии мукаррар мефармӯдаед ва медидаем ва муътод бӯдаем ва акнӯн ки хилоф мушоҳида мешавад , мстбъд медорем ва мстъҷб медонем ва аз рӯй камоли астъҷоби ин сафҳаи коғаз бо ин хати ҷлӣ тсўид меёбад вохри аўлоҳом ки дар хотирҳо Халаҷоне дорад инаст ки хомаи саркори ҳам мисли хомау софи сариҳу собӯнӣу соф ҳатто маттии аҷрӣ блооҷр гуфта бошад . Қалам ӣнҷо раседу србшкст .

حضرت ولیعهد روحی فداه می فرماید: ذوالفقار علی ع در نیام و زبان وقایع نگار در کام نشاید، چه واقع شده که دو بار است غلام شاه و چاپار ایلچی آمده و رفته، حکایت احضار ما در میان آمده و از جانب وقایع نگار هیچ واقعه نگاشته نشده، نمی دانیم این تقصیر از میرزا مهدی است که ناخوش بوده و خبر نشده، یا خوش بوده و خبر نکرده، یا خدا نخواسته وجود شریف را نقاهتی عارض بوده، یا رفت و آمد خدمت بندگان خداوندگار را کمتر فرموده اید؟ اگر این طور اسباب و علل نمیبود چگونه امکان داشت که هزار محاسن و قبایح در باب ترک و فعل این سفر انشا و انشاد نفرموده باشند. چنانکه مکرر می فرموده اید و می دیده ایم و معتاد بوده ایم و اکنون که خلاف مشاهده میشود، مستبعد میداریم و مستعجب می دانیم و از روی کمال استعجاب این صفحه کاغذ با این خط جلی تسوید مییابد وآخر اولاهام که در خاطرها خلجانی دارد این است که خامة سرکار هم مثل خامة و صاف صریح و صابونی و صاف حتی متی اجری بلااجر گفته باشد. قلم اینجا رسید و سربشکست.

Соҳиби банда агар аз соҳиби кори Фароҳон ки мҳтди раъс бандаасту аввали арзи миси ҷилдии туробҳо кам хидматии иттифоқ афтода бошад , хиҷлати вшрмндгӣ бо бандау алии вФии змтӣ ки агар ҳама аз бақияи манофеи амлок марҳӯна бошад аз ӯҳда бар оем , валикини хуросону вилояти шумо вмни бегона ва ё ошно , ҳазрати валиаҳди рӯҳии фидоа , то заҳмату харҷу навбати фатқ буд ташриф доштанд ва акнӯн ки ҳангоми ратқу аввали баҳору қарор хароҷаст , эҳзор шуданд ва аз ин ҷои ҳам фурсат нашуд ки мутмаин шаванд .

صاحب بنده اگر از صاحب کار فراهان که محتد رأس بنده است و اول ارض مس جلدی ترابها کم خدمتی اتفاق افتاده باشد، خجلت وشرمندگی با بنده و علی وفی ذمتی که اگر همه از بقیه منافع املاک مرهونه باشد از عهدة بر آیم، ولیکن خراسان و ولایت شما ومن بیگانه و یا آشنا، حضرت ولیعهد روحی فداه، تا زحمت و خرج و نوبت فتق بود تشریف داشتند و اکنون که هنگام رتق و اول بهار و قرار خراج است، احضار شدند و از این جا هم فرصت نشد که مطمئن شوند.

вассалом

والسلام