Қоими мақоми чокари фадавии пойдор аз остонаи раҳмат то ошиёнаи заҳмати хилкӣ роҳаст . Ҳангомӣ ки аз саодати ҷабҳаи соӣӣ навъе дил осоӣӣ ёбаду астиФоءи ҳаззии бкоми дили ҳосили намояд , ҳар рӯз аз хон мароҳими хусравонеро таба хосӣ бошад ва аз хӯни хӯрданиҳои аинўлоостхлосӣ . Ҳар ки бчнон неъмат расад кӣ ёди чунин заҳмат кунад ? осӯдагони дори Наимро чаҳ ғам аз фарсӯдагон норҷҳимаст аз азоб ?илем ?

قائم مقام چاکر فدوی پایدار از آستانه رحمت تا آشیانه زحمت خیلکی راه است. هنگامی که از سعادت جبهه سائی نوعی دل آسائی یابد و استیفاء حظی بکام دل حاصل نماید، هر روز از خوان مراحم خسروانی را تبه خاصی باشد و از خون خوردنی های اینولااستخلاصی. هر که بچنان نعمت رسد کی یاد چنین زحمت کند؟ آسودگان دار نعیم را چه غم از فرسودگان نارجحیم است از عذاب الیم؟

Чунон руста ва бе ғами ъмими чунин пайваста ; гоҳ дар мавқифу ақФон ҳазратасту гоҳ дар маҳфили авлиёии давлат . Бадеҳӣаст ки ҳавои он ҷоро чаҳ нишот ва тарабасту фазои ин ҷоро чаҳ бисоти тъб ?

چنان رسته و بی غم عمیم چنین پیوسته؛ گاه در موقف و اقفان حضرت است و گاه در محفل اولیای دولت. بدیهی است که هوای آن جا را چه نشاط و طرب است و فضای این جا را چه بساط تعب؟

Ба шкроин ки аз домии чунин рамидау бмқомии чунон расида ки аз тавотури худоами аътоби ҳумоюни втўолии таъоруфоти рӯзафзӯни доим дар айшу нишоту пайваста дар ҳурмат ва инбисот ҳастанд , аз кори мутаваққифин ин влоғоФл намонад ва ман баъди мо ҷоӣки ман алълми лавозими ҳиси амал отил нагузорад ; аз арзи масолеҳи дайну давлат хомӯш нагардаду тадбири мҳоми ин сарҳадро фаромӯш накунад , шарафёбии худро бо маҳрӯмӣ бисанҷаду бҳкму инсоф аз нақши аҳком мо наранҷад .

به شکراین که از دامی چنین رمیده و بمقامی چنان رسیده که از تواتر خدام اعتاب همایون وتوالی تعارفات روزافزون دایم در عیش و نشاط و پیوسته در حرمت و انبساط هستند، از کار متوقفین این ولاغافل نماند و من بعد ما جائک من العلم لوازم حس عمل عاطل نگذارد؛ از عرض مصالح دین و دولت خاموش نگردد و تدبیر مهام این سرحد را فراموش نکند، شرفیابی خود را با محرومی بسنجد و بحکم و انصاف از نقش احکام ما نرنجد.

Вассаломи хайри хтом

والسلام خیر ختام