Бародари меҳрбони ман :

برادر مهربان من:

Ин парда бигӯӣ то бики бор

این پرده بگوی تا بیک بار

Заҳмати бабради зи пеши мисатон

زحمت ببرد ز پیش مستان

Ин зан . . . Золими магари парда зломаст ки бо шафақ меояд ва бо фалақи нмирўд ? меҳмонҳоро тамом ҷавоб гуфтаму халқ рӯй замини ҳама дар хоб бирафтанду шаб аз нимаи гузашт ва ин нўкрки қрмсоқи худам мисли илми язиди барпои истода , гўӣӣ абрӣаст ки аз пеш қамар менаравад . На поиш хаста мешавад ва на забонаши баста . Қрмсоқ , слсл алқўл дорад , коши слсл албўл медошт .

این زن ... ظالم مگر پرده ظلام است که با شفق میآید و با فلق نمیرود؟ مهمان ها را تمام جواب گفتم و خلق روی زمین همه در خواب برفتند و شب از نیمه گذشت و این نوکرک قرمساق خودم مثل علم یزید برپا ایستاده، گوئی ابریست که از پیش قمر مینرود. نه پایش خسته میشود و نه زبانش بسته. قرمساق، سلسل القول دارد، کاش سلسل البول میداشت.

Дар қувваи лоФзаҳу қудрати ҳофиза бе мисли ва монандаст . Фазли аллоҳи Фоаҳи қурбу ксри ғамау ъноаҳ .

در قوة لافظه و قدرت حافظه بی مثل و مانند است. فضل الله فاه قرب و کثر غمه و عناه.

Мирзои асмъили ҷони ман : ҷои шумо на чандон дар пеши мо холӣаст ки бўсФ ояд ва бшрҳ гунҷад .

میرزا اسمعیل جان من: جای شما نه چندان در پیش ما خالی است که بوصف آید و بشرح گنجد.

Ҳар шабу рўзикаҳ бе ту меравад аз умр

هر شب و روزیکه بی تو میرود از عمر

Ҳар нафасӣ меравад ҳазор надомат

هر نفسی میرود هزار ندامت

Субҳ шуд ва ин золими кофар хаста нашуд , чаро пеши зани лўндши нмихўобду пеши ман дардманди мёистд . Ман аз ҳузураши ҳолат эҳтизор дорам ва он қҳбаҳ бо ҳасрату интизор ; бидиҳ ангушт . . . Ҳамеи хорад .

صبح شد و این ظالم کافر خسته نشد، چرا پیش زن لوندش نمیخوابد و پیش من دردمند میایستد. من از حضورش حالت احتضار دارم و آن قحبه با حسرت و انتظار؛ بده انگشت ... همی خارد.

вассалом

والسلام